DarkZ [II] TRILOGY

DarkZ [II] TRILOGY

last updateLast Updated : 2025-08-14
By:  Aliyah.POngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
74Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร ถ้ามันต้องแลกกับการทำไปเพื่อรักษาไว้ซึ่งความเคารพ ศรัทธา และความถูกต้องที่เขามี สำหรับคนที่รักเขาอย่างฉัน...มันยอมแลกได้ทั้งนั้น

View More

Chapter 1

TRILOGY ::: EP.1

لقد أمضيتُ ثلاثة أيام وليالٍ أتعذب في الفراش بفعل شهاب أبو العزم.

كان في السابق صهرًا وضيعًا، لم أكن أسمح له بلمسي فحسب، بل كنت أدفعه تحت أقدامي وأهينه.

الآن أنا في حالة بؤس بينما هو في ازدهار، وكأنه ينتقم، لديه طاقة لا تنضب يستخدمها عليّ.

زوجي هو الرجل الذي انتقل للعيش في بيت عائلتي.

في الأصل كنت أحب شقيقه، ولكن بسبب حفل اجتماع الزملاء، استغل سكري وشاركني الفراش.

وانتشر الخبر بين الجميع.

لم يجد والدي بُدًّا من تزويجي منه، لكن بشرط أن ينتقل للعيش في منزل عائلتنا.

وهو ابن والده من زوجته السابقة، بعد طلاق والده وزواجه مرة أخرى، لم يعره والده اهتمامًا يذكر.

لكن ظروف عائلتي المالية جيدة جدًا، وأنا كنت دائمًا مدللة والديّ منذ طفولتي، فطلبنا منه أن يسكن في منزل عائلتنا كان أمرًا يرغب فيه والده بشدة.

وهكذا تزوجنا.

لكنني لم أكن راضية، فأنا أحب شقيقه.

وبسبب استيائي، كنت أهاجمه على جميع الأصعدة، أجبره على النوم على الأرض ليلًا، ولم أسمح له مطلقًا بأن يشاركني السرير.

أثناء تناول الطعام، كنت أنا وأخي نستهزئ به ونضطهده باستمرار، ولا نسمح له بتناول الطعام من الأطباق.

عندما ألتقي بأصدقائي وكانت تمطر، كان يأتي بلطف ليحضر لي المظلة، لكنني كنت أصرخ عليه.

باختصار، إذا لم أشتمه، فإن قلبي لا يهدأ.

لكنه كان شخصًا غريبًا بعض الشيء، وكأنه لا يملك أي غضب، فبغض النظر عن كيفية قمعي أنا وعائلتي له وإذلاله، لم يغضب أبدًا، وكان دائمًا هادئًا.

على الرغم من أنه كان وسيمًا، إلا أنه في أيام الدراسة كان انطوائيًا للغاية، وكانت نتائجه الدراسية متدنية، وكثيرًا ما كرر الصفوف، وكان وجوده في المدرسة شيئًا يثير الازدراء.

أما شقيقه فكان مختلفًا تمامًا، كان مشرقًا وسيمًا، ونتائجه الدراسية ممتازة، وكان شخصية بارزة في المدرسة.

عندما أتذكر أن شعلة الحب التي كانت قد بدأت تتقد بيني وبين شقيقه قد خمدها هو، استولى على قلبي مرة أخرى شعور بعدم الرضا.

في منتصف الليل، نزلت من السرير وركلته ليستيقظ من نومه العميق على الأرض، وقلت إنني عطشانة.

فاستيقظ على الفور وذهب ليحضر لي الماء.

كان شديد الرعاية، ففي فصل الخريف كان يتذكر دائمًا أن يحضر لي كوبًا من الماء الدافئ.

لكن عندما تذكرت كيف استغل ضعفي في تلك الليلة، ثار غضبي ورفعت يدي وسكبت الكوب كله على وجهه.

حتى بعد كل هذا لم يغضب، بل ذهب بهدوء إلى الحمام.

بينما أنظر إلى ظهره الطويل والصامت، شعرت ببعض الذنب في أعماقي، لكنني ما إن تذكرت كيف دمر سعادتي مدى الحياة، حتى تبخر ذلك الذنب دون أثر.

وهكذا، ظللت أقمعهُ وأذله لمدة ثلاث سنوات.

لكن ثلاث سنوات تكفي لحدوث الكثير: عائلتي أفلسَت، بدأت أُحبّه، والأهم... أنه طلب مني الطلاق.

عندما قدم لي اتفاقية الطلاق، قال إن حبيبته القديمة قد عادت.

أعترف، في تلك اللحظة، كنت أشعر بألم كبير، وكأن يدًا كبيرة قبضت على قلبي، وشعرت بضيق لا يحتمل.

لكنّي، ونظرًا لنشأتي المدللة وكبريائي، لم أظهر أمامه أي حزن أو أسى، بل وقّعت على وثيقة الطلاق بلا تردد.

بعد التوقيع، سمعت صوته الهادئ والبارد بجانبي فجأة: "هل تريدين أن أرسل السائق ليوصلكِ؟"

استغرقت وقتًا حتى أدركت ما قاله.

نعم، هذه الفيلا التي عشت فيها لأكثر من عشرين عامًا لم تعد ملكًا لعائلتي بعد الآن.

فقد أفلسَت عائلتي، وتم بيع جميع الأصول.

أما هو، ذلك الرجل الذي تزوجني بحيلة واحتقرته عائلتي بأكملها، فقد أسس شركة سرًا دون علمنا، والآن أصبحت أعماله ناجحة جدًا لدرجة أنه اشترى هذه الفيلا.

لكنني لا أملك الحق لألومه، ولا لأطالبه بتقسيم الممتلكات، لأن كل ما حصل عليه كان نتيجة صبره وتحمله لسنوات عديدة، وجاء بجهوده الخاصة، حتى أنه لم يستخدم فلسًا واحدًا من عائلتنا.

كان ينظر إلي بهدوء دون أن يستعجلني.

وهذا الهدوء الذي يتحلى به جعلني أتذكر كل ما فعلته معه في الماضي، وشعرت بالخجل.

ففي مثل هذه الظروف، بعد أن أصبحت أنا في حالة بؤس وهو في ازدهار، كان ينبغي عليه أن يرد إليّ الإهانات التي تعرض لها مضاعفة.

لكنه لم يفعل، بل حتى أنه كان هادئًا كالمعتاد.

فقلت على الفور: "لا حاجة، يمكنني العودة بنفسي."

وبعد أن قلت ذلك، هرعت إلى الخارج في ذعر.

وسمعت صوت استفساره الخافت من خلفي: "هل أتيتِ لرؤيتي لسبب ما هذا المساء؟"

"لا"، واندفعت خارج السور دون أن ألتفت.

كان المطر يتساقط في الخارج، فشددت قبضتي على الهدية في يدي.

اليوم هو ذكرى زواجنا الثالثة.

لم أكن أحسنُ معاملته في الماضي، ولكن عندما أدركتُ أنني بدأت أشعر بالإعجاب نحوه، أردت أن أحتفل معه بهذه المناسبة بشكل لائق.

لكن لم أكن أتوقع أن ما كان ينتظرني هو وثيقة الطلاق.

ابتسمت ابتسامة ساخرة وتركت المطر الغزير يهطل عليَّ، حتى أصبحت في حالة مُزرية.

وفي اليوم التالي، مرضت واضطررت إلى البقاء في الفراش دون القدرة على النهوض.

وفجأة سمعت ضجة وصياحًا من الخارج.

سحبت جسدي الضعيف إلى الخارج لأرى، فشاهدت والدي جالسًا على سور الجدار المقشر، يقول إنه لا يريد العيش بعد الآن.

نحن نعيش الآن في مبنى سكني قديم، بيئته قذرة وفوضوية، لكن الإيجار رخيص.

بكت أمي بحرقة أمام والدي، قائلة إذا قفز فهي ستقفز أيضًا، ولن يعيش أحد بعد ذلك.

ذهبت لأقنع والدي برأس يكاد ينفجر من الألم، وقلت له إنه مجرد إفلاس، طالما نحن أحياء، فالأمل لا يزال موجودًا.

لكن والدي حدق في فجأة بنظرة ثقيلة، تلك النظرة الحارقة جعلت قلبي يرتجف.

