روايات وقصص ضمن แอบรักพี่ชายข้างบ้าน

ไกลจากมือผมที่จะเอื้อมถึง ไกลห่างออกไปเรื่อย ๆ เมื่อไหร่กันนะที่ผมจะได้มันมายืนข้างกายแล้วบอกว่ารักแค่ผมเพียงคนเดียว เหมือนที่มันชอบย้ำชอบบอกว่ารักไอ้เหี้ยนั่นอยู่เสมอ ไอ้เหี้ยไหนผมก็ยังไม่รู้เลย ถามไอ้พวกพี่ชายของไอ้อ้วนก็ไม่มีใครพูด พวกมันอ้างแต่ว่าไม่รู้ พูดมาแบบนี้ผมก็ ไม่เซ้าซี้ต่อแล้ว

"ใครเหรอที่รัก" "พี่ชายข้างบ้านสุดหล่อของยัยตุ๊กตาค่ะ แวะเวียนมาแจกขนมจีบที่คณะทุกวันเช้าเย็นเลยค่ะ"

ลูกพีชกรีดร้องในใจกับความเสียสติของตัวเอง เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ถึงได้มองเป้ากางเกงเขาไม่วางตาแบบนี้ นั่นมันพี่ชายข้างบ้านของเธอนะ ‘พี่เหนือฟ้า’ คนที่เธอเห็นมาตั้งแต่จำความได้ และที่สำคัญกว่านั้นก็คือ เขาเป็นพี่ชายของคนที่เธอแอบรัก ฮือออออ! ลูกพีชหน้าแดงก่ำซัพไปด้วยส ีเลือด เพราะน้ำเมาหลอมรวมเข้ากับความอับอาย สมองไร้ยางอายของเธอค่อยๆ เปิดเปลือยเนื้อหนังของพี่ชายข้างบ้าน ในแบบที่ไม่เคยทำกับผู้ชายคนไหนมาก่อน เปิดเปลือยทุกส่วนที่ซุกซ่อน ไม่นานร่างกำยำนั้นก็ขาวโพลนไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิด

รามสูรน้ำท่วมปาก ใช่เขาเหงาและใช้อ้อนรักมาคลายความเหงา แต่ไม่เคยให้เกินเลยทั้งคิดว่ายายเด็กนี่คือคนที่เขาสนิทด้วยที่สุด แต่การที่เขาไม่ชัดเจนในความสัมพันธ์ทำให้เธอเข้าใจผิดไม่แปลก แต่บางทีเขาก็หวั่นไหวกับอ้อนรักเหมือนกัน แต่ก็พยายามข่มใจคงสถานะของพี่ชายข้างบ้านผู้แสนดีไว ้ “ไม่รักไม่ชอบก็ไม่ต้องทำแบบนี้”

อาร์มชอบผู้ชายวัยนี้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้มาเจอที่อัมพวา อาร์มไม่คิดว่าสิ่งที่แอบฝัน… สิ่งที่เป็นไปได้ยากในชีวิตจริง… ไม่คิดว่าความต้องการที่บอกใครไม่ได้… จะได้มาเจอที่บ้านสวนอัมพวาของพ่อเพื่อน “ขอลุงกระแทกนะ… ” ลุงศรสุดจะทน “เดี๋ยวครัว… โอ้ว… ใหญ่มากครับ”

“น้อยใจอะไร บ้านที่มีลูกชายสองคนวัยไล่เลี่ยกันน่ะ ไม่ค่อยสงบนักหรอก เรากับไอ้ซีนตีกันประจำ” “มันก็เป็นความรักแบบพี่น้องของผู้ชายไม่ใช่เหรอ พอโตมาก็ไม่ตีกันแล้วนี่นา”

เขายิ้มน้อย ๆ ข้างบนศีรษะคนร่างเล็กหัวใจอุ่นวาบ “พี่ค่อยชื่นใจ” เรนนี่โอบร่างของพี่ชายข้างบ้านไว้แน่น ๆ ใบหน้าที่ถูกปรนเปรอจนอิ่มหนำเกลื่อนด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขที่ในที่สุดความรักของเธอก็ไม่ใช่ความรักข้างเดียวอีกต่อไป ไม่ใช่สิ... มันไม่ใช่ความรักข้างเดียวมาตลอดเลยต่างหาก

พี่ชายสุดหล่อข้างบ้านยกยิ้มถามแบบกวนๆ เดี๋ยวก่อน! พี่ชายสุดหล่อข้างบ้านงั้นเหรอ นี่สายตาของฉันมองเขาเปลี่ยนไปแล้วสินะ งั้นเดี๋ยวอีกหน่อยก็คงจะกลายเป็นพี่ชายสุดที่รักข้างบ้านแล้วล่ะ

เด็กหญิงตัวน้อยกอดคอพี่ชายข้างบ้านเสียแน่น หัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนาน แม้ปากจะห้ามปรามว่าอย่าวิ่งเร็วก็ตามที “พี่เขมเหนื่อยแล้วเหรอคะ” การะบุหนิงเอ่ยถามพี่ชายข้างบ้านที่วางเธอลงข้างๆ ตัว ในขณะที่ทิ้งตัวลงนอนแผ่บนสนามหญ้าหน้าบ้านแล้วหอบเหนื่อย

คมคายร้องครางเพราะน้องสาวของเด็กสาวข้างบ้านตอดรัดเจ้าตอปิโดยักษ์จนเขาแทบจะทนไม่ไหว แต่โชคดีที่คุณอาหนุ่มข้างบ้านผ่านประสบการณ์รักมาอย่างโชกโชนจึงสะกัดกั้นความเสียวที่กำลังพุ่งขึ้นถึงขีดสุดไว้ได้เสียก่อน “โอย...คุณอาขา...ของคุณอาใหญ่มากค่ะ...ใหญ่มากจริง ๆ ถูกใจ ดอกอ้อเหลือเกิน อร่อยจริง ๆ ค่ะคุณอา” “ว่าแล้วดอกอ้อต้องชอบ...ฮึด...ฮึด!”