แต่งงานสายฟ้าแลบ

'แม่เอามาให้หนูดูทำไม บนห้องหนูก็มีสำเนา' 'เตือนแกไว้ไง' 'หนูต่างหากต้องเตือนแม่ หนูยอมแต่งงานกับไอ้เด็กผาตะวันของแม่นั่นแล้ว เมื่อไหร่แม่จะโอนเงินห้าสิบล้านมาให้หนูซะทีเนี่ย หนูจะได้เอาเงินไปซื้อรถคันใหม่ซะที ขืนชักช้า เดี๋ยวเพื่อนจะเอาไปเมาส์กันได้ ว่าหนูดีแต่พูด' 'นี่แนะ! ' ว่าพลางกำมือเคาะศีรษะลูกสาวด้วยความโมโห 'โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เขกหัวหนูทำไม? ' พูดพลางลูบศีรษะตัวเองไปมา 'เขกกะโหลกจะได้จำได้' 'จำเจิมอะไรเล่าแม่! ' 'แกจำไม่ได้เหรอ? ….นี่ฉันถามแกจริงๆ เหอะ ก่อนเซ็นสัญญา แกอ่านรายละเอียดก่อนรึเปล่า ถึงได้ทำหน้าเหมือนไม่รู้อะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย!'

"ฉันหวังว่าเธอคงไม่โง่พอปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกนะ รู้ใช่ไหมว่าลูกฉันจะต้องไม่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ" และนั่นคือคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี "รู้ค่ะ โรสรู้ตัวเองดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร" "รีบเซ็น! นี่แหละธุระที่ฉันอยากจะคุยกับเธอวันนี้ ฉันให้ทนายส่วนตัวเตรียมมันไว้ ตั้งแต่วันแรกที่เราจดทะเบียนกัน" ข้างในคือเอกสารการหย่าพร้อมลายเซ็นของชายหนุ่มที่ถูกเซ็นไว้แล้วเรียบร้อย "เธอรู้ใช่ไหมโรสรินว่าสักวันหนึ่งอย่างไรเธอก็ต้องเซ็นมันแล้วคืนอิสระภาพให้กับฉัน" "ค่ะ" แม้แต่กระดาษแผ่นเดียวมังกรก็ไม่อยากให้เธอผูกมัดเขาเอาไว้ "เธอกำลังขอร้องให้ฉันรักเธออยู่เหรอ" "ได้ไหมละคะ เราจะลืมเรื่องราวทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันมีคุณมีโรสแล้วก็ลูกของเรา" "ฉันหวังว่ากลับมาแล้ว คงจะไม่เจอเธออยู่ที่นี่แล้วนะ" โรสรินตัดสินใจโผลเข้ากอดร่างสูงก่อนที่เขาจะไป "ขอให้โรสกอดคุณมังกรแบบนี้สักพักนึงนะคะ" เธอจะซึมซับความอบอุ่นนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด อยากให้ลูกรับรู้ไว้ว่าครั้งหนึ่งเขาก็เคยได้กอดพ่อ

;เธอเห็นฉันโง่รึไง อยากมากทำไมไม่บอกฉันล่ะ ฉันผัวเธอนี่ไง อยากมากมาบอกฉัน ไม่จำเป็นต้องไปหาไอ้หนุ่มหน้าอ่อนนั่น ฉันมันทำให้เธอไม่ถึงใจรึไงถึงได้ออกไปหาเศษหาเลยข้างนอก “ฉันเคยบอกแล้วไงว่าฉันไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร” ก่อนที่จะเหวี่ยงหญิงสาวลงบนเตียงจนทำให้หญิงสาวรู้สึกจุกทันที หญิงสาวไม่รู้สึกห่วงตัวเองแต่ห่วงอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเกิดมา “พี่อิชย์ จะทำอะไร!” หญิงสาวเอ่ยชื่อชายคนรักออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อได้ยินถ้อยคำที่หยาบคายของเขา พยายามลุกออกจากเตียง “จะหนีไปไหนล่ะ อยากมากฉันก็จะจัดให้ จะได้ไม่ต้องวิ่งไปให้คนอื่นช่วย“

