แม่บ้าน/แม่นม Novels & Stories

“แม่เลี้ยงของธาราไงคะ” “ก็ใช่ไง แล้วเธอจะล้างจานทำไม แยกคำว่าแม่บ้านกับแม่เลี้ยงไม่ออกเหรอ” “ฉันก็แค่ไม่อยากจะทิ้งไว้ให้เป็นภาระคนอื่น”

ที่แท้เขาก็ส่งท่านป้าแม่ครัวฝีมือดีมาปรนนิบัตินี่เอง ฉินซูเหยายกยิ้มหวาน “อ้อ เจ้าค่ะ ข้ามีนามว่าฉินซูเหยา ส่วนนี่ลี่เอ๋อร์ และนี่คือแม่นมจางเจ้าค่ะ จะว่าไปแล้วท่านป้ากับแม่นมก็แซ่จางเหมือนกันเลยนะเจ้าคะ”

วากับป๊าพาฉันเดินออกจากบ้านใหญ่ไปที่บ้านอีกหลังและพาไปแนะนำกับบรรดาแม่บ้านที่มีอยู่เยอะจนแทบจะจำหน้าไม่ได้แต่ที่จำได้แน่ๆก็คือป้าพรที่เป็นแม่นมของฉันและวาตั้งแต่เกิด “คุณหนูค่ะ ป้าพรมองมาที่ฉันแล้วพูดทั้งน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างพรั่งพรู จำป้าได้ไหมคะ”

"กินแล้วครับ แล้วแม่มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า" "แม่พาคนช่วยดูแลบ้านมาส่งน่ะ" "คนช่วยดูแลบ้าน?" "ใช่ หรือเรียกว่าแม่บ้านนั่นแหละ"

“เจ้ามินมันเล่าให้นมฟังหมดแล้วค่ะ” “เหรอครับ น้ำ..นี่แม่นมของฉันเอง คนที่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่เด็กๆ” “อ๋อ สวัสดีค่ะแม่นม” “สวัสดีค่ะคุณ” “ว่าแต่แม่นมมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ”

ขุนเขาอธิบาย เพราะเป็นผู้ชายอยู่ด้วยกันสองคน แน่นอนอยู่แล้วว่ามันไม่มีความเรียบร้อยอะไรหรอก จึงต้องมีแม่บ้านคอยทำความสะอาดคอยทำอาหารในตอนเช้าให้ ส่วนมื้อเย็นนั้นทั้งสองก็แทบจะไม่ค่อยได้กลับมาเลย แม่บ้านจึงได้เพียงทำอาหารในตอนเช้าและทำความสะอาดเท่านั้น "อ๋อ...สวัสดีค ่ะคุณแม่บ้าน" "หูย! ไม่ต้องเรียกคุณก็ได้ค่ะ" "ถ้าอย่างนั้น ขอถามชื่อได้หรือเปล่าคะ" "ฉันชื่อเพ็ญค่ะ" "อ๋อ ถ้าอย่างนั้น ฉันขออนุญาตเรียกป้าเพ็ญนะคะ"

“ส้มค่ะเป็นเพื่อนสนิทของข้าวปุ้น เอ้! หน้าคุ้น ๆ แฮะ เออ…คุณป้าเป็น?” “แม่ของนายช่างไงชื่อป้ามาลัย เป็นไงล่ะนายช่างหล่อได้แม่มาเต็ม ๆ เลยใช่ไหมล่ะ”

"อ้าวเหรอ... แล้วมาอยู่กับแกที่นี่เหรอ" "ประเด็นคือแม่บ้านเรียกว่าแม่เลี้ยง แม่เลี้ยงนี่มันเป็นเมียพ่อเลี้ยงหรือเปล่าวะ"

“ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะคุณแม่ คุณยาย” “เออ ไหว้พระเถอะลูก แม่ชื่อหยาดทิพย์ เรียกแม่ทิพย์ก็ได้ ส่วนคุณยายชื่อสมศรี ก็เรียกคุณยายเฉย ๆ หรือจะเรียกยายศรีเหมือนชาวบ้านแถบนี้ก็ได้ มา ๆ เข้าบ้านกันก่อน แล้วนี่มานอนที่บ้านเราไหม”

“ค่ะ^_^” ฉันพูดยิ้มๆ ถึงบ้านนี้จะมีแม่บ้านอยู่หลายคนแต่แม่นมนี่ละเหนื่อยที่สุดเพราะนอกจากจะดูแลทุกคนในบ้านยังต้องคอยทำอาหารคุมการทำงานของแม่บ้านคนอื่นอีก แต่แกก็ดูมีความสุขดีนะ