Amaranth In Tagalog Novels & Stories

-Pigil kong sabi. Napakembot ako sa sakit at hapdi hindi ko alam kung ano yung pumapatak sa katawan ko ngayon? "Very wrong! Rex ang pangalan ko Grace dahil sa sinabi mo makakapunta ka na ngayon sa langit."-Seryoso niyang sabi Lalo ako nataranta at nagsalita "Sorry kuya hindi ko sinasadya na..AAAHH"-Sigaw kong sabi nang maramdaman ko nakapatong na siya at sinagad niya ng husto.

nakairap ito pero natatawa rin sa kagagahan niya. "Well, wala naman akong masaya, wala si Eli at ikaw wala ka namang ginagawa kundi ang magburo dito sa bahay niyo! Kaya sumama ka na lang sa akin nang magkakulay naman ang balat mo!"

Tumango-tango naman ako habang abot tenga ang ngiti. “Naalala ko yung sinabi sa akin ng Prof namin noon sa Filipino subject. According to her, 'Mahalina' is a blend of 'Mahal' and 'Marikit'. It means 'my beloved beautiful one'!” paliwanag ko. “Di ka naman maganda ah...” bigla ay kontra niya kung kaya agad ko siyang kinurot sa kaniyang kaliwang braso sabay irap. “De wag na! Tatanong-tanong ka pa sa'kin tapos kokontrahin mo lang naman!” nakasimangot kong turan.

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.

Kuya Chester really knew me. “For your info Celeste, iyang brown rice na nasa mangkok, that is called genmai here in Japan. Eto namang miso soup o miso shiru masarap rin ‘yan kung hindi mo pa natitikman. Masarap rin itong fermented soy beans o mas kilala sa tawag na natto tapos grilled fish---” “Kuya tama na. