โรแมนติก

"จะบอกให้นะ คุณคงเป็นผู้หญิงคนแรกมั้งที่เป็นคู่หมั้นที่น่ารังเกียจที่สุด แค่ผมมองหน้าคุณ ผมยังอยากควักลูกตาตัวเองออกมา"

นอกจาก จาคอบ ออสติน หัวหน้ามาเฟียกลุ่มปลาวาฬเพชฌฆาตจะกลัวเข็ม แต่ก็ต้องเข้ารับการรักษาด้วยการฝังเข็มแล้ว เขายังมีอาการแพ้เสื้อกาวน์เป็นเหตุสังเกตได้ หมอบัว แพทย์ฝังเข็ม เวชศาสตร์ฟื้นฟูเฉพาะทาง ที่จาคอบอยากจะหนีเอาเธอไปรักษาแค่เฉพาะเขาคนเดียวเท่านั้น เธอถนัดฝังเข็ม แต่เขาน่ะหรือ...อยากจะฝังรักลงกลางหัวใจคุณหมอคนสวย จีบหมออย่ารอช้า...เดี๋ยวจะถูกใครคว้าไปกิน รีบจีบ รีบอ่อย รีบฉุด เอ๊ย! รีบบุก ก็มาเฟียอยากได้หมอเป็นเมียละนะ คนเขาดูออก!

คนที่หมั้นหมายกันไว้หนีการแต่งงานไป ทำให้เธออับอาย ปวดใจ เทียมฟ้าต้องอยู่กับความเสียใจนานหลายปี เมื่อเขากลับมา คมเดชกลับสร้างมลทินให้เธออีกครั้ง ซ้ำขับไล่ไสส่งเธอให้ออกไปจากบ้านเขา เธอจากมาเพราะหมดสิ้นซึ่งครอบครัว หมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง โดยไม่รู้ว่าในท้องมีลูกของเขาไปด้วย…

เซ็กแลกรักใช้กับผู้ชายชื่อภควัตไม่ได้... วันที่เธอรักทั้งใจเขากลับยื่นสถานะเมียน้อยให้ไม่ไยดี! "คุณจะให้ไหมเป็นเมียน้อยทั้งๆ ที่ไหมมาก่อนงั้นเหรอคะ"

“อูยยย… ท่านพี่ข้าเสียว… ซี้ดดดด… ” ไฉ่หงร้องคราง… สองมือโอบอยู่รอบเอวของเว่ยกัง รั้งเข้ามาให้ง่ามขาแนบชิดสนิทแน่น แอ่นง่ามขาเด้งขึ้นมาอ้ากลีบสอดสวนรับแก่นกาย ด้วยอยากให้เขาสอดใส่เข้ามาแรงกว่านี้ลึกกว่านี้ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อีกค่ะ… แรงอีก… ” ในวินาทีที่ร่างกายกำลังโดนราคะครอบงำจนไม่หลงเหลือความกระดากอาย นางเร่งเร้าเสียงกระเส่าลืมอาย ด้วยอยากให้แท่งหยกแห่งความเป็นชายของสามีรุกคืบเข้ามาแนบชิดติดโคนไข่ ทว่าด้วยขนาดอันน้อยนิดจนเรียกได้ว่าทั้งเล็กและสั้น เว่ยกังจึงไม่อาจกระแทกกระทั้นได้อย่างที่หญิงสาวต้องการ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ซี้ดดดดด… อีก… อีก… ขะ… ข้าทรมาน… ” เสียงร้องครวญครางของไฉ่หง… ทำให้เถ้าแก่เว่ยที่นอนอยู่อีกห้องติดกันถึงกับพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่ายในอารมณ์ ก่อนจะเอามือรูดแท่งหยกแห่งความเป็นชายของตัวเองที่กำลังชูชันขึ้นมาเป็นลำ มือหยาบใหญ่ของเว่ยหยางรูดชักแก่นกายลำใหญ่ด้วยอารมณ์กระสันสุดจะข่มกลั้น จินตนาการไปว่ากำลังได้กระแทกกระทั้นรูสวาทของสะใภ้คนงาม

'เขา' เจ้าของไร่ที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งอาหนุ่ม แต่ความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย กำลังทำให้เส้นแบ่งที่เขาขีดเอาไว้ไร้ค่า เมื่อหัวใจเรียกร้องให้มองเขาเป็นมากกว่าอา

“อย่าบอกใครเด็ดขาดนะคะว่าเค้าใส่กางเกงในสีชมพู” เด็กน้อยรีบเอ่ยขอตาปริบๆ “ได้ครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ” “ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะ” เด็กหญิงแก้วกัลยาเอ่ยถาม “โตขึ้นต้องแต่งงานกับพี่นะครับ” “ทำไมต้องแต่งงานกับพี่ด้วยคะ” “เพราะพี่เป็นคู่หมั้นของน้องแก้วไงครับ” “คู่หมั้นคืออะไรเหรอคะ” เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ “โตขึ้นก็จะรู้เองครับ” “ตอนนี้หนูก็โตแล้ว” เธอทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้นแต่ยืดยังไงก็ไม่เท่าพี่ชายใจดีที่ช่วยเหลือเอาไว้ “ยังโตไม่พอ มาครับมาขี่หลังพี่” คเชนทร์นั่งยองๆ ลงตรงหน้า แก้วกัลยาปีนขึ้นไปบนหลังของเขาเพราะล้มเมื่อครู่ทำให้ปวดเข่าปวดแขนไปหมด คงปั่นจักรยานเองกลับไม่ไหว คเชนทร์หิ้วจักรยานคันเล็กๆ มาถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแบกเด็กน้อยพาเดินกลับบ้าน “พี่ชื่ออะไรเหรอคะ” “คเชนทร์ครับ เรียกพี่ว่าเชนนะครับคนดี”

เขาเป็นพี่หมอกรุบกริบที่น่ารักของน้องสาวนอกไส้อย่างเธอ อีโรติกคอมมาดี้... เบาสมอง

ในฐานะ ศัลยแพทย์ฝีมือเยี่ยมโปรไฟล์เลิศหรู ครบสูตรผู้ชายเพอร์เฟ็กต์ที่ใครๆ ต่างก็จับจ้องว่าสาวใดจะได้เป็นเจ้าสาวของ คุณหมอเมฆา แต่ตัวเก็งทั้งหลายต้องตกกระป๋องไป เมื่อจู่ๆ ลัยลา เด็กสาวในชุมชนแออัดก็ถูกผู้ใหญ่ผลักดันให้มาเป็น "ภรรยาม้ามืด" ลัยลาเองก็ไม่ต่างกัน จากที่เคยมองว่าเขาคือเทพบุตรแสนสุขุม แต่เธอกลับพบตัวตนอันแสนเซอร์ไพรส์ที่น่าหวั่นใจว่า สามีที่เธอแอบรักเป็นสายเปย์แนวป๋ากระเป๋าตุงที่คอยเรียกร้องค่าชดเชยสุดโหดจากเธอจนของขนานนามว่า "สามีหน้ามืด"

"ฉันยอมเลิกกับคุณง่ายๆ เพราะคุณบอกว่าไม่มีความสุขที่อยู่ด้วยกัน" ณรัฐนิ่งไปทันที "หนิง... ผมรู้ว่าผมเคยพูดคำนั้นจริงๆ แต่ช่วยฟังผมอธิบายได้ไหมว่าทำไม" "ตอนนั้นเราต่างก็ไม่ฟังกัน และผมไม่มีเวลาเหลือมาก รวมถึงผมไม่อยากเห็นแก่ตัวขอให้คุณรอในช่วงสองปีที่ผมไม่อยู่ ผมเลยพูดคำนั้นออกไป" "ผมอยากบอกว่าผมไม่เคยไม่มีความสุขที่เราอยู่ด้วยกัน และผมก็ไม่เคยไม่รักคุณ" นีนนารากระพริบตาถี่ๆ "เรื่องความรู้สึกมันก็เรื่องนึงค่ะ แต่ประเด็นคือคุณรู้ว่าถ้าพูดคำนั้นฉันจะต้องเสียใจ แต่คุณก็ยังเลือกจะพูดมันออกมา" ณรัฐรับฟังคำพูดนั้นอย่างโต้แย้งไม่ได้ และเขาในวันนั้นก็ยังเลือกจะทำ ไม่เคยมองว่าเห็นแก่ตัวเขาแค่รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่เขาต้องพูดออกไป และเธอต้องฟังและทำตามโดยปัดความรู้สึกผิดทิ้งไป แต่เมื่อวันนี้ถูกชี้ให้มองจุดนั้นอีกครั้งเขาจึงเห็นความจริงที่แม้แต่ตัวเองก็แทบจะรับไม่ได้ "หนิง" เขาพูดเสียงพร่า "ได้โปรดเถอะ... เราลืมมันไปได้ไหม" ถ้าเธออยากให้เขารู้สึกผิดถึงที่สุด เธอก็ทำสำเร็จแล้ว

อรัชวินทร์รู้ดีว่า ถึงจะมีหรือไม่มีแผนการของญาติผู้ใหญ่ เขาก็บังเกิดความรู้สึกพิเศษกับแก้วกัลยา เด็กสาวในอุปการะของคุณตาคุณยาย และเธอก็เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้เขาอยากสร้างครอบครัวที่แสนอบอุ่น

เขาตกหลุมรักเด็กสาว ม.ปลายใจบุญที่ชอบช่วยเหลือสัตว์ โดยเฉพาะหมาแมวจรจัดข้างถนนเมื่อหลายปีก่อน แม้จะเคยเห็นกันไกลๆ แต่ไม่เคยได้คุยกันเลยสักครั้งเดียว หลายปีต่อมาเขาได้เจอเธออีกครั้ง และครั้งนี้เขาจะมุ่งมั่นที่จะจีบเธอให้สำเร็จ

ในวงการบันเทิงมีอาชีพหนึ่งที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ คือสตั้๊นแมน แต่ไม่ใช่แค่การแสดงฉากต่อสู้หรือเสี่ยงตาย ยังมีสตั๊นแมนที่รับแสดงฉากอย่างว่าโดยเฉพาะ หนึ่งในนั้นคือหลินชิง หญิงสาวเป็นสตั๊นแมนฉากเสียวที่ดาราหนุ่มในวงการอยากร่วมงานด้วยมากที่สุด ทั้งรูปร่างและท่วงทำนองของเธอชวนถึงบทบาทและชวนเร้าใจที่สุด

....เป็นเด็กมีปมยังไม่พอเหรอ ถึงได้เข้ามาสวมรอยเป็นคนอื่น เงิน คือสิ่งเดียวที่ฉันปรารถนา เมื่อหมดหน้าที่ก็ต้องไป.... จัสมิน...หรือมะลิ หญิงสาวที่ต้องเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า มีเพียงแม่ครูและบรรดาเพื่อนๆ ที่มีชะตากรรมเดียวกัน คอยเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ยอมทำทุกอย่างเพื่อยื้อชีวิตของผู้มีพระคุณ พอล...พอเพียง นักธุรกิจชื่อดัง ทายาทเพียงหนึ่งเดียวแห่งอาณาจักร พ.กรุ๊ป ที่มีลูกข่ายอยู่ทั่วโลก จากชายหนุ่มสุดแสนเพอร์เฟค กลายมาเป็นบุคคลที่จดจำใครไม่ได้แม้กระทั่งแฟนสาวที่กำลังจะแต่งงานกันในไม่ช้า เพียงเพราะเหตุการณ์อันเลวร้ายในค่ำคืนหนึ่ง จบสิ้นกันเสียที กับหน้าที่ "เมียจ้าง"