ثم قال: "اذهبي لتتوسلي إلى شهاب ليساعدني، هو صهر عائلتنا، سيساعدنا لا محالة."

وأسرعت أمي قائلة: "نعم، على الرغم من أننا لم نكن طيبين معه في الماضي، لكن نظرًا لمكانتكِ، سيساعدنا بالتأكيد، لذا توسلي إليه."

ابتسمت ابتسامة مريرة، فوالداي لا يزالان لا يعلمان أن شهاب قد طلقني.

رفضت التوسل إلى ذلك الرجل، لكن والدي هددني بالانتحار مرة أخرى.

بلا خيار، وافقت في النهاية.

قبل خروجي، أنفقت أمي القليل من المال المتبقي لشراء ملابس لي: فستان طويل بخط عنق عميق، وأحذية أنيقة مدببة.

حتى أن أمي استعانت بشخص ما ليضع لي مكياجًا جميلًا ويصفف شعري بإتقان.

نظرت إلى نفسي في المرآة، وارتسمت ابتسامة ساخرة على شفتي.

لا يبدو هذا كما لو أنني ذاهبة لأتوسل، بل كما لو أنني ذاهبة للإغواء.

لكن الآن، حتى لو وقفت عارية أمام ذلك الرجل، فلن يمنحني حتى نظرة.

حتى الآن لا أفهم، لماذا شاركني الفراش في ليلة لقاء الزملاء؟ هل كان هو أيضًا سكرانًا فظنني حبيبته القديمة؟

بعد أن طردت تلك الأفكار المزعجة، ومن أجل جعل والديّ ييأسان، قررت أن أتظاهر بالذهاب للتوسل إلى شهاب.

علمت أن شهاب موجود الآن في شركته، لذا ذهبت مباشرة إلى شركته بهذا المظهر.

كان والداي ينتظران "الأخبار السارة" عند مدخل الشركة.

عندما رأيت التعبير المتوقع على وجهي والديّ، لم أعرف ماذا أقول للحظة، شعرت فقط ببعض الحزن.

عندما وصلت إلى الطابق الذي يوجد فيه، ألقى الكثير من الناس عليّ نظرات غريبة، وانتشرت في الهواء مناقشات وتعليقات سيئة.

تظاهرت بعدم السماع، شددت ظهري، وذهبت مباشرة إلى مكتب شهاب.

لكن بمجرد أن رأيته، جُبِنت، وانحنى ظهري قليلًا.

