โรแมนติก

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งสองเพื่อนซี้สายห้าวและสายงกอย่าง จิรกร และ มินตรา ทะลุเข้าไปในนิยายน้ำเน่าที่เพิ่งนั่งวิจารณ์กันกลางร้านก๋วยเตี๋ยว แทนที่จะได้เกิดใหม่เป็นนางเอกผู้อ่อนหวาน กลับต้องมารับบทเป็น แพรขวัญ และ น่านฟ้า สองนางร้ายแพ็กคู่ที่มีจุดจบคือการฆ่ากันตายเองอย่างอนาถ ท่ามกลางสถานการณ์บีบคั้นบนดาดฟ้าที่ต้องเลือกระหว่าง ทำตามบท หรือ ทำตามใจ ทั้งคู่จึงตัดสินใจสะบัดบ็อบใส่พระเอกเย็นชาและพระรองมาดนิ่ง แล้วหันไปควงเงินมหาศาลเพื่อหาความสุขให้สมฐานะเศรษฐี แต่ทว่า... นางเอกที่ดูอ่อนแอกลับเริ่มเผยธาตุแท้ที่ร้ายยิ่งกว่าซาตาน ส่วนเหล่าชายหนุ่มที่เคยตั้งแง่รังเกียจ กลับเริ่มตามตื๊อพวกเธอไม่เลิกรา "รวยขนาดนี้ จะไปสนใจผู้ชายพวกนั้นทำไม ไปซื้อโฮสต์มาลูบซิกแพกเล่นดีกว่าไหมเพื่อนรัก?" "พูดถูกใจมากจิ แปะมือ!" โปรดติดตาม..

เขาหลอกเธอให้รักแล้วตลบหลังอย่างเจ็บแสบที่สุด คำโกหกว่า "รัก" ในตอนนั้น ทำให้เธอทุกข์ทนจนถึงตอนนี้ และเมื่อทุกอย่างถึงจุดแตกหัก เขาบอกว่ารักเธออีกครั้ง เธอจะสามารถเชื่อใจเขาได้อีกต่อไปหรือไม่

เข้าใจผิดครั้งเดียวคิดจนตัวตายมีอยู่จริง เขาพลาดพลั้งกลายเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ พ่วงมาด้วยสถานะคู่หมั้นสายฟ้าแลบอย่างไม่เต็มใจ ทั้งที่ตกลงกับเด็กสาวหน้าใสไว้ว่าจะไม่ถามหาความรับผิดชอบ แล้วผูกมัดกันด้วยวิธีนี้หมายความว่ายังไงไม่ทราบ? เอะอะก็มาทำตาหวานออดอ้อน เอาแต่คลอเคลียทุกครั้งที่มีโอกาสเหมือนเป็นแมวปุกปุยน่ารำคาญ คิดว่างัดลีลาออกมาสุดฤทธิ์แล้ว ระยะหนึ่งปีนี้เขาจะยอมจำนนแต่โดยดีเหรอ "หนูเจอผู้ชายที่ชอบแล้วค่ะ" "ฮึ! ไอ้จืดนั่นน่ะเหรอ ก็สมกันดีนี่ อยู่กับมันเธอครางดังเหมือนตอนโดนพี่เอาปะ?"

จิรัญญา วรวงศ์ อยากหาประสบการณ์ในการใช้ชีวิต จิรัญญาจึงเลือกใช้ชีวิตในเมืองกรุง ทว่าไม่เป็นดั่งใจปรารถนา เมื่อสังคมเมืองต่างมีแต่ความแข่งขัน เธอถูกปฏิเสธจากหลายบริษัท โชคยังมีเมื่อบริษัทแห่งหนึ่งเรียกตัวเธอไปสอบสัมภาษณ์ แต่คนที่จะมาเป็นเจ้านายของเธอนั้น กลับไม่ใช่ใครที่ไหน คือนายสิงห์ อีเมอร์สัน คนที่ชอบแกล้งเธออยู่บ่อยๆ ในวัยเด็ก มากกว่านั้นคือครอบครัวเขาและเธอไม่ลงลอยกันอีกต่างหาก

รักครั้งแรกและรักครั้งสุดท้ายของกันและกัน เขาจะฝ่าด่านพ่อตาจอมโหดไปได้อย่างไร?

