21 Days Conditioning Guide Novels & Stories

### Chapter 23: Underestimate Her **Seven Days of Forging** The transformation unfolded over seven grueling days, each a brutal crucible turning Cana's fear into a weapon sharper than any blade. Carlo's penthouse became her unrelenting forge—private gym echoing with gunshots, living room a shadow-dance arena, sub-level range reeking of gunpowder and sweat. No mercy, no shortcuts; every session pushed her to the precipice, heart slamming like a war drum, muscles screaming mutiny. But she endured, evolving from trembling novice to lethal force, the thrill of mastery coiling in her veins like adrenaline venom.

Dahil nasa magandang kondisyon siya, agad niyang ginawa ang plano niya bago ang kompetisyon. Araw-araw siyang gigising nang maaga para sa physical training upang mapanatili ang koordinasyon ng kanyang mga mata at kamay kahit nasa ilalim ng matinding pressure. Sa umaga, pupunta siya sa kumpanya upang hiramin ang base at gamitin ang system para magsagawa ng simulation ng iba't ibang matitinding panahon at random na mga hadlang.

Alright, let's see what happens. Sa mga sumunod na araw, palagi akong makikitang busy. Lumalabas din ng apartment para ikondisyon ang katawan ko, nagpupunta ng gym o 'di kaya'y sa Shooting range. Naging maingat din ako sa mga bawat kilos na isinasagawa ko.

"Ang mga duming iyon ay pataba sa aking mga halaman! Alisin ninyo 'yan at ibalik sa akin ngayon din!" Napayuko naman kami at napatango dahil doon. Si Pwet at si Tae. The end. "Ginawa ba ninyo ang tatlong pamamaraan ng paghahanda?" announce ni Maestro Warkum sa lahat. Ang tinutukoy niyang tatlong pamamaraan ng paghahanda sa Duwelo ay ang pag-labas nlabas masok ng hininga sa loob ng tatlong minuto, saligang pag-ehersisyo, at meditasyong pagpikit.

paninigurado ko pa. Hindi naman kasi agad siya isasabak sa Training Ground. Magsisimula lang sa basic training tulad na lang ng rules and regulations orientation. Umabot iyon sa 20 pages Isa-isa iyon ituturo at ipapintindi sa kanya. Kailangan niya ring makabisado. Kapag sampung taon na siya ay doon pa lang magsisimula ang totoong training. Matatapos lang iyon kapag tumungtong na siya sa labing-limang taon.

Alam kong hindi ito magiging madali pero kung ito lang ang paraan para manatili akong buhay at maprotekhan ko ang aking sarili. Nagdaan pa ang ilang mga araw at pahirap na ng pahirap ang training at kailangan ko ng makipaglaban. May araw na hindi ko maigalaw sa kirot ang bahagi ng aking katawan. Bugbog ang aking katawan sa suntok at hampas ni Greta pero titiisin ko ang lahat para lumakas lang. Sa umaga ay tumatakbo kami sa kakahuyan. Andiyan madulas, gumulong-gulong pababa at umakyat ng puno. Napuno na ng benda ang aking kamay hanggang sa aking braso. Maga ang aking mukha at mga pasang paa.

sabi nga, it takes 21 days to make a habit. Seguradong hanap hanapin niya ang moment na yan!

Mapapasinghal ka nalang talaga pero wala naman akong magagawa kundi ang sumang-ayon nalang kaysa ang sayangin pa ang oras ko sa pakikipagtalo sa kaniya. "You will focus on resistance training which will make your muscles stronger before you can proceed to grip training wherein the strength and force should be put in your hands. Then, we will spar twice a week to see your progress." Nanatili nalang akong nakikinig habang nakatingin sa kaniya. For some reason, the way he speaks and explained every word made me unconsciously get drawn to him. He has this captivating sound of a voice that adds to his attractiveness. Why am I realizing this now? "Are you listening?" seryoso naman niyang tanong na

“Ano, hanggang ganyan ka lang ba? Hindi ka tatayo agad? Walang pahinga sa laban. Hindi mo pwedeng sabihin kay Jason na magpahinga ka muna. Kahit pagod ka, kahit hindi ka na makagalaw sa sobrang paghihina dapat alam mo kung paano umiwas sa suntok o paano patigasin ang iyong sikmura kapag doon ka titirahin ng kalaban. Alam mo rin dapat kung paano umiwas kapag nakita mong sinasaktan ka na ng kalaban.” Inilahad niya ang kanyang kamay. Hinawakan ko iyon at hinila niya ako para bumangon. “I know, you are hurt. I know this is not easy but please, we have to do it the right way.” Pinanusan niya ang pawis ko. Titigan niya ako at hinawakan ang aking magkabilang pisngi. Idinantay niya ang kanyang noo

— First Week of Training — Hindi siya madali. Umaga pa lang, pinapatakbo na kami ng limang kilometro. Push-ups, sparring, disiplina sa pagkain. Bawal ang arte. Bawal ang iyak. At kung mahina ka, uuwi kang luhaan. Ilang beses na akong muntik sumuko. Nahimatay ako sa init, nadapa sa obstacle course, umiiyak habang ginagamot ang mga gasgas at pasa.