All Web Novels & Stories

"ฉันหวังว่าเธอคงไม่โง่พอปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกนะ รู้ใช่ไหมว่าลูกฉันจะต้องไม่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ" และนั่นคือคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี "รู้ค่ะ โรสรู้ตัวเองดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร" "รีบเซ็น! นี่แหละธุระที่ฉันอยากจะคุยกับเธอวันนี้ ฉันให้ทนายส่วนตัวเตรียมมันไว้ ตั้งแต่วันแรกที่เราจดทะเบียนกัน" ข้างในคือเอกสารการหย่าพร้อมลายเซ็นของชายหนุ่มที่ถูกเซ็นไว้แล้วเรียบร้อย "เธอรู้ใช่ไหมโรสรินว่าสักวันหนึ่งอย่างไรเธอก็ต้องเซ็นมันแล้วคืนอิสระภาพให้กับฉัน" "ค่ะ" แม้แต่กระดาษแผ่นเดียวมังกรก็ไม่อยากให้เธอผูกมัดเขาเอาไว้ "เธอกำลังขอร้องให้ฉันรักเธออยู่เหรอ" "ได้ไหมละคะ เราจะลืมเรื่องราวทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันมีคุณมีโรสแล้วก็ลูกของเรา" "ฉันหวังว่ากลับมาแล้ว คงจะไม่เจอเธออยู่ที่นี่แล้วนะ" โรสรินตัดสินใจโผลเข้ากอดร่างสูงก่อนที่เขาจะไป "ขอให้โรสกอดคุณมังกรแบบนี้สักพักนึงนะคะ" เธอจะซึมซับความอบอุ่นนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด อยากให้ลูกรับรู้ไว้ว่าครั้งหนึ่งเขาก็เคยได้กอดพ่อ

เพราะเสียคนรักจากการลอบทำร้ายของคู่อริเมื่อห้าปีก่อน มาร์คัสจึงไม่คิดจะรักใครอีก แต่เหมือนฟ้าจะกลั่นแกล้งเมื่อมาเจอกับมิรันดาสาวน้อยที่เขาใช้เงินซื้อมาเพื่อให้เธอเลิกยุ่งกับน้องเขยของตนเอง ชายหนุ่มทั้งรักทั้งหลง แต่ก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบเดิมเกิดขึ้นอีก เขาจึงคิดจะวางมือและถอนตัวจากธุรกิจสีเทา แต่การจะลงจากหลังเสือนั้นมันยากกว่าที่คิดไว้ ในเมื่อมีคนที่จ้องจะกำจัดเขาให้สิ้นซาก

จากท่านหญิงสูงศักดิ์ต้องกลายมาเป็นเด็กสาวบ้านป่าฐานะยากจนแถมยังเป็นกำพร้า แรกเริ่มหลัวจืออจื่อที่มาเกิดใหม่ในร่างของหลินหลีฮวาก็คิดว่าตนเองจะใช้ชีวิตให้ดีไม่คิดว่าสุดท้ายพอนางตัดสินใจแต่งงานจะพบหายนะ!

หัวใจที่สุมด้วยไฟแค้นของมาเฟียหนุ่ม เขาแก้แค้นเธอที่ทำลายชีวิตน้องสาวที่เขารัก ด้วยการย่ำยีศักดิ์ศรีของผู้หญิงอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่า…เธอได้หอบสายเลือดตัวน้อย ๆ กับหัวใจที่บอบช้ำของเธอไปด้วย