จูบแรกของเขาและเธอเกิดขึ้นจากความมึนเมา ทว่ามันกลับตราตรึงยากจะลืม จูบครั้งต่อมา เป็นการสานต่อความสัมพันธ์ อยากทำความรู้จักกันและกันให้มากขึ้น ทว่า เมื่อได้พบกันอีกครั้งอย่างเป็นทางการ ก็เหมือนมีฟ้าผ่าลงมากลางใจ เพราะเขา คือ เพื่อนพ่อ

เมื่อหลี่ถงถง นักเรียนม.ปลายผู้รักความสงบได้ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในนิยายที่เพิ่งอ่านจบ และได้เป็นนางร้ายที่ในอนาคตจะถูกกล่าวถึงสตรีที่ชั่วร้ายที่สุดในโลก และจะถูกสังหารตายอย่างน่าอนาถจากฝีมือของตัวร้าย

เขาคือหนุ่มใหญ่ที่พ่ายรักหลานสาวนอกไส้อย่างพิมพ์ดาวจนต้องหาทางครอบครองเธอทั้งกายใจ เพลิงตะวัน สุริยะเมฆา หนุ่มวัย 36 ปี กลับต้องมาหวั่นไหวกับหลานสาวนอกไส้อย่างพิมพ์ดาว เขากระโจนตกลงไปในหลุม (รัก) ของสาวน้อย จนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้น...

ทำอย่างไร!!!! เมื่อเด็กเอ็นกลายเป็นภรรยาทหารยุค 80 ให้ตายเถอะ! จางลี่หลินคนนี้โง่เกินไปแล้ว สามีรวยทรงแซ่บขนาดนี้ไม่รู้จักใช้ประโยชน์ ไม่พอยังคิดรังเกียจสามีหาว่าเขาอัปลักษณ์อีก อัปลักษณ์ตรงไหน! รอยกรีดบนหน้านี้กร้าวใจจะตาย โง่งมแบบนี้ไม่แปลกที่จะถูกแกล้งตลอด หลินหลินไม่ยอมทำตัวโง่งมแบบนั้นหรอก แต่งงานกันแล้วแม้ไม่รักก็ต้องดูแลกันสิ คนอื่นมาสาระแนสอดแทรกอะไรด้วย แม่เลี้ยงกับน้องสาวปลอมสามีเธอมันเป็นใคร! กล้าดีอย่างไรมาแกล้งหลินหลินเด็กเอ็นเงินล้าน! รู้จักมารยาคนอย่างเธอน้อยเกินไปแล้ว เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่มีใครด่าหลินหลิน แล้วเดินกลับไปแบบไม่ถูกเอาคืน!

เมื่อผีสาวออกอาละวาดตามหาผู้ชายโสดไปเป็นผัว เดือดร้อนมาถึงพ่อหมอหนุ่มที่ต้องออกโรงเพื่อปราบผีร้ายตนนี้ แต่ปราบผีอีท่าไหนทำไมถึงได้กลายเป็นผัวยายผีหน้าไม่อายนั้นเสียเอง ศรัณย์ พ่อหมอผีหนุ่มซึ่งสืบทอดวิชาอาคมมาจากผู้เป็นพ่อวันหนึ่งเขาต้องปราบผีสาว ================= ผีสาวนั่งเหม่อลอยไม่รับรู้การมาของคุณศรัณย์แม้แต่น้อย หล่อนกำลังเสียใจ "อะแฮ่ม!" ศรัณย์กระแอมกระไอหวังให้ผีสาวได้ยิน "คุณพี่" ผีสาวหันหน้ามองเจ้าของเสียง เรียกขานเขาอย่างที่หล่อนคิดว่าน่าจะต้องเรียกเช่นนี้ หมอผีหนุ่มถึงกับชะงักเมื่อเห็นใบหน้าสดสวยกระจ่างตาของผีสาวตนนี้ ขมวดคิ้วกับความงามของหล่อน เขาพบเจอผีสางมาหลายร้อยตน บอกได้คำเดียวว่าผีตนนี้งามยิ่งกว่าตนใดในโลกผี น่าเสียดายยิ่งนักที่ตายก่อนเวลาอันควร "ทำไมหล่อนไม่ยอมไป มาหลอกหลอนชาวบ้านทำไม" เสียงของศรัณย์เข้มขึ้นกว่าปกติเพราะต้องการขับไล่อาการบางอย่างในอก "ดิฉันอยากมีผัว ฮือ" คำบอกเล่าของผีสาวพร้อมกับอาการสะอื้นและน้ำตานองทำเขาสะดุ้งเล็กน้อย แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาแค่ไม่ชินกับน้ำตาของผี "หล่อนคิดถึงผัวหล่อนรึ"

