10 Paraan Para Maka Move On นิยาย & เรื่องราว

Pero may isang bagay kang puwedeng gawin. At iyon ay ang magpatuloy. You need to move on to move forward to your future. Dati, galit na galit ako sa tuwing maririnig ko ang salitang move on. Para bang napakadali lang sabihin. Para bang isang araw gigising ka na lang at mawawala na lahat ng sakit. Ngunit habang tumatanda ako, unti-unti kong naunawaan ang tunay na kahulugan nito.

“ … kaya I let Angelo teach her the basics. Since Angelo is on moving on stage I think mas makakamove on siya kapag nalaman niya lahat ng bad qualities of Ashteine to make him fall out of love” Kumunot ang noo ni Amara, she thinks that it doesn't make any sense. Kasi in her opinion. Kapag sinanay mo na wala ang tao sa paligid mo ay mas mabilis kang makaka move on “ That doesn’t sound right” Amara opposes. “ Why is that?”

“Sa totoo lang, minsan napapa-isip rin ako kung tama ba ang ginagawa ko. I mean, I can handle myself. Pero ayoko na sa ganitong paraan. I don’t want to live my life with a hint of hatred inside or to other people. But there are some situations that is beyond our control.” Ayaw kong may kagalit o kaaway. I don’t want to live my life in mundane. I huffed a deep breath and groaned. Hindi pwedeng ganito nalang lagi. Napalingon ako kay Wayde nang naramdaman ko ang matagal niyang titig. “A lot of things are beyond our control, Celestia. But always remember that we have the power to do something about it. We couldn’t predict an earthquake, but we can always prepared something when it happened.”

Front ko na lang minsan ang pagiging maharot para masabi nilang naka-move on na nga ako. Actually, ang hirap mag-move on. Tatlong taon na ang nakalipas pero nakakabit pa rin ang kirot na ito sa puso ko. Para na nga siyang sakit dahil umaatake kapag mag-isa lang ako. Kaya nga inaabala ko ang sarili ko sa gabi kasama sila. Dapat uuwi ako na nakainom.

O parang parusa sa akin ito na kung may dumadating man ay hindi rin tumatagal. My first relationship was in high school, fourth year na ako no'n. It was fun and pure. We only lasted four months 'til he decided to break up with me days after graduation and I was busy applying for entrance exam for college. Hindi naman ako na-heartbroken doon, dahil I already knew it would happen. Dahilan niya for breaking up with me is wala raw akong pake sakaniya...I was nonchalant. Gusto niya 'yong expressive, and I am not that kind of girl. My second relationship was during College, on my third year and he's a senior. We only lasted five months before he decided to break up with me. Reason niya is hirap na

malungkot na sagot ko naman dito. Wala naman akong dapat na itago dito e. Dahil alam na alam naman nito ang nararamdaman ko sa kanya at nag mo move on pa rin naman kasi ako. Ayaw ko na basta na lang gagamit ng ibang tao para lang maka pag move on. Dahil hindi ako ganun klase ng tao. Ayaw ko na mandamay pa. Ang gusto ko kung sakali man na mag papasok ako ng iba sa aking buhay ay yung naka move on na talaga ako. Yun bang naka ready dito ang puso ko.

Hindi ako feeling close, noh! "Ano bang pakealam mo do'n? Saka, ex-girlfriend ka na niya diba? Bakit mo pa rin ginagawa lahat ng 'to? Isa pa, alam mo ba 'yong salitang 'move on'? I-research mo, intindihin mo at i-apply mo sa sarili mo," mahinahon ngunit may halong pang-aasar na sabi ko sa kanya na tila nagulat sa narinig.

"Oh, ang tanong. Naka-move on ka na ba?" "I did. Naka-move on na 'ko." "Oh, e akala ko ba kukunin mo pa siya pabalik? Ang sabi mo, babawiin mo siya di ba?" "Yes, and I will really do it. Pero kailangan ko munang mag-move on sa pagiging emosyonal ko. I can't make my move if I am too emotional. Kapag nagpadala ako sa nakaraan, hindi ako makakakilos according to my plan."

ELEVEN (11) Di ako nakailag sa kinanta niya sa akin. Sa sobrang sakit ay nagkusang tumulo ang luha sa pisngi ko. Kahit ilang beses pa akong lumunok, umabot talaga sa punto na sobrang hapdi na ng mata ko at di ko na kayang pigilan. Sobrang bigat na sa pakiramdam. Kahit nageenjoy ako sa ginagawa namin ni Rhea, ang sakit-sakit parin kapag napaguusapan si Jaycille. Ang hirap pa lang magmove on pero sobrang dali lang mainlove. Unfair di ba? May mas madali bang paraan para makamove on?

Ang sakit ma-iwan. Sa ganitong pagkakataon ako dapat umiiyak ‘di ba? Hindi ko inaasahan na wala nang luhang tumulo mula sa aking mata. Siguro naubos na. Pero masakit pa rin. Hindi naman parang magic ang pagmo-move on, iyon bang nag-decide kang mag-move on ngayon tapos okay ka na ten minutes later. Tanggap ko. Mahirap pero naniniwala akong darating ang araw na miintindihan ko rin kung bakit kailangan kong masaktan at mahirapan ngayon. ***********************