ย้อนกลับมาครั้งนี้ ข้ามิใช่เหยื่ออีกต่อไป

ย้อนกลับมาครั้งนี้ ข้ามิใช่เหยื่ออีกต่อไป

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-18
Oleh:  l3oonm@Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
6 Peringkat. 6 Ulasan-ulasan
33Bab
9.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

มู่เจียอี ถูกมัดด้วยโซ่ตรวน ท่ามกลางเสียงด่าทอของชาวบ้านนางไม่ได้ฟังสิ่งใดเลย นอกจากสายตาที่มองหวงเต๋อฟานกับหวงชุนหมิง สามีและบุตรเลี้ยงของนาง แววตาของทั้งคู่ที่มองมามีแต่ความเกลียดชัง ว่างเปล่า จนนางอดสะท้านในอกไม่ได้

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

1

搬新家那天,我媽在家庭群組裡發了張戶型圖。

三房一廳,每間臥室旁邊都標了名字。

主臥爸媽,次臥我哥,陽光最好的朝南房間,寫著"舒舒的房間"。

陶舒的爸爸當年是為了救落水的哥哥淹死的,她成了孤兒後,被我們家接來當親生女兒養了十年。

我把圖片放大又縮小,翻了兩遍,沒找到我的名字。

我問我媽,她愣了一下,像是剛想起還有這件事。

"你不是說以後想考外地的研究所嗎?等你考上就搬走了,到時候空著多浪費。"

"舒舒不一樣,她爸是為了咱家才沒的,她在這個世界上沒別的家了,這間大臥室必須給她留著。"

我哥已經在幫陶舒選窗簾了。

粉色碎花的,她喜歡。

而和我相戀三年的男友裴臨,正把新組裝好的書架搬進她的房間,低聲問她要不要加層隔板放公仔。

我坐在客廳的紙箱上,看著所有人忙忙碌碌。

原來不是他們忘了我。

是他們潛意識裡覺得,為了償還那份恩情,我就理所當然該交出屬於我的一切。

就連我的男朋友,都成了用來補償她的附屬品。

既然在這張設計圖裡沒有我的位置,那我就把這一切徹底讓給他們。

我低頭點開手機,簽了那份去大西北基地、五年不能回家的保密協議。

這一次,我真的要走了,而且再也不回來了。

……

簽完協議的那一瞬間,手指還在抖。

但客廳裡沒有人注意到我。

裴臨從陶舒的房間走出來,額頭上沁著薄汗,順手拿起茶几上的礦泉水灌了兩口。

我叫住他:"裴臨,忙了一下午了,歇一會兒吧。"

他用手背抹了抹嘴,眼睛已經飄向陶舒房間的方向。

"等會兒再說,舒舒那個窗簾桿有點歪,我再去調調。"

水瓶隨手一擱,人又轉身進去了。

路過我的時候,連一個餘光都沒分給我。

三年了。裴臨從來沒有這樣上心地幫我做過任何事。

我搬進大學宿舍那天,五個紙箱全是自己一趟趟扛上六樓的。

他說臨時有事來不了,後來我在陶舒的朋友圈看到,他那天陪她去了遊樂園。

媽媽從廚房探出頭,圍裙都沒來得及繫。

"小念,你就乾坐著呢?去幫舒舒把床單換了,新的四件套在門口袋子裡。"

我看了一眼走廊轉角堆著的那幾箱我的東西,歪歪斜斜擋了半條走道。沒有人幫我搬,也沒有人問往哪裡放。

"媽,我的東西放哪間?"

媽媽用下巴指了指陽台旁一扇窄窄的小門。

"儲藏室先收拾收拾湊合住。又不是沒住過,小時候你不也睡過一陣子?"