เสน่หาเมียรัก ดีจริงนะ มีผู้ชายต่อยกัน แย่งผู้หญิงอย่างเธอ” เสียงหาเรื่องทำให้นิตยาปาดน้ำตาทิ้ง หลุดจากภวังค์ความคิด หมุนกายกลับมามอง แค่เห็นเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงระคนเจ็บแปลบ พฤทธิ์ ว่าที่คู่หมั้นของเธอนั่นเอง เขาเกลียดเธอเข้าไส้ แต่กลับทำตรงข้ามกัน เขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอเธอ และคุณรุ้งลดาก็ตอบตกลงเพราะบ้านเขาร่ำรวยมีฐานะทัดเทียม ในขณะที่เธอได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำตามผู้เป็นย่า “พี่พริกมานานแล้วเหรอคะ” “มานานพอจะเห็นว่าที่คู่หมั้นของฉันทอดสะพานให้ผู้ชายจนต้องต่อยกันในงาน" เมียรักสุดสวาท “ไปอยู่ที่โน่น มีผู้ชายมาชอบเยอะ เนื้อหอมเชียวนะ ทำไมไม่บอกไปละว่าเธอมีผัวแล้ว” “พี่อิฐ!” เธอมองเขา เม้มปากแน่น “พี่อิฐไม่ใช่” แพรวพรรณพูดเสียงสั่น เขารังเกียจเธอจะตายไป ไม่อยากแตะต้อง ไม่อยากเข้าใกล้ “แบบไหนถึงเรียกว่าใช่ล่ะ” “อย่ายุ่งกับแพรวเลย แพรวเข้าใจว่าทำให้พี่ต้องอึดอัดใจขนาดไหนที่ต้องแต่งงานกับแพรว แพรวจะไม่รบกวนอะไรพี่อีก ถ้าเคยทำให้รู้สึกไม่ดี แพรวก็ขอโทษด้วยแล้วกัน”

"สิบกว่าปีที่เขาซ่อนความรู้สึกไว้ใต้เงาของคำว่า พี่ชาย ประคองความรักที่ล้ำค่ายิ่งกว่าเพชรเม็ดใดในโลกไว้อย่างสุดหัวใจ แต่ในคืนที่ความมืดมิดและพิษร้ายเข้าครอบงำสติ กำแพงที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตกลับพังทลายลงเพียงเพราะเสียงอ้อนวอน เมื่อเส้นกั้นพังลง... เขาควรจะเป็น ที่พึ่งสุดท้าย หรือ คนร้ายที่ขโมยพรหมจรรย์ และเธอจะทำอย่างไร... เมื่อความอบอุ่นในค่ำคืนนั้น อาจเป็นเพียงความรับผิดชอบที่เขาจำใจมอบให้ในนามของ... ความสงสาร" ความลับเกี่ยวกับตัวเธอที่เขาปกปิดเอาไว้จะเปิดเผยอย่างไร?

