โอกาสครั้งที่สอง

สี่ปีก่อน ‘โม่เฉวียน’ ซุป’ตาร์หนุ่มฉายาของดีเมืองกว่างโจว ฝากฝังความเจ็บปวดแสนสาหัสไว้ให้ ‘หยางหลิน’ ปีนี้เธอกลับมาพร้อมลูกน้อยที่เป็นดังชีวิตและจิตใจ ลูกน้อยที่เขาไม่เคยรับรู้ว่ามีตัวตน เด็กแฝดที่เป็นดังโซ่ทองคล้องใจ นำพาให้เขาและเธอกลับมาพานพบกันอีกครั้ง ครั้งนั้นจากไปเพราะไม่ต้องการผูกมัดเขา เพราะรู้ทั้งรู้ว่าเขามีใครอีกคนในใจ ครั้งนี้เล่าเธอจะหนีรอดจากพันธนาการของโม่เฉวียนได้หรือไม่ เพราะทันทีที่เขารับรู้ว่าตัวเขาเป็นคุณพ่อของเด็กแฝด เขากลับพาตัวเข้ามาพัวพันไม่ยอมออกห่าง ใจหนึ่งกลับหวั่นไหวให้เขาไปแล้วโดยไม่ตั้งใจ แต่ใจหนึ่งกลับลังเลและหวาดกลัวความไม่มั่นคง หยางหลิน หนอ หยางหลิน ในเมื่อเลือกแล้วว่าจะจากมา เพราะอะไรวันนี้กลับยังคงโหยหาเขา แค่นี้ชีวิตยังวุ่นวายไม่พออีกหรือ!!!

คำว่ารักที่เคยบอกกัน เชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหน หรือว่าที่ผ่านมา มีแต่คำลวงหลอก

หยางหลง หรือประธานหยางแห่งดราก้อนกรุ๊ป จำเป็นต้องกลับมาเมืองไทยครั้งแรกในรอบสิบปีเพื่อเทคโอเวอร์โรงแรมเก่าแก่ที่ญาติผู้น้องบริหารจนพังเละเทะ เขาไม่อยากกลับมาที่นี่เพราะสิบปีก่อนที่ยังเป็นวัยรุ่น เขาเคยมีความทรงจำที่ยังเจ็บปวดและไม่เคยลืมมันได้ ไม่

"ตัวซวย" นางถูกโยนคำนี้ใส่หัวเพียงเพราะมิได้เกิดมาเป็นบุรุษ ครอบครัวต่างผลักไสราวกับนางเป็นตัวเชื้อโรค จนในที่สุดต้องตายตกอย่างอนาถเพียงลำพัง ทว่าเมื่อได้หวนคืนมาคิดว่านางจะปล่อยไปหรือ ไม่มีทางซะล่ะ!

หญิงหม้ายอย่างเธอจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากพรหมจรรย์ของเด็กหนุ่มอย่างเขา แต่อุปสรรคมันใหญ่เสมอเมื่อเธอมีตำหนิติดตัว

โชคชะตาส่งเธอมาเกิดใหม่ในร่างคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง รวยไม่พอ ยังมีสามีติดมาด้วย! แต่พอฟื้นขึ้นจากความตาย เขากลับยื่นใบหย่าให้... "มีทองท่วมหัวไม่ต้องมีผัวก็ได้!"

ช่วงนี้นางฝันร้ายอยู่ทุกคืนวัน ในฝันนางถูกบุรุษผู้หนึ่งบั่นคอจนตาย เลือดไหลนองไปทั่วทั้งลานหิน ฟู่ลี่อิ๋ง คุณหนูผู้ถูกตามใจมาตั้งแต่ยังเยาว์เลยสาบานต่อหน้าฟ้าดิน นางจะไม่เป็นสตรีชั่วช้าอีกต่อไปแล้ว

‘ซูอวี่ฉี’ กับ ‘ซูม่านฉี’ แม้เป็นเด็กกำพร้า แต่โชคดีที่ผู้เป็นนายรักและเมตตา เมื่อเจินอี๋เหนียงแต่งเข้าจวนปั๋วทางประตูข้าง พวกนางที่เป็นสาวใช้ข้างกายก็ยังนับว่าชีวิตสุขสบายไร้กังวล เดิมทีคิดว่าชาตินี้มีนายที่ประเสริฐ มีพี่น้องที่รักจริงใจ ทว่าเพียงข้ามคืนหลังติดตามซูม่านฉีไปเยี่ยมบ้านเดิม ทุกอย่างกลับพังทลายลงไม่หลงเหลือชิ้นดี!!! กว่าจะรู้ตัวว่าซูม่านฉีหลอกใช้ ซูอวี่ฉีก็กลายเป็นสตรีแพศยา ถูกตราหน้าว่าแย่งคนรักของสหายที่เติบโตมาด้วยกัน! ซูอวี่ฉี จำต้องแต่งให้ ‘มู่จวิ้น’ ไม่เพียงเพื่อรักษาหน้าตัวเอง แต่ต้องรักษาหน้าให้ผู้เป็นนาย นางเข้าใจที่เขาเย็นชา นางเข้าใจเขาที่เขารังเกียจ นางเต็มใจที่จะให้เขาเขียนหนังสือหย่าขาดให้ ถึงกระนั้นนางก็มิใช่คนที่จะยอมถูกหลอกใช้ถูกรังแกเพียงฝ่ายเดียว!! ก่อนไปจากที่นี่นางจะต้องฉีกกระชากหน้ากากแสนดีของซูม่านฉี ทำให้ผู้อื่นตระหนักว่านางมิใช่สตรีแพศยา แต่นางเป็นคนที่ถูกกระทำ!! วันเวลาผันผ่านชีวิตสงบสุขมีอันต้องแปรเปลี่ยน อาการคลื่นเหียน หน้าท้องที่นูนป่อง ถามว่านางเสียใจหรือไม่ ก็ไม่ แม้อาจกล่าวได้ว่าบุตรในครรภ์ของนางต้องไร้บิดา...

"จะบอกให้นะ คนอย่างฉันเลวกว่าที่เธอคิดเยอะ อ้ออีกเรื่องที่ฉันจะบอกและให้เธอจำไว้ให้ขึ้นใจว่าต่อไปถ้าฉันมีอะไรกับเธอฉันจะไม่ป้องกันเพราะฉะนั้นต้องเป็นตัวเธอที่ต้องดูแลตัวเองหายาคุมมากินซะ อ้อแล้วก็อย่างที่ฉันบอกว่าห้ามปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อให้ฉันรับผิดชอบเพราะมันจะไม่มีวันเป็นไปได้อย่าหวังว่าฉันจะรับผิดชอบเธอกับเด็กในท้องของเธอ ถ้าฉันจะต้องหาแม่ของลูกฉันคงไม่เอาผู้หญิงขายตัวแลกเงินอย่างเธอมาเป็นแม่ของลูกแน่นอน ฉันสงสารลูกถ้ามีแม่อย่างเธอ แล้วถ้าเธอไม่เชื่อถ้าเธอปล่อยให้ตัวเองท้องฉันจะจัดการเด็กในท้องของเธอด้วยตัวของฉันเอง"

ชาติที่แล้วนางคือพระชายาอ๋องผู้น่าสงสาร หากแต่ชาตินี้จะขอเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านธรรมดา แต่การข้ามเวลาครั้งนี้ไม่มีแค่เธอเท่านั้นแต่กลับมีอดีตสามีตามมาด้วยนี่สิ และนั่นคือสิ่งเธอที่ไม่ต้องการ!!