타임슬립 Novels & Stories

「おい、お前。どこから湧いてきた？他人の家で素っ裸とは破廉恥な」 ――このクソ生意気なガキ。どっかで見たことあるんだよなぁ 司は気づいてしまった。俺（小）だ。と。 タイムスリップだと過去の自分とあったりするのはＮＧというのがセオリーだが？ 「あら、お客？まぁ、素っ裸。困ったわね。とりあえず、お父さんの服でも着てもらおうかしら。うふふ」

ティオの沈黙詩が発動する。 それは時間を超越した詩——心の時間を操る魔法だった。 八人の心の時間が正常に戻り、動けるようになる。 「馬鹿な……時間魔法を無効化するなんて……」 テンポラルが後退する。 「時間は一つじゃない」 セリアが説明する。

それはあたしがその話について何か感じることがあるか図っているようだった。 「それは土蔵のことですか？」 あたしは土蔵のウォータースライダーのことを思い出した。あれがＶＲブースでなければＴＷブース、つまりタイムワープ用の何かじゃないかと思ったからだ。 「その通り。時空の歪みがあの土蔵の中で起こってしまった。たまたま中にいた双子の赤ん坊を巻き込んでね」

—Es lo que siempre has deseado todos estos años. —Iba a esperar a que volvieras, pero ya no aguanto más. Te enseño un adelanto. Con eso, movió la cámara. Se veían miles de tulipanes decorando toda la habitación. Sonrió, agitando una caja de anillos frente a la cámara. —Siempre me reprochaste que nunca te pidiera matrimonio. Cuando vuelvas, te lo pido de verdad. —Las flores son tus tulipanes blancos favoritos, y este anillo es personalizado, único para cada persona.

Antes de que pudiera pensarlo bien, Vanessa agarró el diario y empezó a leer en voz alta: «1 de febrero de 2024. La verdadera hija de los González, Vanessa, regresó a casa. Está morenita, demasiado delgada y toda tímida. Mis padres me dijeron que Vanessa sufrió mucho afuera, y que, de ahora en adelante, tendré que ceder en todo.» Apenas terminó de hablar, en la pantalla grande apareció Vanessa con una camisa de cuadros y unos jeans deslavados. Era la foto que había tomado ese día, escondida en un rincón. En aquel entonces tenía el cabello amarillento, la mirada vacía, completamente diferente a la mujer radiante que era ahora. Al ver esto, Mauricio se arrancó la corbata de un jalón: —¡Apáguen

โฮเซ่พูด เกลพูดไม่ออก ลิโป้กำลังควบไอ้แสบออมากเจอกับชิว็อกยืนรออยู่ ส่งถุงผ้าให้ เขารับมาและถามว่า “นี่มันอะไร” “เมล็ดพืซเสก หว่านลงดินแล้วจะเกิดดอกไม้ยิงเมล็ดขึ้นมา คงซื้อเวลาได้บ้าง” ลิโป้พยักและควบไอ้แสบเดินต่อไป ก็พบกับโกดอนมาดักรอ เขากัดฟันกร่อยการเห็นหน้าขอ งโดวาฟทำให้หงุดหงิด

1980 หรือย้อนหลังกลับไปจากโลกยุคปัจจุบันประมาณ 70 ปี เมื่อเครื่องเริ่มดำเนินการลำแสงสว่างจ้าก็ฉายลงมาจากอุปกรณ์ที่ทันสมัยด้านบนแคปซูล แสงนั้นสว่างจ้ามากจนทุกคนรวมทั้งหนิงเฉินต้องใส่แว่นตาป้องกันเอาไว้ หลังจากผ่านไปราว 15 นาทีเมื่อแสงสว่างดับลงไป ร่างของหนิงเฉินก็หายวับไปจากแคป� �ูลแห่งกาลเวลานั้นแล้ว

ีวัยเพียง15หนาว ซูหนี่ว์ยังคงติดใจสงสัยกับเหตุการณ์เมื่อวาน ทำไมเครื่องปรุงถึงโผล่มา พอใช้เสร็จก็หายไปแปลกจริงๆ งั้นลองดูหน่อยก็แล้วกัน ซูหนี่ว์อยากได้แปรงสีฟันและยาสีฟัน เพราะแปรงในยุคนี้ไม่ถูกใจนางเสียเลย แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น จึงตัดสินใจเดินไปหลังฉาก เ พื่อจัดการเปลี่ยนชุดแต่สายก็เหลือบไปเห็น แปรงสีฟันและยาสีฟันวางอยู่ข้างอ่างอาบน้ำ ทะลุมิติมาจริงๆ สินะ หมายความว่าหากนางนึกอยากได้อะไร ของก็จะโผล่มา พอใช้เสร็จก็จะหายไป แต่ทำไมถึงต้องหายไปด้วย เพราะนางก็ต้องใช้ทุกวัน อันนี้คงต้องหาคำตอบอีกที

พนักงานเสิร์ฟพาร์ทไทม์ที่เหม่ยลี่ซื้อตัวเอาไว้ นำแก้วเครื่องดื่มผสมยาชั่วร้ายที่เหม่ยลี่มอบให้เดินตรงไปที่ลู่หลินทันทีที่ได้รับสัญญาณจากเธอ “คุณผู้หญิงคะ รับเครื่องดื่มไหมคะ” พนักงานสาวถาม ในขณะเดียวกันบนถาดก็มีน้ำส้มเหลืออยู่เพียงแก้วเดียวเท่านั้น