小時候那次,是陶舒剛來家裡。

那年哥哥在河邊玩水,腳一滑栽了下去。陶舒的爸爸陶叔叔正好路過,跳下去把哥哥托上了岸,自己卻被暗流捲走了。

是媽媽打電話叫陶叔叔來河邊幫忙看孩子的。

她這輩子都過不去這道坎。

所以陶舒被接進家裡的那天,媽媽抱著她哭了一整個下午,說"以後這就是你的家,誰也不能讓你受委屈"。

然後轉頭對我說,舒舒剛沒了爸爸,讓我把房間讓出來,擠幾天就好。

那個"幾天",變成了整整一年。

如今又來了。

我抱著枕頭和薄被走進儲藏室。

不到四平方公尺,堆滿拖把桶和雜物,一股潮濕的霉味撲面而來。

沒有窗戶,只有一盞裸著燈絲的白熾燈泡嗡嗡地響。

瑜伽墊鋪在水泥地上,就算是床了。

晚上,媽媽叫了一桌外送慶祝喬遷。

烤魚、炸雞、芒果班戟,滿滿一茶几,全是陶舒愛吃的口味。

哥哥給陶舒碗裡夾雞翅,裴臨幫她把烤魚身上的刺挑乾淨。

我安靜地吃完了自己碗裡的白飯。

沒有人注意到我一口菜都沒碰。

吃完後,我起身走進廚房,從櫃子裡翻出一包掛麵,燒了一小鍋水。

媽媽的聲音追了過來:"幹嘛呢?大家都在吃你跑廚房來了?"

"我煮碗麵。"

"一桌子菜你不吃,非要自己另外煮?你讓舒舒怎麼想?她還以為是自己的問題呢!"

我關了火,把麵條倒進垃圾桶。

客廳裡,陶舒不安地探過頭:"姐,你是不是不喜歡吃這些?下次我跟阿姨說點你喜歡的……"

哥哥不耐煩地擺手:"吃個飯都能搞出事來,別理她。"

裴臨什麼都沒說。他只是笑了笑,低頭繼續幫陶舒剝蝦。

那個笑裡沒有任何惡意,卻比任何一句指責都讓我難受。

因為他不是故意忽略我。

他是真的覺得,這件事跟他沒關係。

我回到儲藏室,關上門。

餓。

但沒有東西可以吃了。

躺在瑜伽墊上,手機螢幕還停著那份簽好的保密協議。

白紙黑字,五年服務期,不得擅自離崗。

這份協議是導師親自推薦的。他說憑我的論文和資料能力,整個課題組只有我最合適。

可我沒跟任何人提過。

說了也沒用。在這個家裡,我的專業、我的成績、我做的所有努力,從來不值得被談論。

報到日期:8月15號。

還剩二十三天。

二十三天後,我會從這個家裡徹底消失。

而他們大概要過很久才會發現,這間儲藏室空了。
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasanLebih banyak

