Novel & Cerita A Dangerous Method

Natatakot siya na baka dumating sa punto na matulad siya sa ina ni Cydine na panay ang paglipat-lipat para lang mailayo sa delubyo ang kanyang mga anak. “We’re still investigating the ones we caught,” sagot nito. “Sinusubukan pa naming silang pigain para magsalita. Mukhang matigasin pa naman ang mga ‘yon. They refuse to say a thing so we decided to use the method we always used to do.” Kumunot ang kanyang noo. “Method? W-what method? Anong method ang sinasabi mo, Cydine? Is it dangerous? Are you going to get hurt?”

Habang nagyayakapan sa kawalan ay ngayon lamang nakaramdam silang dalawa ng katiwasayan sa kanilang mga puso. “I’m home.” “They say, love is the most dangerous cure. But I doubt it. Even if it’s the scariest pit of hell, I’ll dive into you.” THE END.

Iniling ko ang ulo ko. "You really love him? Tsk. What a waste. He's a psychopath, Onyx do you want to know how much life has ended because of his obsession. An obsession to manipulate someone's life as if he owns it. He treated all of us as a chessboard where every move that we are going is depends on him. Para tayong manika sa paningin n'ya. He is not innocent like what you're thinking, babe. He is a dangerous one. A dangerous monster that can ruin a life." I smirked at Misha.

Natigilan si Dylan. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit sa bibig ng bata, parang napakasimpleng bagay noon. Walang halong pambobola. Walang agenda. Purong paniniwala lamang. "Dangerous ka." natatawa niyang sabi. Naguluhan si Oliver. "Bakit?" "Masyado kang nagtitiwala." Agad itong umiling. "Hindi." "Hindi?"

“No.” Diretso. Walang hesitation. “At bakit hindi?” Lumapit siya. Mabagal. Mapanganib. “Because this,” sabi niya habang diretso ang tingin sa akin, “is the dangerous part.” Nanlamig ang katawan ko. “More dangerous than kidnapping me?” “Yes.” Hindi ko alam kung bakit— Pero doon ako mas natakot. Hindi sa sigaw. Hindi sa pagbabanta.

Panonoorin ko to mamaya. message again. Keane: I said it's hella dangerous, Solace. Off my phone now. Why is it dangerous. Anong meron bakit dangerous palagi ang masasabi niya. Binibigay bigay niya sa akin ang phone niya tapos wala man lang instruction na ibinigay. Bahala ka sa buhay mo Chase basta pupunta ako mamaya sa lintik na Underground battle nayan. Lalaban ako.

Sapagkat alam niya kung gaano kalawak ang kapangyarihang pinanghahawakan niya at alam niyang bawat segundo ay may nagbabalak na agawin iyon sa kan'ya. Nagtuloy-tuloy ang takbo ng sasakyang kinalululan ni Knives sa kahabaan ng highway subalit pagdating sa madilim na bahagi ng kalsada, isang itim na van ang biglang sumulpot at humarang sa kanilang harapan dahilan para bumangga sila roon. Pagkatapos niyon ay pinaulanan sila ng bala.

ngising ani ni Primo. “Bakit naman?” “Mr. V is an evil person, he do what he wants, and he get what he wanted. A dangerous man, he is an afflicted man kaya huwag kang ma excite na makita siya. Off limit ka kay Diablo, pero pagdating kay Mr. V kahit recommended ka ni Valdemor he won’t budge nor care at all. He might eat you alive.” sagot ni Primo na mapaglarong ngiting lumingon sa kaniya.

Binuhat ko ang bomba at nilabas ko sa bag, sa dami ng wire ay hindi ko alam kong ano ang dapat putulin. Kinabahan na ako ng oras na ito. Damn! Ngayon lang ako kinabahan! Dahil sa isang pagkakamali ko lang ay sasabog ang bomba at sasambolat ang katawan ko. Nanginginig na ako at sobra na akong kinakabahan, kailangan dalawang wire ang putulin ko para hindi sumabog ang bomba. Nangingilig ang kamay ko at nag-aalinlangan ako kung anong kulag ng wire ang putulin ko. Pumikit ako at iniisip ko ang napanood ko na ganito rin ang nangyari sa sitwasyon ko.

saad ko habang may mga ngiti sa mga labi thinking that Zaira has lost the battle but I didn't know that she's just starting with her evilness. "Is that so? You seem to know a lot, should I exterminate you just like how I kill everyone who's meddling with my bussiness?" she dangerously ask while holding a knife making me tremble in feared but I immidiately hide it when she slowly walking towards me na tuluyan nang napako saaking kinatatayuan habang hinihintay na maabot ng hawak niyang patalim. "Ackk," kasabay ng pagpikit ko ay paglabas ng dugo sa mga labi ko. "Makas..."