ลินดาเลขาที่เพิ่งมารับตำแหน่งเพราะธนาคิมท่านประธานหนุ่มที่ลงทุนซื้อกิจการบริษัทเล็กๆที่ลินดาทำงานอยู่ เพื่อที่จะดึงตัวของเลขาสาวมาอยู่ในสายตาของเขาและหาทางทำอย่างไรก็ได้ ให้เลขาสาวกับเพื่อนหนุ่มที่ชื่อพาทิศที่ทั้งท่านประธานและน้องสาวที่เป็นภรรยาของพาทิศ เข้าใจผิดว่าเขากับลินดาแอบเป็นชู้กัน ทำให้น้องสาวของท่านประธานหนุ่มทะเลาะกับสามีจนต้องแยกกันอยู่ และท่านประธานที่เก่งกาจในเชิงธุรกิจหาตัวจับยาก แต่ก็ใจอ่อนกับน้องสาวที่ตัวเองรักมาก จำต้องลงมือช่วยเหลือน้องสาวโดยการซื้อกิจการเพื่อจะได้ตัวเลขาเจ้าปัญหามาอยู่ใกล้ชิด แต่แล้วเธอกลับกลายเป็นนางบำเรอเขาไปได้อย่างไรก็ไม่รู้ และยิ่งนานวันยิ่งผูกพันจนเกินตัดใจ เพราะที่จริงแล้วผู้ชายที่เธอแอบมีใจให้เขาตั้งแต่แรกพบไม่ใช่พาทิศสักหน่อย แต่เป็นเจ้านายหนุ่มที่กลายมาเป็นสามีในความลับคนนี้ต่างหาก ลินดาจะทำอย่างไรเมื่อถึงวันที่เธอต้องไปจากเขา…..

เสียงฝักบัวที่ไหลรินช่วยปลอบประสาทใบบุญให้ผ่อนคลายจากความกังวลในใจทว่า ความสงบกลับถูกทำลายลงในพริบตา เมื่อเธอได้ยินเสียงแปลกจากด้านนอกที่ฟังคล้ายกิจกรรมส่วนตัวของชายหญิงที่ไม่น่าฟังเอาเสียเลย หัวใจเธอกระตุกวาบเมื่อคิดว่ารติภพอาจพาผู้หญิงอื่นมานอนด้วย ทั้งที่เธอยังอยู่ในห้องเดียวกัน จากความอายกลายเป็นความโกรธ ใบบุญจึงตัดสินใจเปิดประตูออกด้วยแรงของอารมณ์ ทว่า สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่ภาพที่เธอจินตนาการไว้ รติภพนอนเอกเขนกบนเตียง กำลังชมภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ด้วยท่าทีสบายเกินหน้าเกินตา เธอกรีดร้องลั่น ทั้งตกใจ ทั้งเสียหน้า และไม่รู้จะอับอายให้กับสถานการณ์ตรงหน้า หรือให้กับความเข้าใจผิดของตัวเองก่อนดี และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ไม่มีใครตั้งใจ แต่กลับกระตุกหัวใจให้สั่นสะเทือนทั้งสองฝ่ายตั้งแต่วันแรกที่ต้องใช้ชีวิตร่วมชายคาเดียวกัน

นิยายเซ็ตนี้มีทั้งหมดสามเรื่อง (ตัวละครอยู่ในจักรวาลเดียวกันค่ะ) 1 เพลิงสวาทถ่านไฟเก่า “บอกกับผมว่าฐานะเรามันต่างกันเกินไป แต่คุณก็มีผู้ชายรวยๆผลัดกันมาส่งที่หอไม่ซ้ำหน้า นี่เหรอไม่อยากคบคนรวย หรืออยากหว่านเสน่ห์เพื่อเก็บแต้ม ทำให้เค้ารักแล้วก็เฉดหัวเค้าทิ้งแบบนี้เหรอ” 2 ลวงรักสามีตัวร้าย เขาพาเธอขึ้นไปยังจุดสูงสุดของความสุข แล้วก็ถีบเธอล่วงหล่นลงมาตกในเหว เจ็บดีจังเลย ออกไปจากชีวิตฉัน...นายสามีตัวร้าย 3 บอกรักด้วยใจนายสามีเย็นชา ถ้าเขามีฝาแฝด แล้วคืนนั้นเธออยู่กับใครกันแน่? เธอกลืนน้ำลายไม่ลงคอก่อนจะก้มมองรูปลูกสาวตัวกลมที่หน้าจอมือถือ ‘แม่จะทำยังไงดี’