กู้จินเยว่วาดฝันถึงชีวิตที่สวยงาม แต่อยู่ๆ ก็เหมือนตกจากสวรรค์ที่วาดไว้ นางโดนใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกรที่เกือบสังหารพี่สาวตัวเอง โดนคนรักหักหลัง สุดท้ายชีวิตอับจนหนทางมีวิธีเดียวคือดำดิ่งลงไปในความมืดมิด อยู่ดีๆ ก็ดันมาโผล่อยู่ในร่างใครก็ไม่รู้ แล้วทำไมชีวิตเธอมันรันทดขนาดนี้เนี่ยกู้จินเยว่ โดนพี่สาวตัวเองแทงข้างหลังแย่งคนรักสุดท้ายก็ต้องโดนถอนหมั้น โดนกล่าวหาว่าเป็นนางมารร้ายรังแกพี่สาวตัวเอง แล้วยังมาโดนพี่สาวกับป้าสะใภ้รวมหัวกันไล่ออกจากบ้านอีก สู้เขาสิวะอีเดือน ไหนๆก็มาเกิดใหม่พร้อมมิติวิเศษแล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม ฉันจะเป็นเกษตรกรผู้ร่ำรวยโดยไม่ต้องง้อผู้ชายหน้าไหน

เขาเป็นทายาทนักธุรกิจหมื่นล้านสุดหล่อมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาหมายปองและเขาไม่ได้สนใจผู้หยิงคนไหนไปมากกว่าเพื่อนกินเพื่อนเที่ยวเพื่อนนอนเท่านั้น แล้วเขาเจอเพื่อนน้องสาวที่เขามองข้ามมาตลอด แต่ตอนนี้เธอสวยสะพรั่งเป็นสาวเต็มตัวและถูกตาต้องใจเขาแต่ติดที่เธอเป็นลูกสาวเพื่อนสนิทของพ่อทำให้เขาตัดใจแล้วจะเป็นพรหมลิขิตหรือสวรรค์แกล้งเขาทำให้มีความสัมพันธ์กับหญิงสาวและเขาไม่สามารถปล่อยมือจากเธอได้ เธอเป็นเด็กกำพร้าที่แม่เอามาทิ้งไว้ที่บ้านเด็กกำพร้าและแม่ครูผู้ดูแลบ้านเด็กกำพร้าก็นรับเธอลูกสาวบุญธรรมส่งเสียเลี้ยงดูจนจบปริญญาตรีและไม่ได้มีเธอคนเดียวที่แม่คราูรับเลี้ยงยังมีเด็กอีกหลายคนที่พ่อแม่เลี้ยงดูไม่ไหวเอามาฝากเลี้ยงแล้วหายไปเลย แล้ววันหนึ่งเธอได้ไปรำอวยพรให้ผู้มีพระคุณของแม่และบ้านเด็กกำพร้าทำก็เจอพี่ชายเพื่อนและเป็นหลายชายของผู้มีพระคุณที่เธอแอบปลื้มมานานและเธอไม่เคยอยู่มในสายตาของเขา แล้วบังเอิญทั้งสองมีความสัมพันธ์กันโดยไม่ได้ตั้งใจแล้วเขาก็ขอให้เธอเป็นผู้หญิงของเขาแต่เธอไม่ยอมเป็นผู้หญิงของเขาและสุดท้ายเสือร้ายก็สิ้นฤทธิ์เพราะสาวน้อย แล้วพวกเขาจะทำยังไงกันต่อไปกับชีวิตและอนาคตของพวกเขาทั้งสอง

เมื่อตอนที่ เธอ รัก เขา กลับไม่สนใจ แต่พอเธอห่างออกไปเขากลับเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาเธอ ครั้งหนึ่งเขาเคยปฏิเสธความรักของเพื่อนร่วมห้องยัยแว่นอย่างเธอ แต่พอเธอเริ่มตัดใจจากเขา..เขากลับไม่ยอมปล่อยเธอไป

