Novelas y relatos de เหลี่ยมร้ายท่านรอง

เขายื่นเทียบเชิญให้กับนาง “ขอบคุณ คุณชายรอง” “ไม่ต้องเรียกข้าคุณชายรองแล้ว เจ้าไม่ใช่สาวใช้เสียหน่อย” “แล้วจะให้เรียกท่านว่าอย่างไร” ซูเม่ยสงสัยหยุนเสี่ยวก็ไม่ใช่สาวใช้แต่เรียกเขาว่าคุณชายรองเช่นกันนี่

“คุณเปรมของแกนี่สุดยอดเลยดอกปีบ ขนาดมีหญิงหนีบติดมาด้วยยังไม่เห็นจะแคร์” “คุณเปรมไม่ใช่ของดอกปีบจ้ะแก้ว เธอเป็นหลานคุณท่าน มีศักดิ์เป็นเจ้านายของดอกปีบ” กาสะลองกล่าวแก้เสียงอ่อนๆ “โธ่ๆ มันก็เหมือนกันนั่นล่ะดอกปีบ”

“เจ้าค่ะ” “คุณชายรองเซี่ยที่เจ้าว่า คงไม่ใช่เซี่ยหงหมิงบุตรชายคนเล็กของเซี่ยชินอ๋องใช่หรือไม่”

แม่นางรูปงามน้ำเสียงเศร้าสร้อย รองเจ้ากรมจางได้ยินดังนั้น ก็หรี่ตาลงเล็กน้อย หากจะกล่าวว่าพวกซางสิงอวี้เป็นลูกผู้รากมากดีจอมเสเพลแห่งเมืองหลวง เช่นนั้นหยางจวิ้นคัง คุณชายรองสกุลหยางที่พูดถึงคนนี้ เมื่อไม่กี่ปีก่อน ก็คือเนื้อร้ายที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง

เซนหวีดร้อง "มันมีดีตรงที่มันมี 'ค่า' มากพอที่ผมจะปกป้อง... ซึ่งคุณไม่มี" ธามพูดเสียงเรียบแต่บาดลึกถึงทรวง

เฟลิกซ์ส่งตัวหยองหยองให้จอมทัพอุ้มหลาน จอมทัพจึงเอ่ยขบแซว “ได้ลูกสาวเลยนะครับท่านรองประธาน น่าอิจฉาจัง แล้วชื่ออะไร” “แฮมแฮม ส่วนคนนี้หยองหยอง แม่มันตั้งให้” เฟลิกซ์ตอบส่ง ๆ “โอ๋ น้องแฮมแฮมของอาเรน น่ารักจังเลยครับ”

ดูรอยยิ้มอ่อนหวานตอนมีน้ำตาเอ่อคลอนั่นสิ น่าสงสารเหลือเกิน พี่สาวหล่อนใจร้ายเกินไปจริงๆ หลายคนต่างประณามคนพี่ที่มาราวีน้องแบบนั้น อุปสรรคทางรักของคู่หนึ่งทำไมต้องมีนางมารร้ายคอยรังควานร่ำไป ไม่เข้าใจ!

“น้องเล็กมั่นใจใช่หรือไม่ ว่าตนเองเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้น่ะ หรือว่าตอนนั้นจะเป็นอีกคนนึงที่สลับร่างเป็นนางมารร้าย เพราะอารมณ์โมโหมากจนเกินไปนะ” “ฮึ่ย!! พี่รองถ้าท่านไม่พูด ก็ไม่มีใครว่าท่านเป็นใบ้หรอกนะ ท่านแม่อย่าไปฟังที่พี่รองพูดนะเจ้าคะ อยู่ที่แดนเหนือพี่รองชอบแกล้งข้าบ่อย ๆ ถ้าไม่เชื่อก็ถามพวกพี่ก้งเยว่ดูสิเจ้าคะ”

“ผมว่าการเจอกันครั้งต่อไปของเราจะเจอกันในฐานะรองประธานบริษัทกับพนักงานธุรการก็แล้วกันนะ เพราะสถานะนางบำเรอที่ผมจ้างคุณมามันจบลงแล้ว” “ค่ะท่ารอง เกรซจะจำไว้ว่าเกรซคือพนักงานในบริษัทของท่านรองไม่ใช่นางบำเรอบนเตียง”

สวีหนิงหลงตามขบวนเสด็จมารับตัวเจ้าสาวแสร้งทอดถอนใจ ภายใต้หน้ากากเทพเซียนผู้สุภาพสง่างามนั้นซุกซ่อนความเจ้าเล่ห์ร้ายลึก ตีสองหน้าเก่งยิ่งกว่าผู้ใด “องค์ชายรองจะมาเยาะเย้ยข้าอย่างนั้นหรือ” “เสียมารยาทแล้ว เพียงแต่เห็นคุณหนูรองเศร้าสร้อย ตัวข้าผู้แอบมองดูอยู่ห่างๆ ก็ ได้แต่ปวดใจ”