Agaw Dilim Novels & Stories

Mga takot lang naman mangitim. Pagsapit ng dilim, mga lasing na ang mga kasama ko. Mga mahihinang nilalang kasi. Patuloy pa rin sa kantahan at inuman ang mga kasama ko. Habang ako ay abala na paghiwalayin ang parts ng wafer na nabili ko sa isang mini grocery store ng hindi ito nadudurog. Hindi ko na sabihin ang brand at store na binilhan ko, hindi naman nila ako binayaran para i-promote sila. Pero kulay purple na parang pink na may malaking letter D ang pinagbilhan ko nito.

Ang dilim ay tila kumakapal, at ang mga anino ay mas nagiging malinaw. Nang makarating sila sa bahay, natanaw nila mula sa malayo ang bahay na puno ng ilaw. Ngunit may pakiramdam silang hindi tama. Agad nilang pinatigil ang sasakyan sa harap ng kanilang bahay. Hindi nila inaasahan ang anino ng isang lalaki na lumabas mula sa dilim at mabilis na tumakbo papunta sa kanilang direksyon. "Giovanni!" sigaw ng lalaki. "Hindi pa huli ang lahat. Dapat mong makita ito."

FOURTEEN ELLYA We are heading to our tables as Lim held my waist like he owns me. That hand on my waist earns more looks than us. Sa sobrang landi nito ni Limmuel ay tila nasa amin ang gabi. Buti na lang nakamask kami kaya kahit papaano. Less kahihiyan. "Sana all may pahawak." sabi ni Jean nang nakaupo

Dahil biglang nagbago ang paligid ang kagubatan ay tila nagdilim, at ang lupa sa kanilang paanan ay naging parang salamin itim, makintab, at walang hanggan. “Hindi ito…” bulong niya. “Ibang lugar,” sabi ni Caelum, agad na naunawaan. Isang ilusyon O baka… mas higit pa roon. “Welcome,” sabi ng nilalang, ang boses ay ngayon ay mas malinaw, mas malapit. “Sa simula ng katotohanan.” Sa paligid nila, nagsimulang lumitaw ang mga imahe.

Dahil wala akong makita kundi dilim lamang,mas pinakinggan ko na lang ng mabuti ang mga nangyayari.sunod-sunod ang kalabog na naririnig ko na parang may kalaban si dimitro sa gitna ng kadiliman ng kwarto.gusto kong bumaba ng kama pero hindi ko magawa,paano ko iyon gagawin kung puro lang dilim ang nakikita ng mga mata ko.

Jane Nag aagaw na ang dilim at liwanag nang dumating si Del Carmen. Halata ko dito ang pagiging matamlay nya.Tuloy tuloy lang itong naglalakad papasok at di na ako pinansin pa. Ano yan wala manlang hoy aso dumating na ako. Dahil doon ay biglang napa taas ang aking kilay sa inasal nito. Huwag siya pa ganyan ganyan sa akin at mainit pa rin hanggang ngayon ang aking ulo dahil sa kanya.

Kailangan naming makaligtas. “Ate, kailangan na nating makaalis dito. Baka…baka lumabas na sila diyan at pati dito sa kinaroroonan natin ay suyurin na rin nila. Alis na tayo!” pabulong na wika ni Delilah. Kaagad din naman akong tumango At sa kadiliman ng gabi, kaagad naming binaybay ang mga masusukal na bahagi na kagubatan.

bulong ko sa dilim. Sinubukan kong itulak pabalik ang lever pero ayaw nitong gumalaw. Nag-panic na ako. Hinarap ko ang pinto para lumabas at humingi ng tulong, pero sa dilim, may nabangga akong matigas na dibdib. Amoy mamahaling tobacco at malinis na tela. May pamilyar na bango rin ng citrus. “In the middle of my speech?” isang baritonong boses ang bumasag sa dilim. Mababa ang tono pero ramdam ang awtoridad.

dahilan para makampanti si leah. Okay ,po Sir... Ang nakangiti ring sabi ni leah. Lumitaw ang malalim na dimple ni leah sa magkabilaang pisngi nito . Na nagbigay daan sa ala-ala nito sa kanyang asawang si elijah. Nabaling muli ang paningin ni lejandro sa pagmamaneho ,habang iniisip ang dimple na nakita nito sa pisngi ni leah.

Ang dilim ay naging kaharian ng mga matang puno na may mababangit na d***g ng mga hayop na nagbibigay buhay sa kagubatan. Dahil sa pagsilay ng liwanag ng flashlight, unti-unti nang natuklasan ang masalimuot na eksena sa lugar na 'yob. Ang katahimikan ay nabasag ng mga matang puno at sigaw ng pagtataka mula sa mga mangangaso. Isang lalaking may mukhang mapaglaro ang lumapit kay Helaena. "Anong nangyari rito?" ang marahang tanong.