A Dangerous Method の小説・ストーリー

tanong ni Quen, mababa ang boses, halos bulong. “Maybe,” sagot ni Mirae, hindi umaatras. “Maybe I’m just reminding you that I can hurt your calm as much as you hurt mine.” Umangat ang sulok ng labi ni Quen—isang ngiti na walang saya, puno ng pagod at pagnanasa. “Be careful,” bulong nito, “you’re playing with something dangerous.” “Then maybe,” sagot ni Mirae, marahang binawi ang paa, “you should stop making danger so tempting.”

Habang nagyayakapan sa kawalan ay ngayon lamang nakaramdam silang dalawa ng katiwasayan sa kanilang mga puso. “I’m home.” “They say, love is the most dangerous cure. But I doubt it. Even if it’s the scariest pit of hell, I’ll dive into you.” THE END.

Iniling ko ang ulo ko. "You really love him? Tsk. What a waste. He's a psychopath, Onyx do you want to know how much life has ended because of his obsession. An obsession to manipulate someone's life as if he owns it. He treated all of us as a chessboard where every move that we are going is depends on him. Para tayong manika sa paningin n'ya. He is not innocent like what you're thinking, babe. He is a dangerous one. A dangerous monster that can ruin a life." I smirked at Misha.

“Ang mga pamamaraan na nakikita mo ay tinatawag na Tianyin Method. Isa itong uri ng ipinagbabawal na technique na nawala na noon pa mang sinaunang panahon. Ginamit ko rin ang method na ito kaya, technically, hindi ko dapat ito itinuro sa’yo. Pero napansin ko na may kakaibang kapangyarihan sa katawan mo. That strange force can balance the dangerous flaws of the Tianyin Method. Kaya ikaw lang ang nakikita kong maaaring makagamit nito nang hindi tuluyang nasisira.” Habang nag-uusap sila sa loob ng kuweba, sa labas naman ay nagsisimula nang gumalaw ang ibang tao na tila may binabalak. Ang paligid ay unti-unting tumitindi ang tensyon, para bang may paparating na panganib.

Pagod, kinakabahan, pero… may kakaibang apoy sa mata ko. Pagbalik ko sa mesa, narinig kong may nagbubulong. “She will ruin us.” “She’s dangerous.” At alam mo ba? Sa halip na matakot ako, napangiti ako. Kung dangerous ako sa kanila, ibig sabihin hindi ako invisible. Ibig sabihin, may impact ako. At sa puntong ‘yon, alam kong nagsisimula nang magbago ang laro.

“No.” Diretso. Walang hesitation. “At bakit hindi?” Lumapit siya. Mabagal. Mapanganib. “Because this,” sabi niya habang diretso ang tingin sa akin, “is the dangerous part.” Nanlamig ang katawan ko. “More dangerous than kidnapping me?” “Yes.” Hindi ko alam kung bakit— Pero doon ako mas natakot. Hindi sa sigaw. Hindi sa pagbabanta.

Panonoorin ko to mamaya. message again. Keane: I said it's hella dangerous, Solace. Off my phone now. Why is it dangerous. Anong meron bakit dangerous palagi ang masasabi niya. Binibigay bigay niya sa akin ang phone niya tapos wala man lang instruction na ibinigay. Bahala ka sa buhay mo Chase basta pupunta ako mamaya sa lintik na Underground battle nayan. Lalaban ako.

Sapagkat alam niya kung gaano kalawak ang kapangyarihang pinanghahawakan niya at alam niyang bawat segundo ay may nagbabalak na agawin iyon sa kan'ya. Nagtuloy-tuloy ang takbo ng sasakyang kinalululan ni Knives sa kahabaan ng highway subalit pagdating sa madilim na bahagi ng kalsada, isang itim na van ang biglang sumulpot at humarang sa kanilang harapan dahilan para bumangga sila roon. Pagkatapos niyon ay pinaulanan sila ng bala.

ngising ani ni Primo. “Bakit naman?” “Mr. V is an evil person, he do what he wants, and he get what he wanted. A dangerous man, he is an afflicted man kaya huwag kang ma excite na makita siya. Off limit ka kay Diablo, pero pagdating kay Mr. V kahit recommended ka ni Valdemor he won’t budge nor care at all. He might eat you alive.” sagot ni Primo na mapaglarong ngiting lumingon sa kaniya.

Binuhat ko ang bomba at nilabas ko sa bag, sa dami ng wire ay hindi ko alam kong ano ang dapat putulin. Kinabahan na ako ng oras na ito. Damn! Ngayon lang ako kinabahan! Dahil sa isang pagkakamali ko lang ay sasabog ang bomba at sasambolat ang katawan ko. Nanginginig na ako at sobra na akong kinakabahan, kailangan dalawang wire ang putulin ko para hindi sumabog ang bomba. Nangingilig ang kamay ko at nag-aalinlangan ako kung anong kulag ng wire ang putulin ko. Pumikit ako at iniisip ko ang napanood ko na ganito rin ang nangyari sa sitwasyon ko.