Musikapan Chittima
Musikapan Chittima
จากชื่อเรื่องนึกว่าจะเป็นแนวแก้แค้นแบบโหดๆ เหมือนทุกคนกลับมาแก้ไขเรื่องที่ทำพลาด จบดี แฮปปี้เอ็นดิ้ง
2026-09-21 19:47:39
0
0
Pat M.
Pat M.
นางเอกมีมิติ สตอรี่คล้ายๆเรื่องอื่น แต่อ่านแล้วก็สนุกเหมือนเดิม ชอบความคลั่งรักของพระเอก แนะนำจ้า
2026-06-14 18:03:13
0
0
🌪️🍟🍙 ml
🌪️🍟🍙 ml
สนุก แต่อ่านติดขัดไม่ลื่นไหล เพราะพิมพ์ผิด พิมพ์ตก สะกดผิด เยอะ
2026-06-08 03:12:07
0
0
Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
จบบริบูรณ์ ขอบคุณคะ
2025-09-24 05:53:30
1
0
jjomjaij
jjomjaij
จบดีมากๆแบบ สุดยอด
2025-09-24 04:10:12
1
0
33 Bab
บทนำ
มู่เจียอี ถูกมัดด้วยโซ่ตรวน ท่ามกลางเสียงด่าทอของชาวบ้านนางไม่ได้ฟังสิ่งใดเลย นอกจากสายตาที่มองหวงเต๋อฟานกับหวงชุนหมิง สามีและบุตรเลี้ยงของนางแววตาของทั้งคู่ที่มองมามีแต่ความเกลียดชัง ว่างเปล่า จนนางอดสะท้านในอกไม่ได้“ข้าไม่ได้ทำ” นางพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา หวังว่าทั้งสองจะเชื่อในคำนางนางถูกกล่าวหาว่าลอบคบชู้สู่ชายกับพ่อบ้านในจวน มันไม่ใช่เรื่องจริงแม้แต่น้อย นางยอมแต่งให้เขา ซึ่งได้ชื่อว่าพี่เขย หลังจากที่พี่สาวฝาแฝดของนาง มู่เฟยหย่า ป่วยหนักเจียนตาย ได้ขอร้องให้นางรับปากจะยอมแต่งเป็นภรรยาของเขาเพื่อช่วยดูแลบุตรชายที่เพิ่งเกิดได้เพียงไม่ถึงปีแทนนาง“อีอี เจ้ารับปากข้า ข้าไม่ไว้ใจผู้ใดนอกจากเจ้า” เพราะนางเป็นคนหัวอ่อน เชื่อฟังพี่สาวมาโดยตลอดจึงได้รับปากไปไม่คิดว่าการรับปากครั้งนั้นจะทำให้นางต้องทนทุกข์มานับสิบกว่าปี นางเพิ่งจะมารู้เมื่อไม่กี่เดือนก่อนว่าพี่สาวของนางยังไม่ตายตอนนี้นางกลายเป็นพระชายาเอกของเว่ยอ๋อง น้องชายร่วมอุทรของฮ่องเต้ไปแล้ว ในตอนแรกที่นางรู้ว่าเว่ยอ๋องแต่งสตรีโดยสาบานจะรักมั่นเพียงนางผู้เดียว ยังอดคิดไม่ได้ว่าผู้ใดกันที่วาสนาดีถึงเพียงนี้ก่อนจะโดนจับตัวส่งทาง
Baca selengkapnya
งานประมูล
“อีอี” หญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปหันไปมองตามเสียงเรียก“อาหรัน” นางโบกมือให้หญิงสาวที่กำลังวิ่งมาทางเธออย่างยินดี“ฉันคิดว่าจะไม่ทันแล้ว” อาหรันยืนเกาะบ่าเจียอีไว้แล้วหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า“ทันสิ ฉันต้องรอเธอมาก่อนอยู่แล้ว ไปกันเถอะ” อีอีเปิดประตูรถหรูคันงามขึ้นไปนั่งเคียงข้างกับเพื่อนสาวของเธอทั้งสองกำลังมุ่งหน้าไปที่ลานประมูลเครื่องเพชรที่บ้านของเจียอีเป็นเจ้าของบริษัทชั้นนำของประเทศการประมูลครั้งนี้ ไม่ได้มีเพียงแค่เครื่องเพชรจากบริษัทของเธอ แต่มีเครื่องเพชรและเครื่องประดับโบราณที่เข้าร่วมประมูลด้วยเจียอีก็ยังไม่ได้เห็นเครื่องประดับโบราณที่จะนำเข้ามาประมูลในครั้งนี้ ตลอดทางสองสาวจึงพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นว่าจะมีเครื่องประดับแบบใดบ้างภายในงานประมูลมีคนเข้าร่วมจำนวนไม่น้อย เจียอีมองหาคุณพ่อคุณแม่ของเธอ ก่อนจะเดินพาอาหรันเข้าไปแนะนำตัว“อีอี หากลูกอยากได้เครื่องประดับชิ้นไหนก็ประมูลเก็บเอาไว้ได้เลย” มู่เจียงคุณพ่อของเธอพูดบอกกับลูกสาวไว้ เพราะรู้ดีว่าตั้งแต่เล็กเจียอี เธอชื่นชอบเครื่องประดับโบราณมากกว่าแบบสมัยใหม่ที่เด็กสาวนิยมชอบกัน“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ” เธอยิ้มหวานออกมาเพราะความที่เธอ
Baca selengkapnya
มีวิญญาณติดมาไหมคะ
ป้าตงเคาะประตูหน้าห้องเรียกปลุกเจียอีให้ตื่น “คุณหนู จะสายแล้วนะคะ”“อืม...เช้าแล้วเหรอ” เธอขยี้ตาอย่างงัวเงียหลังจากเมื่อคืนที่ฝันแปลกๆ จนต้องตื่นขึ้นมากลางดึก หลังจากหลับต่อเธอก็ไม่ได้ฝันอะไรอีกเลย“ป้าตง หนูตื่นแล้วค่ะ” เธอตะโกนบอกตอบไป เพื่อให้ป้าตงหยุดเคาะห้องเธอเสียที“คุณหนู คุณท่านกับคุณนายเดินทางไปต่างประเทศแล้วนะคะ เมื่อคืนเห็นคุณหนูเข้านอนแล้ว พวกคุณท่านเลยไม่ได้มาบอก”“ขอบคุณค่ะป้า”เธอคิดจะปรึกษาคุณพ่อคุณแม่เรื่องปิ่นที่ได้มาเสียหน่อย แต่ทั้งสองดันเดินทางไปตรวจดูงานเสียก่อนที่เธอจะได้เอ่ยพูด“อาหรัน วันนี้เธอว่างไหม” เจียอีโทรหาเพื่อนสาวของเธอทันทีเมื่ออาบน้ำเสร็จ“ว่าง เธอจะให้ฉันพาไปหาหมอเหรอ”“ไม่ใช่ ไปวัด”“ห๊า!!! ไปวัด ไปทำไม”“ฉันว่าปิ่นที่ได้มาเมื่อวาน ต้องมีวิญญาณติดมาด้วยแน่” เจียอีจึงเล่าเรื่องความฝันของเธอให้อาหรันฟัง“งั้นไปเลย”“ได้ ถ้างั้นฉันไปรับเธอที่บ้านเลยแล้วกัน เตรียมตัวไว้เลย” เจียอีกดวางโทรศัพท์ แล้วเธอก็เดินลงไปกินมื้อเช้าที่ด้านล่าง พร้อมทั้งบอกกล่าวป้าตงไว้เรื่องที่เธอจะออกไปด้านนอกกับอาหรัน“คุณหนูให้ลุงฟางขับรถพาไปไม่ดีกว่าเหรอคะ” ป้าตงถามขึ้นด
Baca selengkapnya
ฝันที่เสมือนจริง
เจียอีได้แต่กลอกตา ทำไมถึงได้หัวอ่อนยอมแม้แต่เรื่องคู่ชีวิตของตนเอง ถ้าหากเธอส่งเสียงโต้ตอบออกมาได้ จะโวยวายไม่ยินยอมอย่างแน่นอน“ขอบใจเจ้ามากอีอี เช่นนั้นเจ้าย้ายมาอยู่ที่นี่วันพรุ่งนี้เลย พี่จะย้ายกลับไปอยู่ที่จวนมู่แทนเจ้าเอง”เฮ้ย มู่เจียอี เธอจะยอมใช้ตัวตนมู่เฟยหย่าไปทั้งชีวิตเหรอ แล้วนี่จะยอมมีป้ายหน้าหลุมศพแทนพี่สาวด้วย โอ๊ยยย จะบ้าเจียอีได้แต่โวยวายอยู่ภายใต้จิตสำนึกเท่านั้น เธอยังต้องทนดูภาพเหตุการณ์ต่างๆ ต่อไป“อยากตื่นแล้วโว้ยยยยย” เธอไม่เข้าใจว่านอนไปนานแค่ไหนถึงได้ฝันเป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้และดูเหมือนเหตุการณ์ตรงหน้าก็ยังไม่จบลงง่ายๆ เจียอียังได้เห็นเรื่องราวชีวิตของมู่เจียอีที่ต้องอยู่ในจวนตระกูลหวงหลังจากที่นางเปลี่ยนตัวกับพี่สาวเข้ามา เพื่อไม่ให้ถูกพี่เขยจับได้ นางยังมิได้นอนร่วมห้องกับเขา โดยอ้างเรื่องที่นางป่วยจึงรอดพ้นไปได้พออยู่ได้สามเดือนมู่เจียอีก็ต้องย้ายตามหวงเต๋อฟานไปประจำการที่ชายแดนเหนือ ระหว่างทางเขาจึงได้รู้เรื่องที่นางกับมู่เฟยหย่าเปลี่ยนตัวกัน“ข้าจะพาเจ้ากลับไปส่ง” หวงเต๋อฟาน เอ่ยเสียงเหยียบเย็นออกมาจนมู่เจียอี อดสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้ นางจึงได้บอก
