โรแมนซ์ Novels & Stories

ย่างแผ่วเบา ครีมรู้สึกว่ามันดีจิงๆ พี่ทิมลูบหัวไหล่เธออย่างแผ่วเบา จนเธอขนลุกซู่ ทิมก้มลงมอง เค้ากำลังขึ้น กำลังอยากมากๆ คอขาวๆ ไหล่เนียน น่าจูบที่สุด จมูกเธอสัมผัสกับแก่นกายเค้าเบาๆ มันยิ่งเร้าอารมณ์มากขึ้น เสียงทีวีที่เปิดไว้อย่างเปล่าประโยชน์สองสายตาสบตากัน เค้าทรมานอยากได้ แต่ต้องข่มใจไว้ น้องครีมยังเด็กเกินไป เธอยังไม่พร้อม ทิมขยับตัวแล้วยกไหล่เธอขึ้น

ไม่โกรธกันใช่ไหมคะพี่ทัพ เมื่ออารมณ์พุ่งทะยานชายหนุ่มก็กลืนกินหญิงสาวโดยลืมแม้กระทั่งการป้องกัน ความสุขที่ไม่เคยพานพบทำเอาร่างบางรู้สึกเหมือนมีพลุจุดขึ้นมันสวยงามแต่ก็แฝงไปด้วยความน่ากลัว หลงระเริงในความสุขจนกระทั่งเขาเอ่ยบอกรัก ชื่อที่ไม่ใช่ชื่อเธอ “รักปลาย ทัพรักปล าย” น้ำตาเม็ดโตไหลออกมา เธอนอนบนเตียงหันหลังให้เขาแต่ร่างสูงไม่ยอมปล่อยดึงร่างบางเข้าไปกอดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม

“ของขวัญเนื่องในโอกาสอะไรเหรอคะ” “ในโอกาสที่หนูยกโทษให้พี่ไงครับ ของขวัญแทนความรักและคำขอบคุณจากพี่” เขาพูดพร้อมปลดกระดุมเสื้อออก เผยให้เห็นรอยสักรูป ร. ที่หน้าอกด้านซ้าย “พี่ต้นไปสักมาเหรอคะ ร.เรือ หมายความว่ายังไงเหรอคะพี่”

น้ำหวานเป็นเพียงเด็กน้อยอายุและประสบการณ์ยังไงไม่มาก ความรักเป็นสิ่งที่ยังคงไม่เข้าใจ “หวานไม่รู้ว่าความรู้สึกของหวานคืออะไร ไม่รู้ว่ารัก ความรักคืออะไรหวานไม่รู้”

กัญญ์วราจัดการจดรายละเอียดความต้องการของพัสกรร่างแบบลงบน Ipad Pro ในมือเรียวเพื่อไม่ให้เกิดความผิดและพยักหน้ารับกับคำถามของคนที่กำลังยืนกอดอกพูดเล็กน้อยก่อนนิ้วเรียวเล็กสไลด์หน้าจอไปยังภาพต่อไปและถามชายหนุ่มขั้น “แล้วห้องน้ำล่ะคะ…คุณอยากได้แบบไหน” “ผมอยากให้ความรู้สึกโรแม นติก สำหรับคู่รักที่มาฮันนีมูนด้วยกัน” เสียงแหบพร่าแผ่วเบาราวกับกระซิบดังอยู่ช้างใบหูเล็กทำให้หญิงสาวรู้สึกขนลุกขนชันไม่น้อย สะดุ้งและขยับตัวออกห่างอย่างตกใจ

"ก็แค่ลองถูนิดเดียว ฉันแค่อยากจะรู้ว่าถ้าเนื้อชนเนื้อแล้วมันจะรู้สึกยังไง ต่างจากตอนที่ต้องใส่ถุงมากไหม ฉันเห็นว่าเธอยังบริสุทธิ์หรอกนะถึงได้ลองแหกกฎเหล็กของตัวเองดู ไม่อย่างนั้นอย่าหวังว่าจะเคยมีใครได้สัมผัสน้องชายฉันได้ เธอนี่ระแวงมากจัง ถุงยางก็ใส่เสร็จแล้ ว ทีนี้ก็อ้าขาออกให้ฉันกว้างๆเลยไพน์" "คุณมันไร้ซึ่งความโรแมนติกสิ้นดี" "ขอโทษที ความโรแมนติกฉันเก็บเอาไว้ใช้กับหวานใจเท่านั้น ส่วนเธอก็แค่เครื่องมือที่ฉันมีเอาไว้ใช้เอาคืนแม่เธอ เห็นฉันเข้ามานอนด้วยแบบนี้ก็ไม่ต้องไปคิดเป็นอย่างอื่นล่ะ"

ความเงียบเป็นคำพูดชายหนุ่มพินหน้ามองคนเบื้องหลัง ที่หลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขายิ้มตรงมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะกระชับมือให้แน่นเพียงหวังว่าเธอจะไม่ตกจากหลังตน "มิริน" "อืม..." "กอดฉันไว้ให้แน่น เพราะฉันจะไม่ยอมปล่อยเธอจากไป" "นายเป็นอะไรไป?" ดวงตามองแผ่นหลังกว้างแต่ไร้ซึ ่งคำตอบ ทุกย่างก้าว ทุกระยะทางข้างหน้านั้นแสนยาวไกล เพียงหวังว่าสักวันต่อให้เกิดเรื่องราวมากมายแค่ไหน ก็ไม่คิดจะปล่อยมือกัน แค่นั้นก็สุขใจเกินพอแล้ว มิรินแหงนหน้ามองดวงดาวระยิบระยับมันช่างงดงามไร้ที่ติเสียจริง ไม่คิดว่าตนจะได้สัมผัสความโรแมนติกจากเขาผู้นี้..ไช่อิงเหวิน

ขุนณรงค์พูดเสียงเรียบก่อนจะยื่นมือไปกระชากชุดเดรสของฐิติมนจนขาดคามือของเขาอย่างไร้เยื่อใยและไม่สนว่าเธอคนที่เขาเคยรักจะรู้สึกเจ็บไหม “หึ….ความสัมพันธ์แบบวันไนต์สแตนด์สินะ?”ฐิติมนใจดีสู้เสือถามขุนณรงค์ออกไป เธอไม่รู้เลยยิ่งเธอพูดแบบนี้ยิ่งปลุกอารมณ์โกรธในตัวของเ ขาที่มีต่อเธอให้เพิ่มมากขึ้น

ฉันตั้งใจจะไปค้างกับเขาที่อพาร์ตเม้นต์ของเขาในคืนนี้ เพื่อฉลองวันเกิดกันอย่างดูดดื่มเร่าร้อน เราจะมีเซ็กซ์หวานๆกันทั้งคืนอย่างไม่รู้เบื่อ เราจะนอนกอดกันจนถึงเช้า ภายใต้ผ้าห่มอุ่นผืนเดียวกัน “ฮึ่มม โรแมนติกสุดๆ ฮ่าๆๆๆ คุณต้องเซอร์ไพรซ์แน่ๆ” เพราะฉันแกล้งบอกเขา เอาไว้ว่าวันนี้ฉันงานยุ่งมากน่าจะเลิกดึกและคงกลับบ้านเลย

" จูบได้มั้ยคะ " คนตรงหน้าถามยิ้มๆ " ชิ " " ได้มั้ยหื้ม " " ค่ะ "