A Storm In A Teacup 소설 & 이야기

Sa ngayon ay masaya siya dahil nakikita niyang unti unti ng bumubuti ang kalagayan nito. Naalala ni Storm ng araw na nalaman niya ang nangyari sa kanyang kapatid na naging dahilan kung bakit ito nagkaroon ng trauma ay halos sisihin niya ang kanyang sarili dahil sa nangyari, pakiramdam nito ay hindi niya na protektahan ang dalaga sa masasamang tao. Ginawa ni Storm ang lahat para makausap ang police na tumulong sa kanyang kapatid at do'n niya nalaman na nakakulong na ang mga ito ng araw din na 'yon. Pero pakiramdam niya ay hindi pa rin 'yon sapat, hindi niya alam pero parang may kulang pa.

Napapikit ako at pinakiramdaman ang haplos niya. "I was hurt..." her voice was shaking and it made my heart hurt even more. "You were like a storm... A ruthless and cruel storm that suddenly entered my life. You destroyed the peaceful calm I once knew, you shattered everything. Sinaktan mo ako at iniwang sugatan." She continued wiping my uncontrollable tears. Only with her could I cry like this. So broken, so vulnerable, and so weak.

Aside from her list of customers getting wider, she's also mastering her skills further. Pagkatapos niyang ihatid ang huling ilang kahon ng cupcakes sa isang children's party ay tsaka pa lamang kumalma si Blythe. Puyat pa siya at pagod ngunit ang makitang lahat ng iyon ay hindi na-punta sa wala ay nakakapagbigay ng tuwa sa kaniya. Sa kabila ng lungkot na itinatanggi niyang maramdaman ay nagawa pa rin niyang ngumiti lalo nang matagpuan niya ang numero ng kaibigan niyang si Stormi sa kaniyang telepono.

simpleng tawag nito. Sumunod ako dala ang juice at tubig, may mga baso na sa mesa kaya ito na lang ang kulang doon. “Woy kain na daw! Ayaw niyo? Tapon ko ‘to!” Pananakot ni Damon na kina tawa ko naman. “Napaka gago talaga, ikaw nag luto?” Tanong ni Storm dito. “Ayaw niyo kasi sumagot at mag punta eh, tapon ko talaga ‘to..” depensa pa nito na kina iling ko.

Napakabilis magbago ng lalaki. Parang isang iglap lamang mula sa pagiging mapanganib ay kaya nitong maging ganap na estranghero. ************************************************************************************************************* Sa kabilang banda ay halos manginig na si Alexa habang gumagawa ng tea ceremony. Kung anu-anong fancy movements ang ginagawa nito upang magpabida. Ngunit sa sobrang pagmamadali ay— CRASH!! Nabitiwan nito ang tasa.

Parang may kakaiba na nangyayari dito. Habang nakatitig siya sa pagbubulungan nang dalawa, hinanap niya ang teacup niya na nasa dining table. Sa oras na iyon, nakita ni Waylon ang ginagawa ni Cameron. Nang mapansin ang ginagawa niya, nilapit niya ang teacup papunta kay Cameron galit ang maliit niyang daliri. Hindi nagtagal, nahawakan na ni Cameron ang teacup niya, kinuha niya iyon at uminom.

Agad pinunasan ni Rain ang dugo sa kanyang daliri at pinagpatuloy ang pagliligpit. Hindi nagtagal at mukhang bumaba na ang tama ng pitong lalake. Naisipan nilang magpunta sa isang coffee shop dahil may tatlong oras pa naman bago mag-curfew sa Academy. “Ano pa lang nangyari d’yan sa kamay mo?” Tanong ni Thunder nang mapansin niya ang sugat ni Rain. “Nahiwa sa bubog kanina. Okay lang ako. Hindi naman malaliㅡ” Tila natigilan si Rain sa pagsasalita nang mapansin niya ang pamilyar na pigura sa labas ng coffee shop.

Minsan pa nga ay kinailangang kalahati lamang ang ipasok ni Knight dahil hindi niya kinakaya ang haba nito Tumikhim siya at ngumiti kay Storm, "Isip bata ang nang away sayo kaya huwag mong pansinin" Ngumuso man si Storm ay nakinig na din, tahimik na nagpatuloy ang kanilang lunch habang nag k-kwento ang mga anak niya. Ganito lang ang gusto niya sa dalawa, nakikinig sa mga sinasabi ng mga ito kahit minsan ay minamagic ng mga ito ang kanilang kwento

And then… naturally, fate loves irony. CRASH! Hindi ako makapaniwala. The tray tilted. Coffee cups teetered. And yes, my absolute nightmare happened again. Mr. Steele, walking exactly where I was heading, narrowly avoided a hot splash—but I wasn’t so lucky. A cup tipped, and steam hit my face. “AHHHHH!” sabay hagulgol ko habang nagtatakbuhan para i-save ang ibang cups. ⸻ Alexander He stopped mid-step, eyes narrowing.

Pabagsak na naupo si Storm sa sofa at inilagay ang kamay sa ulo. Sa hitsura nito ay mukhang stress na stress ito at may nakikita s'yang galit sa mga mata ng anak. Sa apat na magkakapatid si Storm ang mainitin ang ulo at walang pasensya. Talaga namang sumanib sa ugali nito ang pangalan na Storm. "I hate that woman Ulan!" galit na sagot nito sa kapatid. Kumunot ang noo ng tatlong kapatid nito at nagtataka na nagtanong kay Storm.