Baca selengkapnya
คิดว่าจะไม่ได้ตื่นเสียแล้ว
หลังจากนั้นมู่เจียอีไม่เคยออกจากเรือนของนางอีกเลย เพียงสามเดือนก็เกิดเรื่องร้ายกับครอบครัวของนาง เมื่อมีโจรเข้าปล้นจวนตระกูลมู่ คนภายในเรือนไม่มีผู้ใดรอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียวความเจ็บปวดครั้งเก่ายังไม่ทันหาย ความโหดร้ายครั้งใหม่ก็ประดังเข้ามาซ้ำเติมนาง มู่เจียอีรับศพของบิดามารดามาทำพิธีนี้คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่นางพบเจอพี่สาว นางช่างสูงส่งใบหน้ามีรอยยิ้มน้อยๆ แม้แววตาจะเศร้าหมองก็ตาม ข้างกายของนางมีเว่ยอ๋องที่สง่างามเคียงข้างจนเป็นที่อิจฉาตอนที่นางอยู่ชายแดนได้ยินเรื่องที่เว่ยอ๋องสาบานในวันงานมงคล ว่าในตำหนักของเขาจะมีเพียงพระชายาเพียงผู้เดียวเท่านั้น มู่เจียอีไม่คิดเลยว่าจะเป็นพี่สาวของนางไปได้“พี่หญิง ท่านหักห้ามใจเสียเถิด ทางการกำลังเร่งตามจับตัวคนร้ายมาลงโทษ ท่านอ๋องรับปากเรื่องนี้แล้ว ท่านอย่าได้เศร้าใจจนป่วยไข้ได้เล่า” มู่เฟยหย่าเดินเข้ามาเอ่ยพูดกับนาง“หึ พี่หญิงเช่นนั้นรึ ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณพระชายามากเพคะ” แววตาของมู่เจียอีที่มองมู่เฟยหย่ามีแต่ความว่างเปล่านางจะพูดสิ่งใดได้ หากพูดความจริงออกไป คนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดคงต้องตายเว่ยอ๋องมองจ้องมาที่นางตาไม่กะพริบ แต่มู
Baca selengkapnya
เสี้ยวจิตที่ถูกแยก
ตลอดทั้งวันเจียอี ได้แต่นั่งคิดถึงเรื่องความฝันเมื่อคืนของเธอ จนไม่ได้ลุกออกจากห้องไปด้านนอกเลย ป้าตงได้แต่นำอาหาร ของว่างเข้ามาให้เธอด้านในห้อง กลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป เพราะไม่เคยนอนจนเรียกไม่ตื่นแบบนี้มาก่อน“คุณหนูออกไปเที่ยวเล่นไหมคะ ป้าจะให้ลุงฟางเตรียมรถ” ป้าตงพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง“ไม่ค่ะ หนูอยากอยู่บ้าน ป้าตงมีงานอะไรก็ไปทำได้เลยค่ะ หนูไม่ได้เป็นอะไรแล้ว” เธอยิ้มกว้างเต็มใบหน้าเพื่อไม่อยากให้ป้าตงต้องมากังวลเรื่องของเธอจนไม่อาจจะปลีกตัวไปทำงานได้“ถ้างั้น เย็นนี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ”“อาหารของป้าอร่อยทุกอย่าง ทำอะไรมาหนูก็กินทั้งนั้นค่ะ”“ได้ค่ะ วันนี้ป้าจะทำมื้อใหญ่ให้เลยค่ะ”พอป้าตงออกจากห้องไป เจียอีก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง เธอหันข้างนอนเล่นปิ่นมรกตในมือ “หรือเป็นเพราะปิ่น ฉันถึงได้ฝันเรื่องบ้าบอแบบนี้” เพียงแค่คิดถึงความฝัน ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านด้วยความกลัวออกมายิ่งตอนที่ถูกม้าทั้งห้าตัวแยกร่าง เจียอีก็กลัวจนใบหน้าซีดขาว เธอยังจำความรู้สึกตอนที่แขนขาขาดออกจากร่างกายได้ดี ส่วนหัวเป็นส่วนที่ถูกกระชากออกไปเป็นอย่างสุดท้าย ความเจ็บปวดที่แสนสาหัส เธอกลัวว่าจะกลับไปฝันแบบ
Baca selengkapnya
เข้าร่วมงานเลี้ยง
เว่ยอ๋อง เจ้าคนชั่วช้าที่สั่งลงโทษข้าเช่นนั้นรึ ในเมื่อมู่เฟยหย่ายังมิได้หมั้นหมาย ก็ให้คู่ชะตาได้พบเจอกันไปเลยก็แล้วกัน“เจ้าไปแจ้งท่านพ่อ ท่านแม่ว่าข้าป่วยไปไม่ได้แล้ว” เจียอีล้มตัวนอนคลุมโปงต่อทันที“คุณหนู ท่านป่วยจริงหรือเจ้าคะ ให้บ่าวไปตามหมอมาดีหรือไม่” เสี่ยวถิงร้อนใจ จนต้องรีบมาคลำตัวเจียอี“ไม่ต้อง ข้าเพียงแค่ต้องการนอนต่อก็เท่านั้น เจ้ารีบไปบอกเถิด” เจียอีโบกมือให้เสี่ยวถิงเร่งออกไปแจ้งคนอื่นเสี่ยวถิงเม้มปากแน่นด้วยไม่รู้จะบังคับให้คุณหนูของนางลุกจากที่นอนได้อย่างไร จึงได้แต่รีบร้อนเร่งฝีเท้าออกไปแจ้งนายท่านที่เรือนหลักเจียอีนอนกัดนิ้วหัวแม่มืออย่างครุ่นคิด นางแค่หลีกเลี่ยงโชคชะตาที่ต้องพบเจอคนพวกนั้นก็คงเพียงพอแล้ว หากยังคงเนื้อเรื่องเช่นเดิม นางก็เพียงปฏิเสธมู่เฟยหย่าไปก็ได้แล้วมั้งเพียงไม่นานเสียงฝีเท้าคนจำนวนไม่น้อยที่เร่งรีบก็มาถึงเรือนของเจียอี“อีอี เจ้าเป็นอันใดลูก” เสียงสตรีที่คุ้นหู ทำให้เจียอีลุกขึ้นมามองทางนาง“ท่านแม่” นางเอ่ยเรียกเสียงสั่น ความคิดถึง โหยหามารดามันเป็นเช่นนี้นี่เอง ก่อนนางจะถูกแยกร่าง นางได้แต่คิดถึงรอยยิ้มของบิดามารดา หากยังอยู่อาจจะช่วยนาง
Baca selengkapnya
ถึงกับเป็นลม
เจียอีถูกพาไปที่ตำหนักวังหลัง ระหว่างทางเดินมีคนเดินสวนไปมาไม่น้อย เจียอีที่มัวแต่มองความงามของวังหลวงก็บังเอิญชนเข้ากับคนผู้หญิง“โอ๊ยยย” นางเซหงายหลังเกือบที่จะล้มไปกองกับพื้น แต่ถูกคว้าโอบรอบเอวไว้ก่อนที่จึงมิได้ล้มลงไป“ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าไม่ทันมอง” นางรีบขอโทษ พร้อมทั้งดันตัวเขาออกมา“เดินเยี่ยงไร ถึงมิได้ดูทาง” เจียอีเงยหน้าขึ้นไปมองบุรุษที่ตำหนินางเสียงเย็น“เห้ยยย” นางตกใจถอยหลังหนี ด้วยรีบร้อนเกินไปจึงได้ล้มไปกองกับพื้นทันที“อย่างไรกัน คุณหนูจวนใดถึงได้ไร้มารยาทเช่นนี้”เจียอีถูกนางกำนัลพยุงลุกขึ้น นางรีบไปแอบอยู่ด้านหลังของนางกำนัลทันที ความกลัวพุ่งสูงจนเหงื่อซึมออกมาตามใบหน้าและแผ่นหลัง ใบหน้าของนางซีดขาวจนนางกำนัลต้องเข้าไปประคองนางไว้“ขออภัยอีกรอบเพคะ” นางก้มหน้านิ่งไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาขึ้นมาสบสายตาของเขา“ท่านอ๋องเพคะ พระองค์กำลังทำให้คุณหนูมู่หวาดกลัวอยู่เพคะ” จางมามา นางกำนัลข้างกายของไทเฮาเอ่ยบอกเว่ยอ๋องที่กำลังจ้องมองเจียอีอยู่“เหอะ เปิ่นหวางเป็นปีศาจหรืออย่างไร ถึงได้หวาดกลัวเสียจะเป็นลมเช่นนี้”“หะ หามิได้เพคะ” เจียอีเอ่ยเสียงสั่นออกมาเช่นนี้แล้วผู้ใดจะเชื่อว่านา