في تلك اللحظة، كان يجلس على الكرسي، بأناقة ووقار، يبتسم وينظر إليّ...
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
74 Chapters
TRILOGY ::: EP.1
คุณเคยเฝ้ามองใครคนหนึ่ง แบบที่เขาไม่เคยรู้ตัว ไม่เคยสนใจ ไม่เคยแม้แต่จะจดจำ...ความทรงจำที่มีร่วมกันมาหรือไม่ ?หรือบางที...เขาอาจจดจำแต่ในขณะเดียวกัน...ก็โดนบางอย่างบิดเบือนมันไปฉันในตอนนี้...กำลังเฝ้ามองผู้ชายคนหนึ่งเขา...ผู้เป็นที่รัก และที่นับถือของใครต่อใครเขา...ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเกินกว่าที่ใครจะเทียบได้เขา...ผู้มีจิตใจอ่อนโยนมากมายเหลือเกิน นั่นทำให้ฉันคลั่งไคล้ใช่...ฉันชอบเขา ชอบรอยยิ้ม ชอบความใจดีตั้งแต่แรกเจอ ชอบความเอาใจใส่ในเรื่องเล็กน้อยแม้เรายังไม่รู้ประสาอะไรฉันชอบเรือนร่าง ชอบดวงตา สีผม และทุกๆอย่าง จนวันนึงความชอบแปรเปลี่ยนมาเป็นความรัก ตามเหตุและผลของเวลาที่นำพาให้เราได้กลับมาใกล้และไม่ว่าจะเนิ่นนานแค่ไหน... เสียงในใจของฉันก็ยังตะโกนออกไปดังมาก ว่าฉันรักเขาเกินกว่าจะรักใครฉัน...รักเขา รักทุกอย่างที่เป็นเขาทุกๆอย่างของเขาควรต้องเป็นของฉัน เขาเคยให้สัญญาเอาไว้...แล้วอยู่ๆวันนึง ก็มีคนมาแย่งเขาไป! ย้อนเวลากลับไป 1 ปีก่อน...“หึ...เธอมีทางเลือกอื่นด้วยรึไง”เสียงเข้มของ 'เฮย์โซ' ลูกบุญธรรมอีกคนของคนที่ดำรงตำแหน่งสภาสูงสุดอย่าง 'ท่านเซนจิ' เช่นเดียวกับฉันพูด
Read more
TRILOGY ::: EP.2
“ตั้งใจเรียนนะเดีย!”หลังกินกาแฟกันเสร็จ ฉันจ้องมองคนที่ไม่รู้ว่าตั้งใจโบกไม้โบกมือให้จริงๆ หรือแค่ทำมันเพราะเวทนาฉันอย่างที่ทำเป็นประจำตั้งแต่วันที่เธอแยกไปใช่...แยกเชื่อว่าในทุกความสัมพันธ์พี่น้องต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่สำหรับเราแล้ว ถ้าให้ย้อนเวลากลับไป มันเลวร้ายยิ่งกว่านั้น และมันก็ยาก...เกินกว่าที่ฉันจะให้อภัยด้วย'...พี่เฟรย์ เดียกลัว'นั่นเสียงฉันเองแหละ เสียงสั่นๆตอนอายุไม่ถึงสิบขวบด้วยซ้ำ และพอสมองสั่งการให้หูได้ยินเสียงที่จำได้ไม่ลืมของตัวเอง ภาพเดิมๆก็ไหลย้อนกลับมา ทั้งที่ฉันพยายามจะลืมมัน'เฟรย่ากับฟาเดีย ชื่อน่ารักทั้งคู่เลย คนนี้เป็นพี่ คนนี้เป็นน้องใช่มั้ยคะ?'ใครบางคนในมูลนิธิเด็กกำพร้าพูดมา ขณะที่ฉันในตอนนั้นยืนหลบอยู่หลังพี่เฟรย์เนื้อตัวสั่น ไม่รู้ว่าฉันจะเรียกมันว่าความใจร้ายของโชคชะตาได้มั้ย ที่เราต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าในชั่วข้ามคืนแบบนั้นพรึ่บ!'อย่ามาจับน้องหนู!”พี่เฟรย์ในตอนนั้นยกแขนขึ้นมาบังตัวฉันและตะโกนออกไปดังลั่น จะว่าไปแล้วเธอดูพึ่งพาได้ใช่มั้ยล่ะ นั่นสินะ... สมัยที่ยังอ่อนต่อโลกและไร้เดียงสามากๆ ฉันเองก็คิดแบบนั้นแต่ทิ้งระยะไปไม่นาน จำไม่ได้ว่า
Read more
TRILOGY ::: EP.3
หลายชั่วโมงต่อมา...“หิวแล้วล่ะสิ”คำถามจากเฮียแม็คดังขึ้นท่ามกลางเสียงเพลงที่คลออยู่บนรถ พอเห็นฉันหันไปมองร้านอาหารละลานตาที่อยู่ก่อนถึงที่พัก“เราไปเช็คอินกันก่อนก็ดะ...”พรึ่บ!แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ เฮียแม็คก็หักพวงมาลัยเข้ามาที่ลานจอดรถของร้านที่ใกล้ที่สุดทันที ก่อนจะก้มมองนาฬิกาและหันข้อมือมา“เหลือเวลาอีกตั้งนาน”13.12 PM คือเวลาที่โชว์บนหน้าปัดนาฬิกาหรูบนข้อมือนั้น แล้วพอพูดจบเฮียก็ดับเครื่องรถเดินลงไปเลย ฉันเองก็คว้ากระเป๋าสะพายแต่ดันทำมันหลุดมือจนข้าวของหล่นกระจัดกระจายโธ่เอ๊ย มันใช่เวลามั้ยเนี่ย - -^ก๊อกๆ กึก!เฮียแม็คเคาะกระจกเบาๆ พอเห็นฉันเงียบไปนาน ฉันเลยเปิดมันออกไป“แป๊บนึงเฮีย เดียทำของหล่นอ่ะ”แต่แทนที่เขาจะช่วย เฮียกลับยืนมองแบบแอบขำ ส่วนฉันก็รีบก้มเก็บของใช้ส่วนตัวที่หล่นเกลื่อนบนรถพัลวัน“นี่มาเปิดท้ายขายของรึเปล่า?”“หึ...แป๊บนึงสิ หรือเฮียจะเข้าไปก่อน”และคงเพราะฉันพูดคำว่าแป๊บนึงมาตลอดตั้งแต่ที่เจอกัน พอได้ฟังเฮียแม็คก็ส่ายหัว“จะแป๊บนึงถึงค่ำเลยมั้ย”“เฮียแม็ค! อย่ามาแซวน่า”“ซุ่มซ่าม”คำพูดสั้นๆทำฉันหันไปลอยหน้าลอยตาใส่เขา ก่อนจะรีบโกยทุกอย่างลงกระเป๋าแบ
Read more
TRILOGY ::: EP.4
18.00 PM“มาไม่ได้แล้วงั้นเหรอ?”ฉันตอบกลับเฮียเชนที่อยู่ปลายสาย แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองเฮียแม็คที่นั่งฟังผ่าน Speaker Phone[ใช่ แต่ไม่ต้องรีบกลับกันหรอก ไปถึงแล้วก็เที่ยวเหอะ ฝากเดียด้วยไอ้แม็ค]“แต่...”[แม็ค]ฉันกำลังจะตอบกลับเฮียเชน พี่เฟรย์พูดสวนขึ้นมา เฮียแม็คที่ตอนนี้ทำหน้าเซ็งก็ตอบไปนิ่งๆ“อืม”[โทษทีนะ จะชดเชยให้หลังจากกลับมา พอดีว่างานกลุ่มมีปัญหะ...]“ทุกทีเลยสินะ”เสียงเรียบนั่นทำไมทำฉันน้อยใจแปลกๆนะ การต้องอยู่กับฉันที่นี่...มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือไงนะ[เฮ้ยอย่ามางอนน่า คราวหน้าจะบินไปหาสามวันเลย โอเคมะ?]“ไม่เคลียร์ให้เสร็จตั้งแต่ก่อนจัดทริปวะ”ฉันนั่งฟังเฮียแม็คคุยกับพี่เฟรย์แบบไม่ได้พูดอะไรแทรกไป คิดว่าทางนั้นก็กำลังเปิด Speaker Phone กันอยู่เหมือนกัน แล้วเฮียเชนก็พูดมา[เดีย]“อืม”[เฮียไม่ได้ตั้งใจนะ ขอโทษจริงจริ...]ตริ๊ด!เฮียเชนยังพูดไม่ทันจบ เฮียแม็คก็เอื้อมมือมากดตัดสาย ก่อนจะนั่งนิ่งเงียบเหมือนอึดอัดจะตายที่กลายเป็นว่าต้องมาอยู่กับฉันสองคนแบบนี้“งั้นเรากลับกันเลยก็ได้นะ เดี๋ยวเดียไปเก็บกระเป๋า...”“ไม่ต้อง” ฉันกำลังจะลุกขึ้น เฮียแม็คก็พูดขัดขึ้นมา“แล้วเฮียโอเคเหร
Read more
TRILOGY ::: EP.5
สองชั่วโมงผ่านไป...“ทำไมเฮียถึงชอบทะเลเหรอ”ฉันที่เดินถือรองเท้าแตะเซไปเซมา ถามเฮียแม็คท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบหาดทราย เฮียเองก่อนจะตอบก็มองมาแบบส่ายหัวยิ้มๆนิดหน่อย เพราะตอนแรกเขาอาสาจะให้ฉันขี่หลังกลับด้วยซ้ำ หลังจากโลกของฉันมันเริ่มหมุนติ้วๆอย่างตอนนี้ ฮ่ะๆ“...ฟาร์ดาชอบ”แล้วคำตอบจากเฮียแม็คก็ทำให้ฉันที่ยิ้มกว้างๆต้องหุบยิ้มลงทันควัน แต่ทั้งที่น่าจะรู้คำตอบอยู่แล้วนี่นะ“อืม แค่ชอบตามพี่เฟรย์...แค่นั้น?”“เปล่า เพราะโดนบังคับให้ชอบก็เลยต้องชอบ”“บังคับให้ชอบ? ยังไงเหรอ”ฉันตั้งคำถามออกไปอีกครั้ง และยิ่งรู้สึกชาๆอย่างบอกไม่ถูก ดีจัง...ขนาดถูกบังคับยังเลือกจะทำตาม ถ้าฉันคือคนที่บังคับเขาบ้าง ก็คงไม่มีวันที่เขาจะทำมันหรอกมั้ง“เรื่องไรจะบอก”เฮียแม็คเลื่อนมือมาผลักหัวฉันเบาๆ คงเพราะหมันไส้กันเต็มทีที่ฉันดันทุรังจะเดินเองแต่เดินไม่ตรงแบบนี้“อย่ามาแกล้งนะเฮีย!”“เสียงดังจริง”พอฉันทำเป็นโวยวาย เฮียก็ขำแล้วทำไม่รู้ไม่ชี้ แต่น่าหมันเขี้ยวชะมัดเลย ไอ้สีหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มแบบนี้“เดียไม่ได้เสียงดังสักหน่อยยยย!”ฉันเพิ่มระดับเสียงให้ดังขึ้นอีก เฮียแม็คที่มองมาก็ถึงกับส่ายหัวซ้ำทันที“เหรอ ไ
Read more
TRILOGY ::: EP.6
วันต่อมา...“ทำไมกลับกันเร็ว อย่าบอกนะว่า...”“ไม่มีไรทำ”เฮียแม็คตอบกลับพี่เฟรย์ที่ดูตกใจ พอเราทุกคนมารวมกันที่คอนโดเฮียเชน แทนที่จะเป็น Dark Shadow Castle ประเทศไทย ปราสาทขนาดย่อมที่รวบรวมความสะดวกสบายต่างๆเอาไว้ ซึ่งฝั่งหนึ่งของปราสาทนั้นเป็นที่อยู่ของรักษาการผู้มีอภิสิทธิ์เหนือใคร“แล้วไม่ได้ดำน้ำ?”พี่เฟรย์ยังคงถามเซ้าซี้ ส่วนฉันแค่มองเธอนิ่งๆ เพราะเฮียแม็คทำหน้าที่ตอบไปเรียบร้อยแล้ว“ยังกล้าถามอีก”“อะไร นี่งอนเหรอเนี่ย มาๆหันมาจะง้อ โอ๋ๆ”“ไม่ใช่เด็กแล้วมั้ย”ฉันมองทั้งสองคนคุยกันกระหนุงกระหนิงแล้วได้แต่ข่มใจหันมองผ่านไป เฮียเชนก็เดินยกน้ำยกขนมเข้ามาแซวสองคนนั้นขำๆ“ไม่ใช่เด็กแต่รักตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอวะ?”“.......”คำพูดธรรมดาแต่เจ็บเหมือนมีดคมๆสิบเล่มพุ่งแทงใจฉันพร้อมกัน เฮียแม็คพอได้ฟังเขาก็ผลักหัวพี่เฟรย์เหมือนหมันไส้เต็มที พี่เฟรย์ก็ทำหน้าล้อเลียน ชูนิ้วก้อยมายื่นตรงหน้า เหมือนตอนที่ฉันเคยขอให้เขาสัญญาไม่มีผิด“นะ...ดีกัน มาเร็วเจ้าหนู”เฮียแม็คเห็นแค่นั้นเขาก็หลุดขำทันที ก่อนจะใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ ทำมือเป็นคืบเล็กๆล้อเลียน“หึ...ชูเก่งตั้งแต่นิ้วก้อยยังสั้นแค่นี้”พูดจบ
Read more