เดจิหรือเดซี่ถูกชวนร่วมทริปทัวร์วันหยุดยาวโดยไม่รู้ว่ามีใครร่วมทางบ้างเพราะผู้ติดต่อค่อนข้างลึกลับจากนั้นดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเข้าเค้าแห่งความสุขจนถึงวันจบทริป ทว่าอยู่ๆ ก็มีคนเป็นไบโพล่าจนเธอต้องถาม

เพื่อนรักษ์ที่เรียกว่าแฟน เธอและเขาเป็นเพื่อนรักกัน ต่างคนต่างแอบรักซึ่งกันและกัน จนได้กลายเป็นแฟนกันในที่สุด พลิกล็อกรัก เพราะน้องสาวแท้ๆ ทำให้เปรม หนุ่มชาวไร่ที่ใช้ชีวิตอันเงียบสงบกับฝูงจระเข้ที่เขาเลี้ยงเอาไว้และสวนผลไม้ที่เขาต้องดูแลหลายพันไร่ต้องจับผู้หญิงคนหนึ่งมากักขังเอาไว้จนกว่าน้องสาวของเขาจะแต่งงาน แต่ทำไปทำมา ไฉนเลยเขาถึงได้ตกหลุมรักเธอขึ้นมาก็ไม่รู้ *** เธอกุมใบหน้าของเขาเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ก่อนจะบดจูบริมฝีปากหยักหนาอย่างดูดดื่ม เปรมสติขาดผึง เขาขาดแคลนผู้หญิงมาช้านานเพราะไม่ใคร่จะสนใจเรื่องเซ็กซ์หรือเพศตรงข้ามนอกจากทำมาหากินและดูแลน้องสาว เขาจึงบดจูบริมฝีปากอวบอิ่มของเธอเป็นการตอบรับการเชิญชวนนั้น เปรมถอยห่างเพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากกาย ก่อนจะเข้าไปคลุกเคล้าร่างหอมกรุ่นอีกครั้ง ผิวเนื้อเรียบตึงของเธอให้ความรู้สึกชวนเชิญและปรารถนา เขาซุกจมูกเข้าหา กดปากร้อนๆ ไปทั่วสรรพางค์กาย มือหนาลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเนียนละเอียด ในขณะที่เธอเลื่อนมือมากอบกุมความกายชายของเขาเอาไว้ ความเป็นชายตื่นตัวอยู่ในอุ้งมือนิ่มของเธอ เปรมครางขณะที่เขาแยกขาของเธอออกจากกัน

เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ… ดาวขยับเข้ามายืนอยู่ภายใต้ฝักบัวสีเงินวาว เอื้อมมือเปิดก๊อกน้ำ เชิดใบหน้ารับสายน้ำเย็นฉีดพร่างลงมาจากฝักบัว แม้น้ำจะเย็นเยียบ แต่ดาวกลับรู้สึกร้อนผะผ่าวขึ้นมาอย่างประหลาด จนต้องเอามือลูบไล้สองเต้าอวบใหญ่ของตัวเองที่ตื่นตัวขึ้นมาง่ายดาย เพียงแค่โดนมือสัมผัสเบาๆ ทำเอาปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า น่าแปลกว่าทำไมจึงรู้สึกเสียวซ่านและมีความต้องการทางเพศมากมายขนาดนี้ รู้สึกว่ารูสวาทอยากโดนสอดใส่เสียดสี “อ๊า… ซี้ดดดด… ” ดาวเผลอร้องคราง… หลังจากจับสบู่ขัดถูไปทั่วเรือนร่าง ก่อนที่สบู่ก้อนแข็งจะมาหยุดอยู่ตรงซอกขา รูดผ่านสองกลีบอวบอูมไปมาด้วยอารมณ์ที่พาไป ยิ่งไล้ลูบยิ่งขยับก็ยิ่งเสียวซ่าน ไม่น่าเชื่อว่าหล่อนมีความต้องการมากจนกลีบสวาทเยิ้มฉ่ำน้ำเดิน น้ำหล่อลื่นที่หลั่งออกมาอย่างน่าประหลาด

