-เมื่อนางร้ายกลายเป็นดอกบัวขาว Novels & Stories

ันเลยแม้แต่น้อย สวีอี้ฝานอยากรู้นักว่านางจะทำหน้าเช่นไร เดิมทีหญิงสาวตั้งใจจะทำให้พระเอกกับนางเอกได้ครองรักกัน ทว่าตอนนี้นางเปลี่ยนใจแล้ว หลังจากที่ได้รู้ความจริงว่าแม่ดอกบัวขาวที่ฮูหยินผู้เฒ่าหมายตาเอาไว้เป็นเพียงสตรีเจ้ามารยา ตีสองหน้าเก่งยิ่งกว่านางละคร หาใช่คนด ีจากเนื้อแท้ แต่ถ้าหากสุดท้ายแล้วหัวใจของพระเอกแปรเปลี่ยนไปหานางเอกในสักวันหนึ่ง เมื่อวันนั้นมาถึงนางจะยอมถอยให้เขาแต่โดยดี และหลังจากนั้นนางจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก

บัวสั่นไปทั้งร่าง ปากอ้าค้างเพราะหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะร้อง ความเจ็บพุ่งวาบกระจายจากกึ่งกลางดอกบัวก่อนจะแล่นไปทั้งร่าง น้ำตาหยาดรินเป็นสาย ไม่มีอีกแล้วบัวแรกแย้ม นับต่อแต่นี้ไป หล่อนกลายเป็นบัวดอกบานเต็มที่ บานจนกว้างเพราะร่องฉ่ำน้ำสามารถรับความยิ่งใหญ่ของอิทธิไ ด้ทั้งหมด

ะบัวอยู่ใกล้ๆ ต้นไม้ใหญ่นั้น ถิงถิงหมดลมหายใจไป ณ ที่แห่งนี้ ร่างของเธอสลายหายไป ส่วนพลังเวทสีทองในร่างกายของเธอที่เกิดจากการที่เธอฝืนฝึกฝน เธอไม่ได้อยากเป็นมารเธอแค่อยากเป็นแสงสว่างที่อยู่เคียงข้างเขาได้ พลังเวทสีทองนั้น ได้ลอยออกไปกลางสระบัว กลายเป็นดอก บัวสีขาวตรงปลายกลีบมีสีแดง ออกดอกสวยงามตั้งอยู่กลางสระบัวนั้น

ในเมื่อฟ้าเปลี่ยนสี ไม่รู้ว่าสวรรค์หรือนรกส่งนางย้อนกลับมา บัวขาวดอกนี้เปลี่ยนไปแล้ว เมื่อเป็นคนดีแล้วกลายเป็นผู้ถูกกระทำอยู่ร่ำไป ได้! ข้าจะร้ายให้พวกเจ้าดู พวกเจ้าต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม

เห็นใจตน มองนางเช่นมดปลวกตัวหนึ่ง สาวใช้ตัวน้อยแค้นเคืองยิ่ง ทว่าก็ไม่สามารถทำสิ่งใดได้ แม้อยากฉีกกระชากแม่ดอกบัวขาวจอมปลอมตรงหน้าให้คนทั้งแคว้นได้รู้ ว่าคุณหนูใหญ่โจวเฟิ่งจิ่วบุตรสาวของเสนาบดีโจวเหลียงเกา หาได้เป็นสตรีเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างที่ผู้อื่นเล่าลือ แท ้จริงเป็นสตรีร้ายกาจจอมเสแสร้ง เป็นมารร้ายที่คอยล่อลวงผู้คน หากนางก็ได้แค่คิดเพราะไม่สามารถกระทำได้ คนไร้กำลังและอำนาจเช่นนาง คงได้แต่สาปแช่งสตรีตรงหน้าให้ตกตายหรือต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสภายในใจเท่านั้น

สตรีคนนั้นทันน้ำตาไหลพรากราวกับสั่งได้ นางเงยหน้าขึ้นมองฟางเหยียนอวี้อย่างน่าสงสาร เหมือนกับพวกนางแม่ลูกรังแกนางอย่างไรอย่างนั้น นางรังเกียจคนเช่นนี้ที่สุดเพราะวันสิ้นโลกนางเจอมาบ่อยที่สุดที่ใช้หน้าตางดงามมาแสดงเป็นแม่ดอกบัวขาว ขณะที่นางเป็นทหารที่ตรงไปตรงมาจึงทำให้รู้ สึกรังเกียจสตรีเช่นนี้เป็นพิเศษ แม้จะรังเกียจแต่นางได้เรียนรู้มาจากพวกนางว่าเป็นแม่ดอกบัวขาวจะมีผู้คนเห็นใจมากที่สุด

นางไม่คิดเลยว่าบุรุษที่เคยมีสีหน้าจริงจัง เคร่งขรึมจะกลายเป็นบุรุษเช่นนี้ ท่าทางออดอ้อนที่สตรีดอกบัวขาวยังต้องยอมแพ้นั่นอีก คิดแล้วมันน่าโมโหนัก ‘ข้าจะคอยดู ว่าท่านจะแก้ตัวว่าอย่างไร’ หลังจากนั้นเกือบครึ่งค่อนคืนนางถึงจะเข้าสู่ห้วงนิทราได้ เพราะเอาแต่ครุ่นคิดวาง แผนว่าจะเอาคืนบุรุษดอกบัวขาวดอกนี้อย่างไร

ไม่ได้เจอกันเพียงไม่นาน สหายของนางบัดนี้กลายเป็นนางหงส์ที่สง่างาม ดวงหน้าหวานที่กระจ่างสดใส ความสุขฉายชัดอยู่เต็มใบหน้าทำให้นางรู้สึกหายห่วง มิคิดว่าบุรุษผู้เคยโง่เง่าหลงใหลสตรีดอกบัวขาวอย่างฮ่องเต้จะเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้

นางเป็นเพียงดอกบัวน้อยที่เซียนสมุนไพรชุบชีวิต เมื่อถูกกลืนกินปราณชีวิตไปแทบหมดสิ้น ร่างกายจึงค่อยๆ สลายไปที่ละน้อย “เหยาเหยา!” เยี่ยหรงกอดนางแนบแน่นแต่ร่างกายนางค่อยๆ เลือนรางกลายเป็นกลีบดอกบัวที่ลอยคว้างในอากาศ ปีศาจหนุ่มพยายามความกลีบดอกบัวไว้แต่กลับดอกไม้กลับลอ ยขึ้นท้องฟ้าแล้วค่อยสลายไป ทว่าเขายังคงเก็บได้ทันหนึ่งกลีบ มือที่เต็มไปด้วยคราบเลือดประคองกลีบดอกบัวแล้วกดไว้แนบอกตำแหน่งหัวใจก่อนที่กลีบดอกไม้จะสลายไป

มือขาวเล็กๆของเธอจับที่แก้มของหลินเซียน ในขณะที่หลินเซียนมองหน้าเธอและยิ้มบางๆ แสงจันทร์สาดส่องลงมา ร่างปีศาจดอกบัวกลายร่างเป็นดอกบัวและค่อยๆแห้งเหี่ยว และสลายกลายเป็นฝุ่น ไม่เหลืออะไร