Baca selengkapnya
แดงจนอัปลักษณ์
สวีซื่อกับรองเจ้ากรมมู่เอ่ยถามเจียอีอีกสองสามประโยค เมื่อเห็นว่านางไม่เป็นอันใดแล้วจึงได้วางใจลง“รู้ตัวว่าเป็นไข้ เหตุใดยังมาอีก” มู่เฟยหย่าเอ่ยถามเจียอีขึ้นมา นางมองที่กำไลข้อมือทั้งสองข้างและปิ่นปักผมอย่างไม่พอใจนัก“ข้าบอกท่านแม่แล้ว ข้าก็ไม่ได้อยากจะมาเสียหน่อย” นางบ่นเสียงเบา ก่อนจะหันไปสนใจของว่างที่อยู่ตรงหน้าแทน หากได้มองหน้ามู่เฟยหย่าต่อ นางอาจจะเผลอโต้ตอบออกไปก็ได้“เว่ยอ๋องเสด็จ” เสียงขันทีประกาศเสียงดัง เพื่อให้ทุกคนลุกขึ้นทำความเคารพ ตะเกียบในมือของเจียอีกชะงักค้าง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วถอยไปอยู่ด้านหลังของมู่เฟยหย่า เพื่อไม่ให้เขาเห็นนางนางมองสังเกตว่ามู่เฟยหย่าจะมีอาการเช่นไร และก็เป็นอย่างที่นางคิด เมื่อดวงตาของมู่เฟยหย่าจับจ้องสนใจอยู่ที่ตัวของเว่ยอ๋องจนเขาเดินไปถึงที่นั่งนางได้เห็นทั้งสองสบตากันครู่หนึ่งด้วย จึงได้ก้มหน้าลงเช่นเดิม แล้วลอบยิ้มในใจ ผู้ใดที่เห็นพี่สาวนางแล้วจะไม่ตกหลุมรักบ้างเล่า คงไม่มีแน่เชื้อพระวงศ์ ทั้งหมดเข้ามาภายในงานเลี้ยงแล้ว เสียงดนตรี และอาหารเริ่มทยอยเข้ามาด้านใน เจียอีได้แต่ก้มหน้าลงสนใจอาหารที่อยู่ตรงหน้าของนาง หรือเงยหน้าขึ้นมามองการแสดงเป
Baca selengkapnya
คุณหนูใหญ่ให้บ่าวมาตาม
เว่ยอ๋องรู้สึกว่ามีคนจ้องมองมาทางเขา เขาจึงหันไปมองก็พบว่าเป็นมู่เฟยหย่า พอเห็นว่าเป็นนางเขาก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที“บุตรสาวรองเจ้ากรมมู่เป็นฝาแฝดรึ” เขาหันไปเอ่ยถามขันทีข้างกาย“พ่ะย่ะค่ะ คุณหนูมู่เฟยหย่าแฝดคนพี่ กำลังเอ่ยเรื่องหมั้นหมายกับคุณชายหวง ส่วนคนน้องคุณหนูมู่เจียอี บ่าวยังมิได้ข่าวเรื่องงานดูตัวของนางพ่ะย่ะค่ะ”“มู่เจียอี งั้นรึ” เว่ยอ๋องยกยิ้มที่มุมปาก แต่รอยยิ้มเช่นนี้ขันทีข้างกายได้แต่ขนลุกไปทั้งตัว ยิ้มเช่นนี้ทีไรมีเรื่องทุกทีมู่เฟยหย่าเห็นขันทีมองมาทางนางแล้วกระซิบบอกกล่าวเว่ยอ๋อง ยิ่งเห็นรอยยิ้มน้อยๆ ของเขา นางก็เขินอายขึ้นมาทันที คงสนใจตัวนางเช่นบุรุษอื่นเป็นแน่เจียอีที่กลับมาถึงจวน เสี่ยวถิงก็รีบร้อนไปหาน้ำร้อนมาประคบให้นางทันที พอกลับมาถึงเรือน นางก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่ จึงได้เห็นรอยแดงบนหน้าผากจากคันฉ่องว่ามันบวมแดงแค่ไหน“นี่ขนาดกระจกเหลืองขนาดนี้ ยังเห็นรอยแดงชัด ถ้ากระจกใสจะเป็นเช่นใดเนี่ย” นางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างมีโทสะ ก่อนจะทิ้งกระจกในมือลงบนที่นอนเสี่ยวถิงประคบร้อนให้นางอยู่นานกว่ารอยบวมจะยุบลง บิดามารดา และมู่เฟยหย่าที่กลับมาจากงานเลี้ยงก็รีบมา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status