“อ่า… มันสุดๆ… ” คุณหลวงจ้องมองเต้าเนื้ออวบขาวของแย้มที่กำลังกระเพื่อมตามแรงกระเด้า ตั้งหน้าตั้งตาแทงลำเนื้อใหญ่ยาวเข้าใส่รูสวาทพร้อมกับก้มลงดูดเลียหัวนมสองข้างสลับไปมาอย่างเมามัน “ฮึ่ก… อ๊า… อ๊า… ” แย้มสะดุ้ง… เด้งง่ามขาร่อนขึ้นมารับลำเนื้อยาวใหญ่มหึมาของคุณหลวง กระแทกกระทั้นเข้าใส่รูสวาทของหล่อนเสียงดังซ่วบๆ คลอไปกับเสียงร้องครางครวญเสียวซ่านทรมาน “อ่า… มันเอ็นสุดๆ… เธอสู้ดีเหลือเกินฉันชอบ” คุณหลวงมีอารมณ์มาก… ตาเหลือบมองแขนสองข้างของแย้มที่โดนมัด ตรึงเอาไว้กับเสาหัวเตียง ภาพของการพันธนาการผูกมัดที่ได้เห็น ช่วยกระตุ้นอารมณ์ความต้องการทางเพศของคุณหลวงให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาด “มาตรงนี้ดีกว่าเดี๋ยวเธอจะเสียวมากกว่านี้… ” เข้าสู่เกมของคุณหลวง… ร่างกำยำขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทของแย้มที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ รีบแก้มัดเชือกที่ข้อมือทั้งสองข้างของหล่อน ก่อนจะอุ้มลงจากเตียง

เมื่อนางเอกเรียนจบจากในเมืองแล้วกลับมาอยู่บ้าน แต่พอพระเอกรู้เรื่องว่านางเอกจะกลับมา พระเอกเลยตั้งใจขับรถมาเพื่อเจอหน้านางเอก และด้วยความที่พระเอกเป็นคนขี้หึง จึงต้องโมโหกับการแต่งตัวของนางเอก เรื่องราวจะเป็นอย่างไรนั้น โปรดติดตามในเนื้อเรื่องต่อ

พริ้มเพราปรือตาขึ้นมองฝ้าเพดาน อาการปวดศีรษะรุมเร้าจนแทบระเบิด ทว่ายังไม่เท่าร่างกายทุกสัดส่วนที่ร้าวระบมอย่างที่สุด เธอนอนนิ่งๆ เพื่อรวบรวมสติ ถึงจะเมาปลิ้นแค่ไหนแต่จำได้เสมอว่าเมื่อคืนทำอะไรมาบ้าง และพอนึกออกว่าทำอะไรลงไป ก็หันมาหาคนที่นอนอยู่ข้างกัน แขนข้างหนึ่งของพ่อเทพบุตรรูปงามวางพาดอยู่ที่เอวของเธอ “คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วยเถอะ แกนอนกับใครวะนังพริ้ม!” ถามตัวเองหนักๆ แต่เสียงเบาเพียงกระซิบ จับแขนเขาออกจากเอวท่ามกลางเสียงอืออาไม่พอใจของคนที่ยังหลับ พริ้มเพราลุกมานั่ง ตรงนั้นที่บอบช้ำรุนแรงมันเจ็บเกินจะกล่าว กายเนื้อเปล่าเปลือยยังมีรอยจ้ำช้ำเลือดจากการถูกดูดดึงด้วยริมฝีปาก มองเห็นแล้วให้ใจหาย อุตส่าห์ถนอมความสาวมาตั้งยี่สิบแปดปี สุดท้ายมาเสียให้กับใครก็ไม่รู้ “บ้าบอที่สุด แต่เอาวะ หน้าตาดีลีลาเด็ด อภัยให้ก็ได้ เฮ้อ..”