"ตะวันกูมีเรื่องจะคุยกับมึง เรื่องสำคัญ" 'เรื่อง???" "กูว่ากูกับมึงกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเหอะว่ะ กูว่ากูกับมึงคงไปด้วยไม่รอด" "แล้ว?" "เราเลิกกันเหอะ" "อืม" "หมายความว่า" "เลิกก็เลิก" "ทำไมมึงพูดง่ายขนาดนี้วะมึงไม่โวยวายสักหน่อยเหรอ" "จะให้กูโวยวายเพื่อกูรู้ว่าสักวันมึงต้องพูดคำนี้" "แล้วมึงเสียใจมั้ย" "หึไม่อ่ะกูทำใจไว้ละ" "แล้วพ่อแม่มึงกับพ่อแม่กู" "มึงไม่ต้องห่วงเดี๋ยวกูเคลียร์เอง" "มึงแน่ใจว่าเคลียร์ได้โดยเฉพาะพ่อมึง" "หรือมึงจะไปเคลียร์กับพ่อกูเอง" "กูยอมรับว่ากูขี้ขลาดว่ะกูยังไม่อยากตายตอนนี้เพราะโดนพ่อมึงเอาปืนมาไล่ยิงกะบาลกู" "เหอะมึงกลัวตายด้วยเหรอ" "ลูกชายกูยังใช้งานไม่คุ้มเลยจะให้กูรีบตายไปไหนวะ" "หึ มึงก็คิดได้แค่นี้อ่ะเนอะ" " ตกลงกูกับมึงเลิกกัน" "เออ" "แต่เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมใช่ไหม" "มึงอยากเป็นอะไรก็เป็น"  

ช่วงนี้นางฝันร้ายอยู่ทุกคืนวัน ในฝันนางถูกบุรุษผู้หนึ่งบั่นคอจนตาย เลือดไหลนองไปทั่วทั้งลานหิน ฟู่ลี่อิ๋ง คุณหนูผู้ถูกตามใจมาตั้งแต่ยังเยาว์เลยสาบานต่อหน้าฟ้าดิน นางจะไม่เป็นสตรีชั่วช้าอีกต่อไปแล้ว

ความเมาเป็นเหตุจึงทำให้เธอเสีย 'ซิง' ให้ใครไม่รู้ แต่ก็นะถ้าได้ 'ปั๊วหล่อ' แบบนี้ในชีวิตจริงคงดี ก่อนจะรีบเก็บเสื้อผ้าและออกไปก่อนที่สุดหล่อคนนี้จะตื่น แต่ใดๆคือลืม 'จีสตริงสีแดง' ไว้ให้เขาดูต่างหน้า

“นี่! อย่ามายุ่งกับฉันนะ!” “บังเอิญอยากยุ่งซะด้วยสิ” “ปล่อยนะฉันรีบไม่มีเวลามาเล่นกับนายหรอก!” “หาอ๊ะอายอยู่เหรอ” กึก “อ๊ะอายอยู่ไหนนายรู้เหรอ” “รู้สิ” “ก็บอกมาสิว่าอ๊ะอายอยู่ไหน” “เอาตัวเข้าแลกสิ แล้วจะบอก” ทั้งคำพูดและมือที่กำลังลูบต้นขาของเธออย่างจาบจ้วงทำให้แสนดีดีดดิ้นอย่างไม่ยอม แต่เขายังลุกล้ำเธอด้วยการปัดรวบผมหลบทางเพื่อนฝังกลีบปากที่ต้นคอทางด้านหลัง

การขยายอำนาจของมาเฟีย คือการแต่งงานกับมาเฟียด้วยกัน แต่วิถีของลูกสาวมาเฟียมีอะไรที่เฟียสกว่านั้น... "ค่ะ หนูจะแต่งงานกับพี่องคชาต" "เขาชื่อ องศา"

