얼룩진 3년

3 ปีก่อนเขาพรากบางสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตของเธอไป 3 ปีต่อมาเขากลับมาพร้อมทวงสิ่งที่เขาบอกว่าเธอขโมยมา… หัวใจของ ‘ลิลลา’ แหลกละเอียดกับความเจ็บปวดแสนสาหัสในอดีตพร้อมๆ กันถึงสองครั้งในวันเดียวกัน แม้จะพยายามกลบฝังสิ่งที่ยังลอยวนอยู่ในฝันร้ายทุกๆ คืน ทว่าไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนหัวใจก็ยังคงรู้สึกถึงมัน 3 ปีที่พยายามข่มใจเก็บซ่อนความเสียใจเอาไว้เสมอมา และพยายามพร่ำบอกตนเองว่ามันเลือนรางไปบ้างแล้ว ทว่า… เพียงแค่ 'จิณณวัตร' เดินกลับมา หัวใจดวงน้อยก็แตกเป็นเสี่ยงซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกครั้ง “ได้โปรด ฮึก ปล่อยฉันไปเถอะ ฮึก ปล่อยฉันเถอะ ฮือ” “ไม่ ต่อให้ฟ้าจะถล่มดินจะทลาย พี่ชายเธอเอาปืนมายิงฉัน ฉันก็จะไม่มีปล่อยเธอไปอีก!”

"พอแล้วนิตาอย่าทำแบบนี้" สายตาของเพื่อนทั้ง 3 คน ไม่พอใจอันนาที่ห้ามนิตาไม่ให้ทำเพราะทั้ง 3 คนพยายามยุแยงให้นิตาจัดการเพลงพิณ "อย่ามาห้ามนะอันนา อีแรดคนนี้มันจะงาบวินไป" นิตาตะคอกใส่อันนาสายตาของเธอกวาดมองเพลงพิณ "ถ้าผู้ชายมันไม่เล่นด้วย ผู้หญิงก็ไม่มีวันที่จะเข้าหาได้ แล้วพวกเธอทำกันแบบนี้ ถ้าเพลงพิณเป็นอะไรขึ้นมาจะรับผิดชอบชีวิตของเขาไหวเหรอ เพื่อนทั้ง 3 คน เบะปากใส่อันนาในขณะที่เธอกำลังเตือนสตินิตา ทว่าไม่นานเรือนร่างบางของ อันนาถูกผลักนิตาไม่ฟังในสิ่งที่อันนาพูด "เฮือก!!~เฮือก!!" "มีคนมา" นิตาออกมาจากเพลงพิณและเธอดันตัวของอันนาเข้าไปอยู่แทนที่ในขณะที่รถยนต์ขับเข้ามาและแน่ชัดเป็นรถตำรวจ เพลงพิณหญิงสาวที่ถูกกระทำหายใจเฮือกราวกับคนจะขาดอากาศหายใจร่างกายที่ดิ้นทุรนทุรายพลาดๆ "เพลงพิณใจเย็นๆ ไว้นะ" อันนาไม่ได้สนใจใครที่เข้ามาแต่เธอรีบคว้าเพลงพิณเอาไว้เหมือนว่าเพลงพิณนั้นจะหยุดหายใจจะหยุดหายใจ

이민한 지 5년째 되던 해, 남편 강태준은 바로 예전에 사랑하던 여자와 그녀의 아들을 데리고 집으로 왔다. “하나와 지혁이 우리 집에서 한동안 지낼 거야.” 이 때문에 나는 그와 크게 싸웠다. 내 생일날, 태준은 이혼 서류를 내 앞에 내밀며 재촉했다. “빨리 서명해, 하나 이곳의 영주권이 필요해. 우리 먼저 가짜 이혼하자.” 나는 눈살을 찌푸리며 분명히 물어보려고 했다. 그러나 태준은 나보고 조금도 동정하지 않는다고 꾸짖었다. 얼마 지나지 않아 나는 하나가 올린 게시물 보았다. [태준은 나와 아이를 위해 이혼했어요! 드디어 발붙일 곳이 생겼어요.] 나는 말없이 ‘좋아요’를 누르고 이혼 서류에 서명한 후 회사에 귀국 신청을 했다.

최성운 도련님의 약혼녀가 못생기고 지식도 없는 촌뜨기 시골 여자라니! 그러나 연회에서 서정원의 얼굴을 본 사람들은 모두 하나 같이 넋을 잃고 바라보게 되었다.“어딜 봐서 못생겼다는 거지!”“소문에 아주 유명한 배우가 그녀를 엄청나게 따른다고 하던데요!”“저분의 아버지가 세계 서열 1위를 차지하는 부자래요!”“베일에 싸인 패션디자이너 레오가 바로 저 여자래요!”정체가 하나씩 밝혀지고 사람들은 모두 저마다 놀라움을 금치 못했다. 그러나 정체가 밝혀진다 한들 어떠하리. 최성운은 그녀를 좋아하지도 않는데.그리고 그날, 운성 그룹 트위터에 게시글이 하나 올라왔다.“아주 잘 지내고 있으니 곧 결혼할 겁니다.”“...!!!”

เพราะจี้หยกของมารดา ทำให้เจิ่งเสวี่ยอิ๋งสามารถสลับร่างได้ 3 ครั้ง ครั้งแรกนางสลับร่างกับสหายสาวชาวอุยกูร์ เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่หวังว่าจะดีกว่าเดิม!? เจิ่งเสวี่ยอิ๋ง คุณหนูรองแห่งจวนเหรินอี้โหวที่ถูกเลี้ยงมาราวกับนกน้อยในกรงทอง รอวันที่จะต้องแต่งงานส่งออกนอกเรือน เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ให้แก่ตระกูล แต่ด้วยจี้หยกของมารดาที่สามารถช่วยให้นางมี ‘ชีวิตใหม่’ ได้ทั้งหมด 3 ครั้ง ครั้งแรก จี้หยกแผลงฤทธิ์ให้นางได้สลับร่างกับตี๋ลี่เสวี่ย คนสนิทชาวอุยกูร์ที่จะต้องเดินทางไกลไปถึงเมืองหนิงเปียน ชายแดนทางเหนือของแคว้นต้าจิ้ง เพื่อแต่งงานกับแม่ทัพอาซือหลัน คู่หมั้นชาวอุยกูร์ตามคำสัญญาของบุพการีที่หมั้นหมายไว้ตั้งแต่เยาว์วัย ซึ่งทั้งคู่ก็ห่างเหินกันไปนานนับสิบปี การแต่งงานเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างแดนต่างวัฒนธรรมของคุณหนูในห้องหอจากเมืองหลวง แล้วไหนจะบรรดาอนุของว่าที่สามีในเรือนหลังอีกตั้ง 3 คน! คนหนึ่งก็สาวชาวอุยกูร์แท้ที่เคร่งในความเชื่อ คนสองก็บุตรีขุนนางชาวฮั่นที่หยิ่งผยอง และคนสุดท้าย คณิกาสาวที่ว่าที่สามีของนางหลงใหลจนไถ่ตัวกลับมาเป็นอนุในเรือนหลัง... อื้อฮือ... ดูท่าชีวิตใหม่ของนางจะไม่ง่ายอย่างที่คิดแล้วกระมัง!?

그날 밤 출장에서 돌아온 나는 아내에게 서프라이즈 해주고 싶어 몰래 집으로 돌아왔지만 집에는 회사 대표가 같이 있었다. 대표는 내 얼굴을 보고 얼굴에 걸린 미소가 더 짙어졌다. 내가 오늘 출장 갔다가 돌아오는 걸 알고 맞이하기 위해 집으로 왔다고 했고 내 아내도 고개를 끄덕이며 맞장구를 쳤다. 두 사람이 억지로 지어내는 표정을 보며 나는 왠지 모를 기괴함을 느꼈다.

내 남편은 키가 크고 잘생겼지만 빚을 갚을 돈이 없었다. 결혼한 지 5년 차에 나는 그를 위해 집도 팔고 차도 팔았다. 우리는 어둡고 습한 10평짜리 지하실에 비집고 살았다. 내가 임신했을 때 진찰을 받고 싶다고 했더니 그는 돈을 낭비할 필요가 없다고 했다. 그래서 우리는 선천적으로 심장병이 있는 아기를 낳았다. 수술비를 충당하기 위해 나는 하루에 아르바이트를 세 개씩 했는데 그러던 중 남편이 인플루언서에게 80억짜리 단독주택을 사준 것을 알게 되었고, 남편이 고아가 아니라 갑부의 아들이라는 것을 알게 됐다.