มาร์โบโล คอฟอร์ด ไม่ปรารถนาจะเหลือบแลตุ๊กตาดิ้นได้ที่ถูกนำตัวขึ้นมาประมูลบนเรือสำราญสุดหรูของตนเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังแสดงท่าทีรังเกียจอย่างเปิดเผย ทว่าอยู่ๆ แม่สาวน้อยในชุดหูกระต่ายสีชมพูหวานแหววที่เขาปรามาสด้วยความสมเพชก็หล่นตุ้บลงบนตัก ครั้นจะไม่รับไว้ไอ้เพื่อนตัวแสบที่ยกให้กลับลอยหน้าบอกว่าจะมอบเธอให้แก่ผู้ชายกลัดมันทั้งหลาย ถึงแม้จะไม่พิสมัยสาวเจ้าสักกระผีก หากแต่มนุษยธรรมเล็กๆ ในใจกลับกระตุ้นให้เขารับเธอไว้เอง และนั่นก็ทำให้ ลักษณ์ณารา สุขวิมล รอดพ้นจากการเป็นโสเภณีเต็มขั้น ทว่าที่สุดเธอกลับได้รู้ซึ้งว่าตัวเองได้หนีเสือปะจระเข้เข้าเสียแล้ว เพราะในทันทีที่เขารู้ว่าเธอเป็นน้องสาวของผู้ชายที่เขา 'เเค้น' เขาก็ตอบเเทนเธอด้วยความ 'รักจอมปลอม' หลอกล่อให้เธอรักอย่างหมดใจ ก่อนจะเฉดหัวทิ้งให้สาสมกับความเเค้นที่อัดเเน่นในอก “อย่าทำอะไรบ้าๆ กับน้ำในที่ทำงานนะ” “ว้าย!” “จะทำอะไร! อย่านะ! ทำที่นี่ไม่ได้!” “เซ็กส์ไม่จำเป็นต้องเกิดในห้องนอนอย่างเดียวหรอกนะทูนหัว ขอเพียงกายพร้อม ใจพร้อม เราทำได้” “แต่น้ำไม่พร้อมนี่นา” “ผมจะทำให้คุณพร้อมเองทูนหัว”

เพียงเพราะอยากช่วยแมว ชีวิตแสนเรียบง่ายของเธอเลยถึงคราวพลิกผัน ต้องพานพบกับคุณหมอเทวา นายสัตวแพทย์หนุ่มมาดเถื่อน ที่ชอบทำตัวเหมือนยาจก ทั้งที่รวยไม่เป็นสองรองใคร วันๆ เอาแต่มาขอข้าวบ้านเธอกิน หลงตัวเองนี่ยืนหนึ่ง เรื่องชอบมโนไปเองนี่สุดๆ ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหน แต่ความดีและความอบอุ่นที่เขามีให้ ก็ทำให้เธอค่อยๆ เผลอใจรักคนหน้าเถื่อนแต่(พยายาม)น่ารักเข้าจนได้ และช้ำใจแทบตาย กับความจริงที่ว่าเทวาซ่อนผู้หญิงไว้อีกคน เธอเป็นแค่คนคั่นเวลา ที่เขาแอบมาหาเวลาเหงาใจ!

วันนี้ตำแหน่งเมียขัดดอกกำลังจะจบลง เธอกำลังจะไปจากที่ตรงนี้แต่...เธอกลับไม่ได้ไปแค่คนเดียวเมื่ออีกหนึ่งชีวิตกำลังถือกำเนิดขึ้น ความจริงบางอย่างที่เมฆาไม่เคยรู้กำลังจะถูกเปิดเผยแต่...ทุกอย่างเหมือนจะสายเกินไปเมื่อสุดท้ายข้างกายเหลือแค่ที่นอนที่ว่างเปล่า

"หมอคิดถึงแก้วแค่นี้เองเหรอคะ" หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน อินทัชเองก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป เขามองหน้าหญิงสาวก่อนที่จะเริ่มบรรเลงจุมพิต

'ถุงแป้ง' หญิงสาวที่เพียบพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น รูปร่างหน้าตา ฐานะ ชีวิตของเธอดีไปเสียหมด แต่ติดตรงที่ว่าเธอไม่เคยเป็นที่รักของคนในครอบครัวเลย ไม่ว่าจะทำยังไงก็ยังคงเป็นแค่ 'ส่วนเกิน' 'ยูโร' ผู้ชายรูปร่างหน้าตาดี ที่ใครๆก็อยากอยู่ใกล้เขา จนได้ฉายาหนึ่งมา นั่นยิ่งตรอกซ้ำว่าเขาเป็นที่ต้องการขนาดไหน แต่ถึงเขาจะเป็นที่ต้องการ แต่ก็ไม่มีใครทำให้เขาอยากอยู่ด้วยสักคน จนเขาได้มาเจอกับ 'ถุงแป้ง' และเพราะการเจอกันโดยบังเอิญ ทำให้ชีวิตของถุงแป้งเปลี่ยนไปตลอดกาล

ความสวยของคุณหนูวิรามรเป็นที่ยอมรับของผู้พบเห็น ความเซ็กซี่ดึงดูดสายตา หนุ่มๆก็ไม่ปฏิเสธ แต่ความเย่อหยิ่งของเจ้าหล่อนนี้สิ ได้จุดความหมั่นไส้รุนแรงจากชายหนุ่มผู้หนึ่ง จนอยากมอบบทเรียนให้หล่อนได้รู้ว่า ต่อให้เป็นนางหงส์ทะนงตนสักเพียงไหน ยามถูกครอบงำด้วยไฟตัณหาราคะก็ไม่ต่างไปจากคนทั่วไป แต่ๆๆ ดูเหมือนคนคิดเด็ดปีกนางหงส์หวังให้ร่วงหล่นสู่ดินเพื่อให้บทเรียนแก่หญิงสาวจะลืมคำพังเพยที่ว่า'หมองูตายเพราะงู'หรือ 'ดาบนั้นคืนสนอง' “นับแต่นี้ไป ถ้าวิไม่อนุญาต ห้ามแตะต้องเนื้อตัววิเป็นอันขาด!” “อะไรนะ?” เสียงห้าวแทบจะฟังเป็นตะโกน “น่าจะได้ยินชัดแล้วนี่คะ” “ไม่! อย่ามาตั้งกฎบ้าๆ แบบนี้เชียว” “นี่ไม่ใช่กฎค่ะ มันคือบทลงโทษ" “นี่มันบ้าชัดๆ!” “ก็ใครล่ะทำเรื่องบ้าๆ ขึ้นก่อน” วิรามรแหวก่อนลดเสียงลงเมื่อพูดต่อเสียงเย็น “แล้วก่อนจะโมโหคนอื่นที่ตกเป็นเหยื่อ โกรธตัวเองก่อนดีมั้ยคะ” “จะลงโทษอะไรก็ทำเลยสิ ทำไมจะต้องมาจำกัดสิทธิ์เรื่องนี้ด้วย” ...อิอิ คนกำลังรักกำลังหลงเหี่ยวแห้งหัวโตก็งานนี้ อะไรที่เคยได้กินก็จะไม่ได้กิน

เมื่อสองแฝดเพื่อนสนิทเสนอตัวเป็นเทรนเนอร์ มาลิน สาวเจ้าเนื้อก็ตอบตกลงเพราะเห็นแก่ของฟรี คิดว่าจะได้เบิร์นไขมัน แต่ไหงท่าออกกำลังกายมันแปลกๆ ทำไมการสควอชต้องนั่งตัก? ทำไมการคาร์ดิโอถึงต้องทำในห้องน้ำ? แล้ว ‘โปรตีนสูตรพิเศษ’ ทำไมมันข้นคลั่กขนาดนี้!?

ภายในคืนพระจันทร์เต็มดวงรอบตัวเงียบสงัดไร้เสียงผู้คนสัญจร ตึก ตัก ตึก ตักทว่าทำไมฉันถึงตั้งหน้าตั้งตาวิ่งอย่างไม่ลืมหูลืมตาออกมาจากม่านรูดบ้านั่นทั้งที่สภาพไม่เอื้ออำนวยมากเท่าไหร่นัก น้ำตาไหลรินออกมาตลอดทางฝ่ามือของตัวเองกอดลูบผิวไปมาเพื่อปลอบโยนว่าไม่ได้เกิดอะไรขึ้นทั้งที่ความจริงกับเดินสวนทางกันลิบลับ สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นผลมันส่งมาถึงยังวันนี้... “เอาตังค์มานังซานมีเท่าไหร่ก็เอามาให้หมด อย่าคิดอุบไว้เชียวเห็นแก่ความหน้าด้านหอบลูกมาอยู่กับคนอื่นบ้าง มีอย่างที่ไหนให้เป็นขี้ปากชาวบ้านอับอายกันไปทั้งบ้านกับไอ้คำว่าท้องไม่มีพ่อเนี่ย!” “มีลูกติดพ่วงให้เป็นภาระใครเขาจะเอาไปทำเมียต่อ” “ป้า... พี่ฝ้าย...” “หรือมันไม่จริงเอาหน้าผัวแกมาดูดิไอ้ที่มันทำแกท้องไม่พ่ออ่ะ!” หญิงสาวมองเหยียดด้วยหางตาอีกทั้งยังยกริมฝีปากทำรังเกียจ “ติดตัวมันไม่มีหรอกแม่แต่ในไอ้นี่มันมี อีซานมันฝากเอาไว้ มึงไปถอนมาถ้าไม่อยากให้ลูกมึงเจ็บตัว!”