“ยังไม่ตอบพี่เลยนะ กลัวพี่ทำไม” “พี่ทรีไม่ถามตัวเองล่ะ ทำอะไรให้วาวต้องกลัว” เสียงหวานสะบัดน้อย ๆ ทรีคลี่ยิ้ม บีบก้นสวยเต็มกำมือ เธอสะดุ้งแต่ไม่ได้เลี่ยงหลบ ยืนสบตาเขาผ่านกระจกบานใหญ่ สายตาที่กำลังคาดคั้นและปรักปรำ “เรื่องที่วาวกลัว มันอาจไม่ได้เกิดครั้งแรกก็ได้นะ” “หมายความว่าไง” วาวใจเต้นระรัว สองมือกำแน่น ทรีขยับเข้าไปยืนซ้อนข้างหลัง เลื่อนสองมือมาลูบไล้เอวบางด้านหน้า โคนขาทั้งสองก่อนจะวกขึ้นมาข้างต้นขา บีบนวดบั้นเอว ไล่ขึ้นด้านมาที่หน้าท้องแบนเรียบเปลือย เธอสั่นเบา ๆ เขาก้มหน้าลงมาพูดใกล้ ๆ ใบหูเล็ก ตาก็มองหน้าเธอผ่านกระจก “คืนที่วาวเปิดไพ่แพ้ตลอด พี่ได้กอดวาวแล้ว ทั้งคืน...” “ไม่จริง...” “ไอ้หนุ่มเห็นดีเห็นงามด้วย” เพื่อนรักจัดแจงให้ทุกขั้นตอน “ไม่จริง...” “ตั้งแต่นั้นมา พี่อยากกอดวาวจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว” “พี่ทรี...” ทว่า... เสียงที่เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยก็ทำเอาการโรมรันหยุดชะงัก “แอบมาสนุกกันอยู่นี่เอง”

“อูยยย… ท่านพี่ข้าเสียว… ซี้ดดดด… ” ไฉ่หงร้องคราง… สองมือโอบอยู่รอบเอวของเว่ยกัง รั้งเข้ามาให้ง่ามขาแนบชิดสนิทแน่น แอ่นง่ามขาเด้งขึ้นมาอ้ากลีบสอดสวนรับแก่นกาย ด้วยอยากให้เขาสอดใส่เข้ามาแรงกว่านี้ลึกกว่านี้ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อีกค่ะ… แรงอีก… ” ในวินาทีที่ร่างกายกำลังโดนราคะครอบงำจนไม่หลงเหลือความกระดากอาย นางเร่งเร้าเสียงกระเส่าลืมอาย ด้วยอยากให้แท่งหยกแห่งความเป็นชายของสามีรุกคืบเข้ามาแนบชิดติดโคนไข่ ทว่าด้วยขนาดอันน้อยนิดจนเรียกได้ว่าทั้งเล็กและสั้น เว่ยกังจึงไม่อาจกระแทกกระทั้นได้อย่างที่หญิงสาวต้องการ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ซี้ดดดดด… อีก… อีก… ขะ… ข้าทรมาน… ” เสียงร้องครวญครางของไฉ่หง… ทำให้เถ้าแก่เว่ยที่นอนอยู่อีกห้องติดกันถึงกับพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่ายในอารมณ์ ก่อนจะเอามือรูดแท่งหยกแห่งความเป็นชายของตัวเองที่กำลังชูชันขึ้นมาเป็นลำ มือหยาบใหญ่ของเว่ยหยางรูดชักแก่นกายลำใหญ่ด้วยอารมณ์กระสันสุดจะข่มกลั้น จินตนาการไปว่ากำลังได้กระแทกกระทั้นรูสวาทของสะใภ้คนงาม

เดิมทีคิดว่าความตายคือจุดสิ้นสุดของทุกสิ่ง ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าคุณหมอสาวอย่าง จื่อเตี๋ย กลับลืมตาขึ้นมาในร่างของเซี่ยซื่อ...เซี่ยจื่อเตี๋ย ฮูหยินน้อยตระกูลคหบดีอันมั่งคั่ง ชะตาเล่นตลกชีวิตผกผัน หลังแต่งให้บุรุษที่ไม่มีใจ นางไม่เพียงถูกหย่าขาดและถูกไล่ออกจากจวน ทว่ายังถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีชั่วช้าจิตใจอำมหิต!!! ถึงอย่างนั้นเมื่อติดตามผู้เป็นลุงออกจากเมืองหลวง เซี่ยจื่อเตี๋ยได้เรียนรู้วิชาแพทย์ผสมผสานระหว่างแพทย์แผนปัจจุบันและแพทย์แผนโบราณ กระทั่งกลายเป็นหมอซึ่งรักษาได้แม้แต่บุรุษที่ขาก้าวลงไปยังปรโลกแล้ว!!! วังวนของความวุ่นวายม้วนชะตานางให้กลับเข้าเมืองหลวง ผู้คนชี้หน้าว่านางก็คือ...สตรีที่เคยถูกสามีหย่าขาด ทว่า...มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองนางแตกต่างจากสตรีอื่น เสียนจื่อ หรือ จื่อเสียนชินหวาง อนุชาฮ่องเต้ที่เดิมทีก็มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อรอความตาย เมื่อนางมอบความหวังให้ ทั้งยังทำให้เขามองเห็นแสงสว่างของวันพรุ่งนี้ เช่นนี้แล้วเมื่อถูกบุรุษหล่อเหลาล้ำเลิศ ทว่ากลับอ่อนแอปวกเปียกไล่ตาม นางที่ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้มองผู้อื่น จะไม่ใจอ่อนให้เขาได้อย่างไร...