정유준 곁에 가장 오래 머물렀던 여자, 강하영. 김제시의 모든 사람들은 그녀가 정씨 집안 셋째 도련님이 애지중지하는 여자, 그 누구도 함부로 할 수 없는 존재로 알고 있다. 하지만 강하영은 자신이 첫사랑의 대역이라는 사실을 인지하고 있다.정유준이 ‘첫사랑’을 찾은 그 날, 강하영은 헌신짝처럼 버려졌다.낙심천만한 강하영, 뱃속 정유준의 아이와 멀리 떠나기로 결심하게 되고…….십여 년 동안 찾아 헤매던 진짜 첫사랑이 바로 항상 그의 곁을 지키던 강하영이라는 걸 알고, 정유준은 강한 자책감에 빠져 죽을 듯 괴로워하는데…….

우리 레스토랑 사장은 늘 주식으로 허황한 약속을 하며 직원들을 달랬다. “초과근무 두 시간 하면 주식 0.01%, 다른 사람의 일을 대신하면 0.01% 추가, 회사의 비용을 10만 원 아끼면 또 0.01%를 줄 거야.” 사장은 같은 말을 반복했고 나는 사장에게 말했다. “이런 주식 배당 정책은 문서로 명확히 공지하고 이를 기록할 전담 직원을 두는 게 좋을 것 같아요.” 하지만 사장은 그저 웃으며 말했다. “굳이 그럴 필요 없어. 열심히 하면 보상은 제대로 해줄 테니까.” 물론 그의 말은 어디에도 기록되지 않았다. 오래된 직원들은 사장의 말을 믿지 않았지만 주방에서 채소를 손질하던 한 직원만은 이를 진지하게 받아들였다. 그는 1년 동안 초과근무를 하고 다른 사람의 업무까지 도맡아 하고 회사 비용을 아끼며 자신이 받을 주식을 꼼꼼히 계산했다. 그리고 연말이 되자 사장을 찾아가 말했다. “사장님, 약속하신 대로 주세요.” 하지만 사장님은 전혀 신경을 쓰지 않으며 대답했다. “주방장이 그러는데 우리가 정식으로 문서를 작성한 적이 없잖아요? 그래서 이건 공식적으로 시행된 게 아니에요. 그러니까 미안하게 됐네요.” 그 말을 들은 직원의 얼굴은 굳어졌다. 그는 1년 동안 아무 보상도 받지 못했다는 사실을 깨닫고 분노를 억누르지 못했고 그 분노는 나를 향했다. 설 연휴를 앞두고 내가 고향으로 내려가기 전날, 그는 칼을 들고 나를 찾아왔다. “네가 그때 문서 없으면 안 된다고 말했지? 네 말만 아니었어도 이 레스토랑은 전부 내 것이었을 거야!“ 그는 칼을 휘둘렀고, 나는 피투성이가 되어 쓰러졌다. 마지막 숨을 내쉬며 눈을 감았지만, 다시 눈을 떴을 때 나는 사장님이 처음으로 그 허황한 약속을 했던 바로 그날로 돌아와 있었다.

어느 날 관리사무소에서 전화가 왔다. 결혼을 하더라도 밤새도록 소란을 피워 이웃들의 불만을 사지 말아 달라는 다소 완곡하지만 분명한 항의였다. 나는 어이가 없었다. “뭔가 착오가 있으신 것 같은데요. 저는 남자 친구도 없는데 무슨 결혼을 했다는 거죠?” 내가 인정하지 않자, 관리사무소에서는 아파트 CCTV 영상을 보내왔다. 영상 속 복도는 결혼식 장식으로 화려했고 손님들이 끊임없이 드나들고 있었으며 사람들에게 둘러싸인 신부가 신혼집으로 들어가는 모습도 보였다. 그리고 신랑은 2년 반 전에 헤어진 나의 전 남자 친구였다.