-เมื่อนางร้ายกลายเป็นดอกบัวขาว Novels & Stories

เฉียงกงกงยกยิ้มเมื่อรู้ว่าเผยตั้นเยี่ยนหาใช่แม่นางบัวขาวที่ไร้พิษสง เพราะไม่เพียงเข้าใจเจตจำนงของมู่หรงไทเฮาแต่ยังคิดแผนการได้รวดเร็วยิ่งนัก “พระชายาเพคะ พวกหม่อมฉันหาได้มีความดีความชอบอันใดไม่ ไหนเลยจะกล้ารับน้ำใจนี้” ไหลฮูหยินเอ่ย “พวกท่านอย่าได้คิดมากเลย ถือเสียว ่าเป็นของขวัญพบหน้าก็แล้วกัน”

เขาพูดพร้อมยกยิ้มก่อนจะลุกออกจากตัวเธอจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องไป ยี่หวามองตามแผ่นหลังนั้นจนลับตาก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแทบจะทันทีทันใดโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว เรื่องราวที่เหมือนว่ากำลังจะไปได้ดีก็พังทลายลง เธอกลาย เป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์จอมลวงโลกในสายตาของเขาไปเสียแล้ว ยี่หวาปาดน้ำตาก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าของตนอย่างหมดแรง ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ไปแล้วเธอก็ต้องจำยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้แม้ว่าตัวเธอเองจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม...

“ดีค่ะ! ซอลบอกได้เลยว่า ถ้าพี่รอยส์ทำอะไรให้เจ็บช้ำนิดเดียวซอลจะทำให้เจ็บยิ่งกว่า รู้แบบนี้แล้วยังอยากเชยชมกุหลาบมีหนามจากต้นอีกเหรอคะ” นั่นสินะเขาสามารถซื้อดอกไม้ที่ถูกตัดแต่งให้สวยงามจากร้านค้าได้ แล้วทำไมเขาต้องเจ็บมือเด็ดที่ต้นเอง...แต่ก็เหตุผลเดียวดอกนั้นคือเธอ! ถ้าไม่ใช่เธอเขาคงไม่กล้าเอาตัวและหัวใจไปเสี่ยงให้บาดเจ็บ

เธอตอบนิ่ง ๆ ยิ้มหวานราวกับกำลังดูละครรัก “ม่าน...นภา...” หมอฟินกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หมอฟินหน้าเหวอเหมือนเห็นผี “เดี๋ยวนะเมื่อคืน คุณคือ...ผู้ชาย!?” เธอหัวเราะคิก “ผู้หญิงค่ะ เพราะหมอแปลงเพศให้แล้ว”

คำพูดอันหยาบโลนหลุดออกมาจากปากคุณหนูผู้แสร้งทำตัวบริสุทธิ์ผุดผ่อง ภาพลักษณ์ดอกบัวขาวถูกทำลายจนป่นปี้กลายเป็นเพียงสตรีแพศยาที่น่ารังเกียจ เซียวจิ่งหยวนยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความขยะแขยงและความตกตะลึง เขารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

‘รีบ ๆ เปลี่ยนข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุกเร็ว ๆ จะได้เลิกหมายปองอยากเป็นเจ้าของบุรุษของข้า’ นางกล่าวก่อนจะเบ้ปากให้อีกฝ่ายแล้วเดินเข้าจวนไป ก็อย่างที่เคยบอก มารยาดอกบัวขาวมีแต่บุรุษที่โง่เขลาเท่านั้นแหละที่มองไม่ออก จะมาเทียบมารยาชั้นครูเช่นนางได้อย่างไร

เจ้าขาครางในคอพลางหดคอหนีปากร้อนที่ตามมากดจูบจนขนลุกชัน ตาสวยส่งค้อนวงโตให้คนที่บอกจะเป็นแมวตัวโปรดทั้งที่ทำตัวไม่น่ารักสักนิด “งั้นพี่จะทำตัวน่ารักๆจนกว่าเจ้าขาจะรักพี่เลยดีมั้ยครับ พี่อยากเลิกเป็นแมวแล้ว”

แล้วนางก็ยกถ้วยชาตรงหน้าขึ้นมาจิบเพื่อปิดบังสีหน้าของตนเอาไว้ หากนางเดาไม่ผิดคนสกุลหลินที่มาในครั้งนี้น่าจะมีหลินชิงเหมยติดตามมาด้วย ได้พบกันในยามยังอ่อนเยาว์อีกครั้งเช่นนี้นางเองก็อยากรู้เช่นกันว่าแม่ดอกบัวขาวของนางในตอนนี้เริ่มมีพิษสงบ้างแล้วหรือยัง และนางเองก ็อยากรู้เช่นกันว่าเพราะเหตุใดตนเองจึงไม่เคยเห็นญาติผู้น้องคนนี้อยู่ในสายตาเลยสักครั้ง กว่าจะรู้ตัวอีกทีญาติผู้น้องที่ชอบทำตัวเป็นแม่ดอกบัวขาวผู้นี้ก็เข้าไปทำลายชีวิตอันสงบสุขของนางเข้าเสียแล้ว

ช่อดอกไม้ลอยละล่องบนในอากาศสาวๆ นับสิบต่างพากันพุ่งตัวกระโดดรับช่อดอกไม้กันอย่างจ้าละหวั่นเพราะอยากเป็นเจ้าสาวคนต่อไป ฮ่าๆ ทันใดนั้นช่อดอกไม้ก็ได้ตกไปอยู่ในมือของมะขามเพื่อนรักของเธอเสียงพลางหัวเราะดีใจของมะขามและผู้คนในงานก็ดังขึ้นปรบมือให้แด่คนที่รับช่อดอกไม้ได้

ในตอนที่นางกำลังจับได้ว่าทั้งสองกำลังเริงรักกันที่ห้องของอ๋องฉี และวันนี้ก็คือวันนั้น นางจะไม่อ่อนแอทนเงียบอีกต่อไป ในเมื่อจิงหยูแสร้งเป็นสตรีดอกบัวขาวในชาติก่อน เฟยหงในชาตินี้จะเป็นสตรีดอกบัวให้เหนือกว่าจิงหยูเป็นร้อยเท่าความเจ็บปวดแค้นใจต้องได้สะสาง นางจำลมหายใจสุ ดท้าย ภาพจำที่นางจำได้อ๋องฉีไม่แม้จะแลตามองนางกำลังหมดลมหายใจโรยรินอยู่ต่อหน้ารีบสั่งการให้บ่าวรับใช้นำตัวนางไปโยนทิ้ง อุ้มช้อนร่างจิงหยูเข้าไปในห้องด้วยรอยยิ้มเต็มไปด้วยความสุข