[**ดาวเหนือ**] ครอบครัวของเธอกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤติการเงินที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ หลังจากที่พ่อของเธอไปค้ำประกันเงินกู้สำหรับการลงทุน แต่กลับถูกหลอกให้ขาดทุนหนัก จนยืมเงินหนึ่งพันล้านกับคุณแม่ของ เจ้าของธุรกิจใหญ่ แต่แล้วครอบครัวเธอก็ไม่สามารถชำระได้ ทางเดียวที่พ่อแม่ของดาวเหนือคิดได้ คือการบังคับให้เธอแต่งงานกับ [**เจเคน**] เพื่อหวังให้เขายอมผ่อนปรนหนี้สินที่กำลังจะทำลายชีวิตครอบครัวของเธอ แต่การตัดสินใจแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เป็นการตัดสินใจของเธอ

ผ่านมาเกือบสี่ปี แทบไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่คิดถึงเขา... กระบอกตาร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงวันที่อ่านข้อความจากเขา มันเป็นข้อความสุดท้ายที่เขาตอบกลับมาหลังจากที่หล่อนทักไปหาเพื่อจะบอกเรื่องสำคัญ ไปรยาจดจำได้ทุกจังหวะความคิดและความรู้สึกในเวลานั้น หล่อนไม่เคยลืมมันได้เลย... พลันเสียงเจื้อยแจ้วที่แสนคุ้นเคยก็ดึงหญิงสาวให้ออกจากความหม่นหมอง 'แม่กุ๊บกิ๊บคร้าบ แม่กุ๊บกิ๊บอยู่หนาย คุณตาพาอชิไปซื้อขนมมาเยอะแยะเลยคร้าบ' สำหรับไปรยา ไม่ใช่เวลาหรอกที่ช่วยเยียวยารักษาแผลในใจ แต่เป็นเด็กชายอชิระผู้เป็นแก้วตาดวงใจของหล่อนต่างหาก --------------- “หนูอยู่บ้านนี้ใช่ไหม” “ใช่ครับ นี่บ้านของอชิ” “แล้วพ่อเราไปไหน” “อชิไม่รู้ครับ แต่อชิมีคุณตาตัวใหญ่ๆ ใหญ่กว่าคุณลุงด้วย อชิไม่กลัวคุณลุงหรอก” “พ่อเราหนีไป ไม่อยู่เลี้ยงเราใช่ไหม” เพิ่งรู้ตัวว่าตนใจร้ายเกินไปก็ตอนที่เห็นดวงหน้าเล็กนั้นเบ้ ทำท่าจะร้องไห้ แต่น้ำตาก็ไม่ได้ไหลออกมา เพราะเจ้าตัวฮึบไว้ได้ทัน “อชิโป้งคุณลุง ไม่ให้คุณลุงมาบ้านอชิ”

“ฉันนี่แหล่ะจะผูกมัดคุณเอาไว้ แล้วคุณจะหมดโอกาสไปเจ้าชู้ให้ใครเดือดร้อนอีก!” คำประกาศของสาวสวยสร้างความหวาดผวาจนอยากจะหนีไปให้ไกล ทว่ากลับท้าทายให้เข้าไปเล่นกับ...ไฟ

ติณภพ (จางเหยนโย่) "หึ ผมไม่แต่ง ป๊าม๊าผมจะให้ผมแต่งานกับใครไม่รู้ ผมไม่ชอบที่สุดก็คือโดนคลุมถุงชน ยังไงผมก็ไม่แต่ง" "เราไม่จำเป็นต้องมีความสุขกันแค่บนเตียงอย่างเดียวนะครับ" "แต่งงานกับพี่แล้วเธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว" นรินดา (ลี่หลิน) ต่อมาแต่งงานใช้สกุลจาง (จางลี่หลิน) "ฉันต้องแต่งงานกับใครที่ไหนไม่รู้ นิสัยใจคอยังไม่รู้เลย ป๊าม๊าบังคับแต่ยังไงฉันก็ไม่แต่ง" "ดูดาวแบบไหนหรอคะ" "ในหัวมีแต่เรื่องอย่างว่าหรอคะ" "เหนื่อยแล้วค่ะ พักก่อนได้มั้ย" "พี่มีวิธีดูดาวอีกแบบนึงสนใจมั้ย" "แบบไหนคะ" "หึ หันหลังแล้วเกาะริมระเบียงไว้สิเด็กดี"