새드로맨스 Novels & Stories

I was feeling frustrated na kulang na lang ay ibato ko ang dagger na inabot sa akin ni Rye kanina sa kung saan. Tinitigan ko ito. Halatang hindi basta-basta at pinasadya. May nakaukit pa sa patalim na malaking letrang 'S'. Kailangan ko pa bang magtaka? Totoo nga ang sinabi ni Rye. Ruan is the Supreme. Ano bang laro ang nilalaro ng lalaking 'yon?

Merong pillows sa paligid niyon at meron din sa gitna. Napatingala ako. Malaki ang buwan at maliwanag pa. Merong bitbit na laptop si Eliza. Sa kaliwang kamay ng lalaki ay merong chips. Hmm? Movie marathon under the moon and the stars? How romantic, shit! Ayun na naman ang pangangatal ng sistema ako. Bakit hindi ko naman ito napansin kanina? Well, the unfortunately ay lutang ka, Shane. "Okay? I'm sorry."

Gadgets International sa Boston at sa lalong madaling panahon ay kakailanganin kong pumunta roon. Sumabay pa ang unti-unting pagbagsak ng isa ring branch ng D’ Jewelries sa New Bedford which I could not afford. It was only established January last year and it was named after Diane, that’s why it started with D. I named it after her, when I got the chance to know her name from Steve.

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

"Yeah, i know him. Infairness huh, nanonood ka pala ng gano'ng movie." "Yeah. No'ng nakaraang buwan ay pinanood ko ''yon." Nahihiyang pagkukuwento ko sa kanya. "Nice! By the way, my name is Dr. Alastair Hernandez." Nakangiti niyang pagpapakilala. "Hindi Massimo!" pabulong niyang sambit dahilan upang sabay kaming matawa. "Sorry. Kamukha mo kasi siya eh. Uhm, ako nga pala si Jela...Jela Anderson." Nakangiti ko rin'g pagpapakilala.

Ang sakit na nararamdaman n'ya ng mawala si Duncan at ang galit sa mga taong sangkot sa lahat ng nangyari. He will become a monster again and he is seeing himself na isa na namang mamamatay tao dahil sa paghihiganti. The only person left na sangkot sa pagkamatay ni Duncan ay si Claws o mas kilala sa pangalan na Geo Lee. Ito ang kasa-kasama ni Duncan at alam n'yang ito rin ang nagpasok sa kaibigan sa isang sindikato. Tuso si Lee at katulad ng ama nito na isang dating underground boss, marami din itong connection at galamay sa black market.

Wala akong nagawa kundi ang makisayaw sa kanila. "Miss Reisha Moran?" Napahinto ako sa pagsasayaw nang may kumalabit kay Rei. Huminto ito sa pagsasayaw bago tingnan ang lalaking kumalabit sa kaniya. Nanlaki ang mga mata ng lalaki matapos matiyak na si Rei nga ang kinalabit. Tumili ito bago s****p na inabot ang kamay ni Rei. "I am a fan! My name is Max," ani nito.

Maagap niya iyong pinahid at taas-noong lumabas ng hotel. She is Margaux Samonte. Margaux doesn’t cry. Taas-noo siyang naglakad. She looked okay pero sa totoo lang, nagpupuyos ang damdamin niya. Dala ng matinding emosyon, ‘di na niya namalayan pa ang malaking bulto ng katawan na nakakasalubong niya sa gilid ng daan. Naramdaman niya na lang ang pagbunggo niya sa isang matigas na bagay. Tumilapon sa semento ang hawak niyang phone at bag pati na ang panyo dala ng malakas na impact. Nasundan niya na lang ng tingin ang pag-landing ng mga gamit sa semento. Kita niya ang pagkabasag ng tempered glass. Parang umakyat ang lahat ng galit niya sa dibdib.

Hanggang sa lumipas ang mga panahon naging malayo ang loob ni Luther sa mag-ina dahil sa pagkahumaling nito kay Cassey. Isang tahimik na hapon sa kanilang maluwang at maaliwalas na sala sa isang Villa na pagmamay ari ng pamilya Silvestre, ang mga kristal ng chandelier ay kumikislap at ang bawat sulok ng villa ay puno ng karangyaan. Yari sa moderno at maaliwalas na disenyo, naroon nakaupo si Jade habang nagtitiklop ng pink blanket, pinapanuod na naglalaro ang namumutla at mausisang batang babae. Nakasuot ito ng kulay pink at white na tutu dress at may pink na pony tail sa kulot nitong light brown na buhok.

“The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.” She followed hesitantly — or rather, was dragged by him. Each echo of boots on metal grated against her nerves. She caught glimpses: boxes stamped with foreign markings, the glint of gun barrels, the faint clatter of cash. One man approached, nervous but respectful. “Boss. Shipment’s late. The Russians held the last container.” Hades didn’t even blink. “Call them. Tell them if they’re not here in fifteen minutes, I’ll sink their next one.”