เล่นเกมรักกับรุ่นพี่เจ้าชู้ Novels & Stories

ครั้งนี้เธอเสี่ยงลงเล่นเกมรักความสัมพันธ์ลับอีกครั้งก็จริง แต่เธอต้องเล่นอย่างฉลาดและจะปล่อยให้เป็นเรื่องของร่างกายเท่านั้น หัวใจไม่เกี่ยว... แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้จริงหรือเปล่า เพราะเคมีระหว่างเธอและเขามันเข้มข้นเหลือเกิน วันทำงาน

ราชาตอบเสียงเรียบ “งะ..งั้นของแทนใจ!” “ก็บอกว่าพึ่งคบกัน! หูมึงบ้วนคำพูดทิ้งรึไงวะแม่ง!” รุ่นพี่คนนั้นได้แต่เหงื่อแตกพลั่กๆ เมื่อเกมเริ่มเปลี่ยน แต่แทนที่จะเดินหนีก็กลับสู้ต่อ “ถ้างั้น.. ถ้าเป็นแฟนกันจริงไหนลองจูบกันดิ! กล้าเปล่า!”

สะดวกกับกิจกรรมนี้นัก ​เธอผ่อนลมหายใจอย่างเสียวซ่านเมื่อสวมครอบกับความโอฬารของอดีตชู้รัก...ที่ตอนนี้เขาไม่ใช่ชู้อีกต่อไป

ไทเลอร์ยิ้มให้น้องชาย “ผมเล่นรักบี้ด้วยนะครับ” “งั้นเหรอ แข่งเมื่อไหร่บอกพี่ด้วยนะ พี่จะไปเชียร์” “จริงเหรอครับพี่ไทเลอร์ พี่ไปจริงๆ นะ”

คำว่าคู่หมั้นขัดดอกทำให้ฉันหมดอารมณ์เคี้ยวแซนวิชเลยแหะ “คิดว่าเขาจะจริงจังกับเธอเหรอ” “...” ฉันเงียบ “เจ้าชู้ เฟรนลี่ขนาดนั้น คงจับจุดจิตใจของผู้หญิงได้ไม่มากก็น้อย” เสือเค้นน้ำเสียงถามพลางยกแขนทั้งสองพาดอก ฉันรู้อยู่แก่ใจ ทว่ามันไม่มีทางเลือกให้ฉันมากนัก ตอนนี้ก็เล่น เกมกับคุณพ่ออยู่ด้วยจึงไม่อยากให้เรื่องหนี้สินมาเป็นตัวตัดสินระหว่างความสัมพันธ์ของฉันกับพี่โฬมยังไงล่ะ “เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่หลงคารมผู้ชายง่ายๆ นะนิว”

“แล้วเราไม่ชอบรึไงหือ? ปกติไม่อยากให้พี่ทำตัวเจ้าชู้นิ” “มีเป็นตัวเป็นตนก็ดีแล้วค่ะ ใกล้จะเรียนจบแล้วด้วย” นีน่ายิ้มแฉ่งฟีฟ่าเลยยื่นมือไปยีผมน้องสาวตนเองเล่นด้วยความเอ็นดู

-END NUMNIM- KLOEM TALK ผมก็เพิ่งจะรู้ตัว ว่าการรักใครมาก ๆ เป็นแบบนี้เอง แค่ได้เห็นเธอหลับผมก็สุขใจ การหายตัวไปของผม มันคือความตั้งใจที่อยากจะหายไปจากชีวิตของผู้หญิงที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่ต้องมาอยู่ในเกมบ้า ๆ ที่พี่ชายต่างสายเลือดเป็นกำหนดทุกอย่าง เกมที่ผมและคนที่ถูกดึงลงมาเล ่นจะแพ้ ผลตอบแทนคือความเสียใจของพวกผม ส่วนสิ่งที่คนตั้งเกมจะได้ก็คือความสะใจล้วน ๆ

“แสนรักคือพี่จะอธิบายยังไงดี ครั้งแรกพี่ยอมรับว่าไม่ได้จริงจังกับหนูจริง ๆ กะจะเล่นเพื่อเอาสนุกแค่นั้น แต่พอมันได้เล่นจนถลำลึกไปแล้ว พี่ก็ถอนตัวเองออกจากหนูไม่ได้เลย” “เกมที่เล่นกันมันสนุกใช่ไหมล่ะ แต่ฉันไม่สนุกด้วย” แสนรักวางช้อนลง พร้อมกับลุกขึ้นเดินนี้ขึ้นห้องของต ัวเอง ส่วนพอร์ชที่นั่งอยู่ก็เอาแต่นั่งเงียบด้วยความรู้สึกผิด

เขาพึมพำชิดริมฝีปากที่บวมช้ำ “แต่เมื่อประตูห้องนี้ปิดลง... เธอคือ ‘ของเล่น’ ชิ้นโปรดที่พี่จะไม่มีวันแบ่งให้ใคร และอย่าหวังว่าจะรอดไปจากที่นี้ได้... จนกว่าพี่จะเบื่อเธอเอง” ค่ำคืนที่แสนยาวนานเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียงสะอื้นที่ถูกกลืนกินด้วยรสจูบที่เผ็ดร้อน เกมรักครั้งนี้เพิ่ง จะเริ่มต้น และนลินก็รู้ดีว่าเธอไม่มีวันชนะผู้ชายที่ชื่อเตโชได้เลย...

“ผมผิดเองครับ” เสี่ยรุตน์สำนึกผิด “ป้าถามอะไรหน่อย… เสี่ยรักน้ำหวานไหมคะ” “รักสิครับ… ” “แล้วจริงจังกับเธอแค่ไหน”