Novel & Cerita จูเลียน

นิยายเซตนี้มีสองเรื่อง ฮูหยินร้อนสวาท และลี่จูสะใภ้ในตำนาน นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น ผู้​เขียน เฉ่าฟ่าน ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​ หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

สาวใช้ผู้มาใหม่รับคำ พลางหันไปจ้องอวิ๋นหานที่ยืนอยู่อย่างโกรธเคือง “เรียนนายท่าน บ่าวเป็นสาวใช้ประจำตัวอนุซู ชื่อจื่อหยูเจ้าค่ะ ในวันที่เจ้านายของบ่าวสิ้นชีพ อนุอวิ๋นได้มาหาเรื่องตบตีนางเจ้าค่ะ ตอนนั้นนางยังบอกอีกว่านายท่านจะแต่งสตรีคนใหม่เข้ามาเป็นฮูหยินใหญ่ ส่วนเจ้า นายบ่าวจะถูกขังอยู่ในเรือนจนตาย” จื่อหยูเป็นสาวใช้ที่ติดตามซูลี่หลินมาจากบ้านเดิม หลังจากที่อวิ๋นหานทำร้ายเจ้านายของนาง หญิงสาวก็ตัดสินใจนำเรื่องทั้งหมดมาเล่าให้นายท่านหลันได้รับรู้

ทิมสั่ง “พี่ทิมๆ ไอ้นักรบมันหนีไปได้” “ช่างหัวไอ้นักรบก่อน ตอนนี้ตามไอ้สุริยันต์แล้วฆ่ามันทิ้งอย่าให้เหลือซาก อย่าให้มันรอดออกจากป่านี้ไปได้ เจ้านายอุตส่าห์หลอกล่อให้มันมาติดกับแล้ว”

“น้องบัว” เสียงเรียกคุ้นหูที่ดังตามหลังมาถึงไม่หันไปมองใบบัวก็รู้ว่าเป็นรุ่นพี่หนุ่มปีสามที่ชื่อโจเอล เขามักจะโผล่มาจากไหนได้ทุกทีราวกับรู้ว่าเธออยู่ตรงไหนกำลังทำอะไรอยู่ บางครั้งก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจอยู่เหมือนกัน

เขาบอกไอ้ผาดแล้วดูดบุหรี่ปล่อยควันออกมาแล้วสาวท้าวเดินตรงไปยังตำรวจที่กำลังเข้ามาเคลียร์พื้นที่คลังแสงเดินมาถึงศพของปีแอร์ที่ตอนนี้ตำรวจกำลังดูศพของมันอยู่ “มิสเตอร์คอนแวนต์” หนึ่งนายตำรวจทำความเคารพเขา แม้เขาไม่ได้อยู่ที่สเปนแต่ทุกคนที่นี่รู้จักเขาผู้เป็นราชาแห่ งกาสิโน และราชาแห่งความบาป หากใครคิดจะต่อต้านหรือทรยศมันผู้นั้นต้องจบชีวิตลงและปีแอร์ก็คงเป็นหนึ่งในคนทรยศนั่นเช่นกัน

“มึงไม่รู้จักอาเทอร์เพื่อนสนิทกูหรือไงวะ ไปอิตาลีทีไรมึงยังไปพักที่โรงแรมของเขาอยู่เลยทำไมมึงถึงจะไม่รู้จัก” “อาเทอร์งั้นเหรอ” “ใช่ สายฟ้ากับอลินตาเป็นลูกชายของอาเทอร์ทั้งสองคน ส่วนคีรันเป็นคนรักของอลินตามึงเป็นคนนอกมึงมีสิทธิ์อะไรไปฆ่าพวกเขา”

"ได้ค่ะ นี่โต๊ะทำงานของดาวหรอคะ" "ใช่แล้วครับ" "ขอบคุณมากนะคะ" "คุณเลขาต้องจัดให้ตรงและถูกต้องนะครับห้ามผิด! ห้ามพลาดเด็ดขาดเลยไม่งั้นท่านประธานจะโกรธคุณเลขามาก ๆ ท่านประธานเป็นคนที่เกลียดการมีข้อผิดพลาดที่สุดเลย" คุณชัชพูดย้ำด้วยสีหน้าจริงจังสุดๆ

แสนถามกลั้วหัวเราะ ปัญหาระดับชาติอย่างหนึ่งในงานของพวกเขาคือ เจ้าผู้รอบรู้ครอบจักรวาลนามว่าซินแส แม้แบบก่อสร้างจะถูกเสนอลูกค้าแล้ว ผ่านความเห็นชอบแล้ว แต่เมื่อไหร่ที่มีบุคคลนี้เข้ามาเอี่ยว งานเป็นต้องหยุดชะงัก

“มานั่งคนเดียวอีกแล้วเหรอมึง ร้านตัวเองก็มีไม่ไปนั่ง” ชายต่างชาติผมทอง ผิวขาว นัยน์ตาฟ้า ใส่เสื้อเชิ้ตสีเลือดหมูโชว์รอยสักรูปหัวกะโหลกสยายปีกนกตรงกลางอก หรือ เวกเตอร์สต็อก เจ้าของร้านเหล้าขนาดกลางที่ชื่อว่า pheromone คือไคน์ เฮนเดอสัน เพื่อนสนิทของจักรพรรดิ จักรพรรดิรู้จักไค

เมื่ออดีตนางก็เป็นคนเดียวที่กล้าออกคำสั่งกับเขาและตอนนี้ก็กลับเป็นนางอีกครั้งที่กล้าออกคำสั่งกับตน “ข้ามีนามว่า ‘อามาร์’ ข้ามิใช่มนุษย์เหมือนเจ้า แต่ข้ามีใจที่เฝ้ารอและปรารถนาเพียงเจ้ามาตลอดพันกว่าปีที่ข้ามีลมหายใจ”