โรงเรียนมัธยมลงดันฟันแล้วแทง Novels & Stories

เมื่อรู้ว่าหลังอายุ 16 ปี ฉันไม่ได้เรียนหนังสืออีกเลย แม่จึงใช้เส้นสายเล็กน้อย ส่งฉันเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมธรรมดาแห่งหนึ่ง แม้จะเป็นคนละโลกแต่เนื้อหาที่เรียนในมัธยมกลับเหมือนกันทุกอย่าง ทุกวันฉันไปโรงเรียน พอกลับบ้าน แม่ก็ทำอาหารรอ ตกกลางคืน แม่จะหาเรื่องต่าง ๆ มาคุยกับฉัน

[มึงไม่เจ็บปากเลยใช่ไหม] “ไม่นะ แสบ ๆ คัน ๆ ตอนมัธยมกูเจอมาหนักกว่านี้” [ได้ งั้นเดี๋ยวกูไปซ้ำให้เอาไหม จะได้สงบปากสงบคำ] ปลายสายกดเสียงต่ำลง ฟังดูอดกลั้นเป็นอย่างมากที่จะไม่ด่าออกมาอีก

กระทั่งมีโอกาสได้ลงสนามจริงก็วันนี้ ทำให้ลีลาของไมเคิลดูจัดเจนช่ำชองอย่างที่เห็น ทำเอาน้าดาวฉงนใจว่าเด็กที่ชีวิตเพิ่งผ่านชั้นมัธยมปลายมาหมาดๆ จะจัดหนักจัดเต็มในเรื่องแบบนี้ได้อย่างเผ็ดร้อนดุดันเหลือเกิน “กระแทกเถอะจ้ะ... ซอยเถอะนะ... น้าไม่ไหวแล้วไมค์จ๋า” เสียงกระเส่า เหลีย วหลังกลับมาบอกคนข้างหลังขณะดุ้นเนื้อยาวใหญ่ยังเสียบคาอยู่ในร่องสวาท

ขณะที่แท็กซี่ขับผ่านย่านสตรีตฟูดแถวโรงเรียนมัธยมปลายที่เคยเข้าเรียน เธอลงจากรถ เมื่อกี้เธอไม่ค่อยได้กินอะไรเลย นานแล้วที่ไม่ได้มาแถวนี้ ไม่รู้ว่าร้านบะหมี่ที่มากินบ่อย ๆ สมัยเรียนยังอยู่หรือเปล่า

#ย้อนอดีต# *โรงเรียน×××* ใกล้ถึงเวลาเลิกเรียน จู่ๆ ฝนก็เทลงมาหนักอย่างกะทันหัน เหล่าพวกนักเรียนกำลังยืนหลบฝนกันอยู่ สายตาอันคมกริบเหลือบมองสาวผมเปียอย่างไม่ได้ตั้งใจ เธอกำลังนั่งทำการบ้านตรงโต๊ะม้าหินใต้อาคาร "ไหนเอาตังค์มาให้ไถหน่อยสิ!" รุ่นพี่มัธยมชั้นปีที่หก ออกแรงผล ักรุ่นน้องมัธยมชั้นปีที่สี่ หลังชนกำแพงปูนซีเมนต์อย่างแรง เป็นภาพเหตุการณ์ปกติของทุกโรงเรียน จึงไม่ค่อยใส่ใจอะไรมาก เพราะไอ้พวกรุ่นพี่เวรมันไม่ได้มาหาเรื่องตนเอง

ย้อนกลับไปอดีต เด็กนักเรียนมัธยมต้นลงจากรถแท็กซี่ด้วยท่าทีร้อนอกร้อนใจในเวลาช่วงสิบเอ็ดโมงเช้า “วี้ดวิ้ว!! มาหาใครครับสาวน้อย” หนุ่มมหา’ลัยที่นั่งอยู่ข้างล่างตึกวิศวกรรมศาสตร์ส่งเสียงแซวฮือฮาทำตาลุกวาวเป็นประกาย เมื่อเห็นเด็กนักเรียนหน้าตาสวยใส ผิวขาวราวกับน้ำนมกึ่ งวิ่งกึ่งเดินเข้ามาภายในอาคารเรียน

‘โรงเรียนมัธยมเอกชนซิงหัว เป็นโรงเรียนขึ้นชื่อของลูกผู้มีอิทธิพลและคนรวยในเมืองเหยียนสุ่ย ซึ่งแตกต่างจากโรงเรียนมัธยมรัฐบาลที่เธอกับหลิวซิงเรียนอยู่โดยสิ้นเชิง และในช่วงเดือนนี้บรรยากาศของการสอบเกาเข่ากำลังใกล้เข้ามาทุกที ความกดดันของเด็กมัธยมปลายไม่ว่า จะยุคนี้หรือยุคหลังต่างก็สูงลิบลิ่ว การที่เด็กนักเรียนพลัดตกบันไดตายในช่วงเวลานี้ จึงมักถูกตำรวจท้องที่สรุปคดีอย่างง่ายดายว่าร่างกายอ่อนเพลีย พักผ่อนไม่เพียงพอจนหน้ามืดสะดุดตกบันไดเป็นอุบัติเหตุ’ หลิงซีหรี่ตาลง หัวใจดิ่งวูบลงไปทันทีพลางครุ่นคิดถึงข้อมูลที่ได้รับ

ฉันหัวเราะแห้ง ๆ ถึงแม้จะย้อนเวลากลับมาเจ็ดปี ฉันก็ยังเดาใจกู้จือโม่ไม่ออก แต่เขาก็แน่ใจว่าเขาคงไม่อยากให้ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งไปตอแยเขาหรอก ช่วงสุดสัปดาห์สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อเป็นการกระตุ้นนักเรียน โรงเรียนมัธยมปลายจะประกาศผลสอบจำลองห้าสิบอันดับแ รกของระดับชั้นไว้ที่บอร์ดประกาศก่อนใคร

แต่ป้ายหินที่หน้าประตูโรงเรียนนั้นยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา มันสลักคำว่า ‘โรงเรียนมัธยม หมิงหลาง’ นี่คือโรงเรียนมัธยมต้นของเธอและเป็นที่ที่เธอได้พบกับเย่หนานโจวเป็นครั้งแรก เธอจำได้เสมอว่าเป็นวันที่ 13 สิงหาคม วันที่เธอเกือบตาย

@โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง กัญชาเดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยเปลือกตาที่ใกล้จะปิดอยู่เต็มที เขาเร่งฝีเท้าเพื่อให้เดินไปถึงห้องเร็วๆ ปึก! และเมื่อมาถึงห้องเขาก็ตรงไปยังโต๊ะเรียนของตัวเองแล้ววางกระเป๋าลงบนโต๊ะตามด้วยนั่งลงไปบนเก้าอี้และหมอบตัวลงไปนอนหนุนแขนของต ัวเองอย่างเป็นลำดับ