TRILOGY ::: EP.7
@ Dark Shadow Castle (JAPAN)ก๊อกๆๆฉันยืนเคาะประตูหน้าห้องท่านเซนจิหลังจากกลับมาถึง Castle พร้อมความน่าเบื่อ เพราะกับเฮียแม็ค...เราไม่ได้คุยกันอีกตลอดทาง แต่ในห้องดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่แกร๊ก...“อ้าว เข้ามารอข้างในได้เลยค่ะคุณหนูฟาเดีย ท่านสั่งไว้”จังหวะที่กำลังจะเคาะประตูอีกครั้ง แม่บ้านก็เปิดประตูสวนมาและเอ่ยปากบอกฉัน นั่นทำให้ฉันพยักหน้าให้เธออย่างเป็นมิตรและเปิดประตูเข้ามา ซึ่งในห้องก็เงียบกริบและสะอาดสะอ้านอย่างเคย แต่ขอเข้าห้องน้ำหน่อยละกัน“เรื่องที่ให้จัดการไปถึงไหน”ฉันใช้เวลาในห้องน้ำพักใหญ่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา แต่ที่น่าสนใจคือมันมากกว่าหนึ่งคน และเรื่องที่คุยกัน ฉันก็ได้ยินมันแบบไม่ตั้งใจ เสียงของท่านเซนจิและเฮย์โซ“ล็อตแรกเริ่มทดลองกับสัตว์แล้วครับ แต่กับคน...”“เทสกับคิระรึยัง?”หืม...เทสเหรอ? ล็อตแรกเริ่มทดลอง? สองคนนั้นหมายถึงอะไร?“ยังครับ”ฉันแอบแง้มประตูห้องน้ำไปดู ซึ่งก็เป็นมุมที่เห็นได้อย่างพอดิบพอดี ท่านเซนจิพอได้ฟังคำตอบก็หัวเสียทันที ส่วนเฮย์โซก็ก้มหน้านิ่ง“จิ๊! แกมันไม่ได้เรื่อง”“ขอโทษครับท่าน ผมแค่คิดว่าฟาเดียจะช่วยเราได้เรื่องนี้”...ฉันเหรอ?“เ
Read more
TRILOGY ::: EP.8
หลายชั่วโมงต่อมา...MAKAWYN P. / AKIRA P.UNLOCK ROOM # 7ฉันยืนมองตารางการใช้ห้องซ้อมของเฮียแม็คและคิระตอนนี้อย่างชั่งใจ เรื่องบนเครื่องที่มีปากเสียงกับเฮียแม็คนิดหน่อย ฉันไม่ได้ติดใจอะไรหรอก กลับกัน...ฉันกลับรู้สึกว่าสิ่งที่เฮียแม็คเตือนสติ มันดูมีค่าขึ้นมาแล้วล่ะ เพราะเมื่อเลือกจะทำผิดกฎหมาย ท่านเซนจิและเฮย์โซ รวมถึงคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ก็ถือว่าละเมิดกฎของ Dark Shadow เต็มๆเลยไงฉันเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องซ้อมและลังเลที่จะเปิดเข้าไป จะว่าไป...คิระเองก็อยู่ในนี้ นี่ฉันควรบอกพวกเขาดีมั้ย? กับคิระ...ถึงแม้ตัวจะอยู่ที่นี่ แต่โดยภาคบังคับแล้ว หมอนี่อยู่สังกัดผู้นำและย้ายออกไม่ได้ ก็ถือว่าไม่มีความเกี่ยวข้องร้อยเปอร์เซ็นต์กับสังกัดสภากฎ หรือจะให้พูดกันง่ายๆ คิระเลือกสังกัดเองไม่ได้ ในขณะที่ทุกคนใน Dark Shadow จำเป็นต้องซ้อมอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อประทับตราเป็นเมมเบอร์อย่างสมบูรณ์แบบในสังกัดที่ตัวเองอยากอยู่ไงและข้อดีของการบอกไป คือถ้าคิระรู้ตัวว่ากำลังจะเจอกับอะไร สังกัดผู้นำก็มีกำลังคนพร้อมช่วยเหลือมากมาย แต่ถ้าบอกเฮียแม็คให้รับรู้ด้วยก็เท่ากับดึงเขาเข้ามาเกี่ยวข้อง แล้วถ้าเหตุการณ์มัน
