-เมื่อนางร้ายกลายเป็นดอกบัวขาว Novels & Stories

ซึ่งคนจีนไม่รู้จักเรื่องนี้เลย ส่วน เอที่เคยอ่านหนังสือเรื่อง นี้มาก่อน จึงเดาทางได้โดยไม่ต้องดู นางฟ้า ที่ถูกสาปเป็นดอกกุหลาบเพราะความรัก จะกลายร่างเป็นมนุษย์ได้แต่คืนวันเพ็ญ และต้องกลับไปเป็นดอกกุหลาบ วนไปเรื่อย ถ้าเกิดว่ามีความรักกับชายใดก็จะกลายเป็นมนุษย์ต่ อไปไม่ต้องกลับมาเป็นกุหลาบอีก เรื่องนี้ยาวมากคล้าย Little Mermaid ของฝรั่งที่อยากได้ขา แทนหาง

และทำนางร้ายแท้ง ไม่พอยังบีบให้ครอบครัวของเจ้าหล่อนล้มละลาย สุดท้ายเมื่ออรดีตั้งสติได้จึงกลับมาแก้แค้นพระเอกกับนางเอก..ทว่าผลลัพธ์ของเรื่องนางร้ายก็คือนางร้าย..หญิงสาวต้องกลายเป็นบ้าในที่สุด

ไม่รู้เพราะเหตุใดซ่งเสวี่ยนถึงไม่ตัดใจจากแม่ดอกบัวขาวเสียที ว่ากันตามตรงนั้นในบทที่ฉากที่พระรองตัวร้ายนัดหมายกับนางเอกออกมาเพื่อขอร้องอ้อนวอนให้นางอยู่ข้างกายเช่นเดิม แต่แม่ดอกบัวขาวนั้นทำทีเป็นบัวที่ตัดเยื่อยังเหลือใยเพราะแท้จริงแล้วอยากเก็บไว้ทั้งพระเอกและพระรอง ของนาง “ช่างเแสแสร้งเสียจริง” นางคร้านจะใส่ใจจึงปล่อยไป

สวี่เหวินหรงรู้สึกฉงนขึ้นทันใด ความหนาววาบแล่นขึ้นสันหลังอย่างคนเอะใจบางอย่าง ในนิยายจิ้นจื่อถงมีนิสัยดีอ่อนโยนจนได้ฉายาว่าแม่ดอกบัวขาว ทว่าเหตุใดจิ้นจื่อถงตรงหน้าจึงเหมือนดอกบัวขาวที่ซ่อนความเน่าเฟะไว้ใต้กลีบดอกไม้งามกันเล่า นิยายโกหก หรือมีบางอย่าง…เปลี่ยนไป กันนะ

เจียงหลัวเพียงคลี่ยิ้มบางอย่างเย็นชาในใจ นางยังจำฉากนี้ได้ดีจากเนื้อเรื่องเดิม หลังจากที่สวีเจียงหลีได้พบหน้าชินอ๋องไป๋อี้หาน หรือเทพสังหารที่เป็นตัวร้าย ก็พลันเกิดความประทับใจในตัวเขาขึ้นมาอีกคน เรียกได้ว่าแม่นางเอกดอกบัวขาวผู้นี้คิดจะรวบทั้งพระเอกและตัวร้ายไว้ในม ือ ซึ่งหากเป็นตามเนื้อเรื่องเดิม เจียงหลีก็ทำสำเร็จจากการยั่วยวนพระเอกและตบตาตัวร้ายด้วยการสวมรอยเป็นนางไปหลับนอนกับไป๋อี้หาน

v ใครบอกว่านางร้ายจะไม่มีใครรัก v ใครบอกว่านางร้ายกลับใจไม่ได้ v และใครบอกว่านางร้ายจะไม่สมหวังในรัก v ขอเพียงกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง v ทุกคนย่อมสมหวังในสิ่งที่คิด *v*

“สหาย...ถึงท่านจะรูปงามอย่างยิ่ง แต่อาเซียงนั้นก็ไม่ใช่คนใจง่ายจะยอมปลดอาภรณ์ให้ท่านชมโดยง่ายหรอกนะ นอกจากว่า...คิก...คิก...คิก...” นางร้ายเงินล้านหัวเราะเจ้าเล่ห์จนสวีฉีเฟิ่งหรี่ดวงตาแคบลงไปสามส่วนอย่างสงสัยกับกิริยาร้ายกาจที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงราวกับคนละคนกับเมื่อช่วงบ่ายนี ้ แต่คนเมาจะเปลี่ยนไปล้วนไม่แปลก

เจียวหั่วลี่หมิงตะคอกใส่ชายหน้าขาวเสียงดัง พร้อมดวงตาที่ลุกโชนดั่งเปลวไฟ “ข้ามีความสามารถในการแปลงโฉมและเนื้อเสียง นางเลยให้ข้าปลอมเป็นเทพเจ้าธาตุไม้สหายของท่าน นำดอกบัวอมตะไปให้ท่าน แล้วรอโอกาสอันควร ข้าก็เปลี่ยนร่างเป็นคนของตำหนักอัคคี ขโมยดอกบัวอมตะที่มีแก่นจิตน างปีศาจออกมา หลังจากนั้นก็มีคนของตำหนักมารมารับช่วงต่อไป จากนั้นข้าก็ไม่รู้แล้ว ท่านเทพปล่อยข้าไปเถอะนะ ”

เหอะจากนางร้ายต้องมาทำตัวเป็นคนดีแถมอ่านมาแค่เริ่มต้นเรื่องตัวนางร้ายก็ตาย ตัวของเธอจึงมาเข้าร่างแทนแต่ทุกอย่างอาจจะนำเนินไปตามบทที่ตัวของฟ่านปิงคนใหม่มาเปลี่ยนแปลงไปแล้วก็ได้ ในเมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้วตัวของฟ่านปิงคนใหม่ขอพลิกชะตาของนางร้ายอย่างเจ้าของร่างเก่าที่น่าสง สารเองใครช่างตั้งชื่อให้นางร้ายที่โดนกระทำตลอดมาเป็นตัวร้ายแต่แม่ดอกบัวขาวอย่างเสี่ยวชิงชิงต่างหากสมควรจะได้รับตำแหน่งนางร้ายตัวจริงฟ่านปิงคิดในใจ

ฉวนหงพยักหน้า “เจ้าค่ะ ชนิดที่ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้” “อ้อ ข้าเข้าใจแล้ว” ร้ายลึกจริงเชียวแม่นางดอกบัวขาวหลานพินถิง เกรงว่าคงร้ายกาจเสียยิ่งกว่าหลานเพ่ยจือหลายเท่ากระมัง