เหลี่ยมร้ายท่านรอง Novels & Stories

เสี่ยวเหลียนชะงักงัน รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความสับสนและตื่นตระหนก นางกะพริบตาปริบ ๆ ไม่เข้าใจว่าตนเองทำสิ่งใดผิดไป เหตุใดรองแม่ทัพร่างหมีที่แม้จะปากร้าย ชอบต่อล้อต่อเถียงและทำตัวหยาบกระด้าง ทว่าก็มักจะคอยแอบดูแลและยอมลงให้นางอยู่ลึก ๆ เสมอ บัดนี้กล ับกลายเป็นชายแปลกหน้าที่แสนจะเย็นชาและผลักไสไล่ส่งนางอย่างแท้จริง “ท่านรองแม่ทัพข้าทำอะไรให้ท่านโกรธหรือเจ้าคะ” เสี่ยวเหลียนถามเสียงสั่น แววตาคลอไปด้วยหยาดน้ำใส ๆ “หากข้าเกะกะ ข้าแค่วางน้ำไว้ตรงนี้ ท่านอย่าลืมดื่มนะเจ้าคะ”

เขากระตุกยิ้มร้าย สายตาโลมเลียไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างเปิดเผย “ท่านรองก็มีผู้หญิงควงตั้งเยอะ ปล่อยอัปสรไปเถอะค่ะ” เธอแกล้งสะบัดหน้าหนี แสร้งทำเป็นตัดพ้อ ทว่าแรงกระชากเพียงนิดเดียวก็ทำให้เธอกลับเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดที่รัดแน่นกว่าเดิมราวกับคีมเหล็ก

คุณชายรองเหยียน ที่เขาหมายถึงก็คือ เหยียนเฟยฝาน ผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเฉียบขาดและเหี้ยมเกรียมยิ่งกว่าพี่ชายที่ล่วงลับ จนชาวเมืองกั่งเฉิงต่างครั่นคร้ามในอิทธิพล

จื่อหยางเฉลย “จริงด้วย ช่างน่ากลัวนัก ทั้งที่คุณหนูรองหานนั่นเป็นญาติของเยว่เอ๋อแท้ๆยังคิดทำร้ายกันได้โดยไม่มีผู้ใดเอะใจคิดสงสัยด้วยซ้ำ”

เหยียนเค่อสิงอย่างเร่งด่วน นั่นจึงทำให้หลี่เจียนเจียนเกิดความรู้สึกตงิดขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูก ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงได้แนะนำให้หลี่เจียนเจียนทราบว่าเขาผู้นั้นคือรองแม่ทัพที่อยู่ใต้สังกัดของชินอ๋อง เหยียนเค่อสิงเองมีชื่อเสียงเรียงนามว่า ท่านรองแม่ทัพ

“เจ้าคะคุณหนู” “ไปสืบมาให้ข้าหน่อยว่านายท่านรองเป็นใคร มีความสำคัญอะไรกับเรือนหลังนี้” “มีเรื่องหรือเจ้าคะ”

ซู่เอ๋อรีบกลับไปรายงาน ถึงเรื่องราวที่นางออกไปสืบความมา ให้แก่คุณหนูรองได้ฟัง สิ่งที่จ้าวฟางเซียนคาดเดาเอาไว้นั้นไม่ผิด คุณหนูรองสกุลเหลียงผู้นี้ช่างเป็นสตรีที่ร้ายกาจยิ่งนัก หรือว่าพี่สาวของนางจะรู้ความจริง ว่าที่ผ่านมาถูกสตรีนางนี้ หลอกใช้ประโยชน์จากการเป็นสหา ยสนิท หลังจากออกเรือนจึงเลิกคบหากันไป “คุณหนูรองจะบอกคุณหนูใหญ่หรือไม่เจ้าคะ ว่าลับหลังคุณหนูใหญ่ คุณหนูรองสกุลเหลียงผู้นั้นแอบกระทำสิ่งใดลับหลังนางบ้าง”

ย รู้เท่าทัน ดวงตาคู่นั้นช่างไม่เข้ากับใบหน้าอ่อนหวานนั่นเลยสักนิด ในแววตานั้นเหมยลี่สัมผัสได้ถึง ความฉลาดเฉลียว ความเด็ดขาด และมีความเยือกเย็นวาบผ่านทำให้เหมยลี่ถึงกับสะดุ้ง ไม่น่าเลย... ข้าไม่น่าคิดจะลองใจท่านรองแม่ทัพเลยจริงๆ ถึงว่าเหตุใดจวนรองแม่ทัพถึงไม่มีเหล่าห ญิงงามเหมือนจวนอื่นๆ คงไม่ใช่แค่ท่านรองแม่ทัพหลงใหลในตัวฮูหยินแค่อย่างเดียวแล้วกระมัง ฮูหยินจ้าวดูน่ากลัวซะขนาดนั้น ดีนะที่อ๋องนั่นไม่บ้าจี้ ทำตามที่ข้าขอ ไม่งั้นข้าไม่อยากจะคิดเลย จากที่จะได้ใกล้ชิดบุตรคงได้นอนพะงาบๆอยู่ก็ไม่แน่

ิงหยางจื่อ มีผลงานโดดเด่นและได้ใจประชาเป็นอย่างมาก แต่เพราะเนื่องจากยังไม่มีราชโองการแต่งตั้งทุกอย่างก็ยังคงดำเนินต่อไป องค์ชายรองในยามนั้นคือคู่แข่งคนสำคัญขององค์ชายใหญ่ องค์ชายรองเกิดจากกัวกุ้ยเฟย มีพระขนิษฐาร่วมอุทรคือองค์หญิงเซี่ยหยางหง ที่มีอุปนิสัย เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและจิตใจโหดเหี้ยมที่สำคัญมักจะคิดแข่งขันกับพี่สาวต่างมารดาอย่างองค์หญิงหยางจื่ออยู่เสมอ

ชื่อที่เพื่อนสาวเอ่ยออกมา ทำให้คนที่ยืนสะลึมสะลือปรือตาที่หนักอึ้งขึ้นมอง หันไปรอบกายจนปะทะเข้ากับใบหน้าของผู้ชายใจร้ายที่ไม่อยากเจอ “มาทำไม ใครให้มา ไปกันเถอะบัว รำคาญจะแย่” คนเมามักพูดในสิ่งที่อยู่ในจิตใต้สำนึกออกมา และนั่นก็คือสิ่งที่ขนมหวานคิดในตอนนี้