Read more
TRILOGY ::: EP.9
หนึ่งชั่วโมงต่อมา...“ยังอร่อยทุกอย่างเหมือนเดิมเลยนะครับแม่”ฉันเผลอหลุดยิ้มบางๆพอได้ฟังคำพูดนั้น ป้ามาร์ธาเองก็หันมามองฉันอย่างรู้กัน เพราะตั้งแต่สิ้นสุดประโยคที่สื่อเป็นนัยๆว่าจำฉันได้ อาหารทุกจานบนโต๊ะนี้ ป้ามาร์ธาก็ให้ฉันเป็นคนทำทั้งหมดเลย โดยมีท่านยืนดูอยู่ห่างๆ“ไม่ต้องมาอ้อนแม่เลย แม็คลืมไรรึเปล่า?”ป้ามาร์ธาเลิกคิ้วเป็นนัยๆ เฮียแม็คเลยลุกขึ้นไปตักไอติมวานิลลามาให้ฉัน แล้วเขาก็ตักของตัวเองมาด้วย เราต่างคนต่างกินในไอติมในถ้วยของตัวเอง และดูเหมือนคนที่แฮปปี้ที่สุดตอนนี้จะเป็น...“แม่ไม่ได้เห็นภาพนี้มานานแค่ไหนกัน”“.......”ป้ามาร์ธาพูดออกมาเหมือนลืมตัว ฉันเองก็หันไปทันที ส่วนเฮียแม็คก็ดูจะสงสัยในคำพูดนั้น“อ๋อ แม่หมายถึง มีบางคนหนีไปเที่ยวประเทศไทย ก็เลยไม่มีใครอยู่กินไอติมให้ดูตั้งหลายวัน”“โถ่ แม่ครับ”“แซวเล่นน่ะลูก แล้วนี่ทำไมคุณฟาเดี...”“เดียเฉยๆเถอะนะคะคุณป้า”ฉันพูดขัดออกไป เพราะเบื่อจะเป็นคุณหนูแห่งสภากฎเต็มที ต่อให้เรียกคุณกันสักร้อยคน ฉันก็ไม่มีทางเป็น Dark Shadow อยู่ดี“จ้ะ ทำไมเดียถึงอยากฝึกขึ้นมาล่ะลูก ก่อนหน้านี้ท่านเซนจิบอกป้าว่า...”“ผมบังคับเอง”เฮียแม็คพูดสว
Read more
TRILOGY ::: EP.10
วันต่อมา...'ไม่ว่าใครก็ตามที่ทำให้สภาแปดเปื้อน... มันต้องตาย!'ฟุ้บ!“ได้ข่าวว่าเย็นวานไม่กลับมากินข้าวบ้าน”เสียงเพื่อนร่วมโต๊ะอาหารที่ไม่ได้รับเชิญทำให้ฉันที่นั่งกินโจ๊กมื้อเช้าและกำลังฉุกคิดถึงคำพูดเฮียแม็คอยู่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง“ช่วยไปให้พ้นสักสองชั่วโมงจะได้มั้ย”“มันจำได้แล้วรึไง?”“จิ๊”คำพูดน่ารำคาญของเฮย์โซทำฉันออกอาการเซ็งใส่ทันที แล้วหมอนั่นพอเห็นท่าทางของฉันตอนนี้ก็หลุดขำออกมาแบบสะใจได้อีก“ฮ่ะๆ โง่จริงๆ มันจำไม่ได้ง่ายๆหรอกน่า ก็มัวแต่หลงรักษากะ...”“มีธุระอะไร?”“ไม่มี”เพราะปกติหมอนี่กับฉัน เราไม่ค่อยร่วมโต๊ะกันอยู่แล้วฉันถึงถามไป และคำตอบก็สวนกลับมาทันควัน แถมเฮย์โซยังลอยหน้าลอยตายกแก้วกาแฟที่เมดเอามาวางให้ขึ้นจิบชิลๆ ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าการเห็นหน้าหมอนี่แต่เช้ามันน่าหงุดหงิดซะจริง“ไม่มีก็ไปไกลๆ”“ไม่ ตรงนี้อากาศดี”เฮ่อ...ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกไปแล้วพยายามทำใจให้ชินไปซะ ที่จริงเราก็เถียงกันแบบนี้ทุกครั้งที่เจออยู่แล้ว วันไหนหมอนี่ไม่กวนประสาทสิแปลก“ไม่เอาเวลายุ่งเรื่องคนอื่นไปฝึกให้เก่งกว่านี้”“แล้วเธอล่ะ เมื่อไหร่จะเก่งเท่าพี่สาวสุดที่รักสักที”“ใครสั่งสอนให
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status