เมื่อคำว่าเพื่อน มันเกินเพื่อนไปแล้ว “นี่มึงกับกูยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม“ ”อยู่ด้วยกันทุกวันขนาดนี้คงเป็นเพื่อนได้อยู่หรอกมั้ง“ ฐานะเพื่อน สถานะเมีย

ชาติก่อนนางถูกทอดทิ้งและพบกับชะตากรรมอันเลวร้าย ชาตินี้นางจะต้องกอบกู้ตระกูลและกลายเป็นคุณหนูที่รวยที่สุดในเมืองหลวง

“หนูไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ค่ะ หนูว่า...” “แล้วหนูรังเกียจคนแก่รึเปล่า” “ก็...” เธอใช้เวลาทบทวนตัวเองเพียงสามวินาทีก็ได้คำตอบ “ไม่ได้รังเกียจหรอกค่ะ” “หนูยังไม่มีแฟนสินะ” “ไม่มีหรอกค่ะ หนูไม่เคยคิดเรื่องนี้ ว่าแต่ท่านจะสอบสวนหนูหน้าห้องน้ำในขณะที่...ไอ้นั่น” เธอชี้ที่ช่วงล่างของเขา “มันชี้หน้าหนูอยู่แบบนี้หรือคะ?” “มันไม่ได้แค่อยากชี้นะ” เขาเริ่มทะลึ่งกับเธอเรื่อยๆ สายตาของเขาจ้องเธออย่างมีเลศนัยน์ ราวกับกำลังกลืนกินเธอ “หนูอยากลองมั้ย”

‘ใบไม้’...ผู้ชายชื่อ ‘ไคล์’ เขาเกิดมาเพื่อเป็นของฉัน! ฉะนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีวันได้เขาไปเด็ดขาด! ‘เจแปน’...ความฝันสูงสุดคือการได้เป็นแอร์ชั้นเฟิร์สคลาส แต่ได้รูทบินต่างประเทศไม่ทันไร ก็ตกกระไดพลอยโจนใช้รหัสลับรหัสสวาทกับ ‘กัปตันต้นไม้’ เข้า และเขาก็ใช้รหัสนี้เพื่อขู่ให้เธอเป็นของเขา! _________________________ มือเล็กปัดป่ายตามผนังห้องน้ำพัลวัน เพราะกระโปรงทรงเอตัวสั้นกำลังถูกเขาถกขึ้นเหนือบั้นท้าย ยิ่งไปกว่านั้น..แอร์สาวเธอกำลังเจอกับแรงสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์เกินจะต้านไหว เธอเกือบหลุดส่งเสียงออกไปอยู่หลายครั้ง "อย่าเสียงดัง!" ริมฝีปากบางปิดสนิททันทีเมื่อถูกสั่ง เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน จนผมเผ้าที่ถูกรวบตึงเป็นทางการนั้นเริ่มยุ่งเหยิง แรงดันอากาศที่ว่าน้อย กับเสียงเครื่องที่ดัง ไม่เท่ากับเสียงกระเส่าจากริมฝีปากบางๆของเธอ ไม่น่าหลุดพูดรหัสลับออกไปเลย ไม่น่าเลยจริงๆ!

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว