แค้นเสมอรัก Novels & Stories

ต้นตะวันยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นจิบแล้ววางลงที่โต๊ะ “อะไรไม่น่าเชื่อ” “อ้าว...ก็มึงกับอินไง กูเห็นขึ้นต้นแค้นแทบตาย แต่มาลงท้ายว่ารักหมดใจเนี่ย” ปัณณธรหัวเราะชอบใจกับคำพูดของเพื่อน

เขมิกาซ่านเสียวจนลืมความเจ็บปวด ช่องทางรักชื้นแฉะเต็มไปด้วยน้ำหวาน ยิ่งนานยิ่งเสียวจนเธอต้องหาทางระบายออก โดยการจิกข่วนไปทั้งแผ่นหลังกว้างและแผงอกแน่นปึกของเขา จนทิวากรคิดว่าถ้าอาบน้ำเมื่อไรมีหวังได้แสบแน่ กระนั้นก็ไม่ได้ห้ามปราม เขารอจนแน่ใจว่าช่องทางรักมีน้ำหว านหล่อลื่นเพียงพอ ค่อย ๆ ขยับเข้าไปทีละนิด จนในที่สุดก็เข้าไปหมดทั้งลำ “อ๊าส์!” ทิวากรหลุดเสียงครางต่ำเมื่อถูกความแน่นหนึบตอดรัด เขาไม่คิดว่าเธอจะแน่นขนาดนี้ แน่นจนเขาเจ็บ “ยะ อย่าเพิ่งรัดพี่แน่นสิครับเขม พี่ยังไม่อยากเสร็จ”

"ครับ เรื่องแก้แค้นอะไรนั่นผมหยุดมานานแล้วครับ" "แต่คุณก็ยังคาใจเพราะน้ำตาลเป็นลูกของพวกฉัน คุณเองก็ไม่สามารถจะรักน้ำตาลได้อย่างเต็มหัวใจเพราะน้ำตาลเป็นลูกของคนที่ทำให้พ่อกับแม่ของคุณต้องตายใช่ไหมล่ะ"

“ไม่ อื้อ ฉันเจ็บนะ” ธาวินไม่ฟังคำทัดทานจากหญิงสาว เขาร่ายลีลารักให้บทเรียนเจ้าหล่อนที่ทำให้น้องชายของตนเสียชีวิต ถาโถมแรงปรารถนาอันป่าเถื่อนหยาบคายให้ทอปัดได้ลิ้มลองอย่างสาสม ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยร่องรอยของความเคียดแค้น ธาวินตั้งใจจะประทับมันลงไปให้เธอได้เห็นเป็นต่า งหน้า แน่นอนว่าสิ่งที่จะทำให้เธอเจ็บปวดก็คือการพรากพรหมจรรย์ไป หลอกให้หลงรักแล้วก็ทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เหมือนที่เธอทำกับธนาผู้เป็นน้องชายสุดที่รัก

#SET #ทวงรัก (ภาคต่อสุขนิยมอ่านหรือไม่อ่านก็ได้) #แค้นลวงรัก (อาทิตย์น้องชายตะวัน)

หญิงสาวกลั้นสะอื้นจนตัวโยน ก้มหน้าปล่อยให้น้ำตาตกลงสู่ท้องทะเล ผู้ชายคนเดียวที่เคยรัก ผู้ชายคนเดียวที่ไว้ใจ เขาแก้แค้นเธอได้อย่างเจ็บแสบ เจ็บซะจนความทรงจำครั้งเก่าอันหอมหวานกำลังจะจางหายไปกับหยาดน้ำตาที่ไหลลงสู่ท้องทะเลกว้าง 'ต่อให้วันนี้ต้องตาย ฉันก็จะไม่ยอมก้มหัว ให้คุณ อีธาน'

นางหลับตาลงเพื่อสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ภายในแววตาก็หลงเหลือเพียงความเย็นเยียบอันมืดมิด “วังหลวงแห่งนี้สอนให้ข้ารู้ซึ้งถึงความจริงข้อหนึ่ง หากตอบแทนความแค้นด้วยความดี แล้วจะเอาสิ่งใดไปตอบแทนความดีเล่า? มีเพียง... ต้องแลกด้วยเลือด และตาต่อต า ฟันต่อฟันเท่านั้น” ยามดึกสงัด ตำหนักฉางซิ่นเงียบเชียบราวกับป่าช้า

เขาผุดรอยยิ้มน้อยๆ แต่ทว่านัยน์ตาคมกลับเต็มไปด้วยความชอกช้ำแฝงไปอารมณ์ทั้งรักทั้งแค้นในเวลาเดียวกัน ก่อนจะเอื้อมมือใหญ่ไปสัมผัสเส้นผมนุ่มดุจเส้นไหมสีน้ำตาลของเธออย่างเบามือ “หากเธอไม่ทำร้ายใจฉันให้เจ็บ ป่านนี้เธอคงจะเป็นภรรยาที่ฉันรักมากไปนานแล้ว” ชายหนุ่ม เอ่ยเสียงแผ่วในความเงียบพลางจ้องใบหน้างามของหญิงสาวที่เขาเคยรักนอนหมดสติอยู่อย่างทุกข์ระทมแลดูหดหู่และเปล่าเปลี่ยว พลันคิดในใจว่าหากเธอไม่หักหลังนอกใจในวันนั้น ทุกอย่างมันคงจะดีกว่านี้และเรื่องราวทั้งหมดนี้คงจะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

Happy ending แม้ว่าเริ่มต้นด้วยการสูญเสียและความเกลียดชัง แต่กลับกลายเป็นความรักที่มั่นคงที่สุดในชีวิต THE END. ---------------------

ชายหนุ่มทำเสียงเล็กล้อเลียนหญิงสาว “ฉันผิดอะไรที่เป็นคนรักสุขภาพ” “ก่อนจะรักสุขภาพกายช่วยรักษาสุขภาพจิตของตัวเองก่อนเถอะ เห็นความเยอะของเธอแล้วฉันจะเป็นประสาท”