A Dangerous Method Novels & Stories

D*mn! Why do I feel that... he's now dangerous?

“Senior, ang cultivation method na ito ay parang magic! Hindi pa ako nakakita ng ganitong bagay. Sigurado ba kayo na ayos lang na gamitin ko ito?” “Hindi ko pwedeng hayaan na pumunta ka dito para sa wala, hindi ba?” Tumawa si Wilbur. Ang cultivation method ay wala lang kumpara sa Dragon’s Chant, ngunit siguradong isa itong malaking tulong ito sa isang taong tulad ni Weston. Mukhang hindi talaga ganun kalakas ang Anne clan. Lumapit din si Sklyer para tumingin sa daan. Wala siyang sinabi.

“But you're dangerous.” "Bakit naman dangerous? Mukha ba akong mangangain ng tao?" Tanong ko sabay muwestra ng parang kuko ng pusa gamit ang aking mga daliri. "Yes. Especially when we're alone," bulong niya na may kasamang pilyong sulyap sa akin habang huminto ang kotse sa isang pulang ilaw ng trapiko. "You look like you want to devour me every single second, Anya."

Humiga kami ng magkatabi at umarteng hinihingal. “Ano ba ‘yan hindi pa rin binubuksan. I-play kaya natin yung flashdrive sa TV para mas kapani-paniwala?” “Woman, are you crazy?” “Ano?” Malalim ang pagkakatitig niya sa akin saka napalunok. “You're putting youself in a very dangerous situation.” Hindi ko siya magets pero hinayaan ko na lang, baka magalit na naman ang baklang dragon. Ngayon na nga lang kami nagkasundo eh!

At kung makita iyon ni Matteo— Malalaman niyang may sinasabi ako. At kung makita iyon ng tamang tao— Malalaman niyang handa na ako. Nang pumasok si Matteo kinabukasan, hawak niya ang tali. Hindi siya ngumiti. “Dangerous game,” sabi niya. Tumayo ako sa harap niya. “Hindi ka naman tumigil,” sagot ko. Tumitig siya sa akin—mahaba, mabigat.

T'rrible dang'r is about to befall. Nanlamig ako sa sinabi ni Sushi. "What do you mean Sushi?" Kakatapos lang namin sa mga vines na iyon, nay paparating na naman na pagsubok. In deed, this passage is full of traps and danger. Pinaninindigan na talaga ang pangalan nito. The necromanc'rs art all h're to stand ho us at all did cost.

Sa opisina, muling nagsalita si Liang Zhen. "Do you know what's dangerous about ghosts?" Napatingin si Yuhei. "Ghosts aren't dangerous." "Wrong." Bahagyang ngumiti si Liang Zhen. "The most dangerous people are the ones everyone assumes are gone." Tahimik. Napaisip si Yuhei. At unti-unting may nabubuong larawan sa isip niya. Kung may isa pang architect ng system... Kung may isa pang taong kasing lalim ng impluwensya ni Liang Zhen...

Pagbukas ko dapat ng pinto, hinawakan uli ni Damian ang kamay ko, mas mahigpit. “You don’t have to do this,” sabi niya, nakatitig diretso sa mata ko. “There could be another way.” Humarap ako nang buo sa kanya. Kita ko lahat ng worry niya sa tingin na yun. Hinalikan ko siya, mabilis lang pero sapat para maramdaman namin pareho. “It’s not dangerous,” sagot ko, “It's daytime, public place, lots of people. And… I know you’re here.”

Para bang matagal na niyang hinintay ang sandaling ito. “Hindi mo pwedeng basta—” sinimulan ko. “Pwede,” putol niya agad. “At gagawin ko.” Humakbang siya palapit. Hanggang sa halos magkadikit na ang mga dibdib namin. “This is dangerous,” sabi ko, pilit na matatag ang boses. “Much dangerous kung iiwan kita,” sagot niya. “Hindi ako papayag.”

paliwanag ni Gerald. "Anong ginagawa ng method na ito, master?" "Nire-redirect nito ang damage inflections! Halimbawa, inilipat ko ang lahat ng lakas na ginamit ng lalaki sa akin papunta kay Jenny!” Nang marinig iyon, biglang natawa si Perla nang maalala niya ang eksena kanina.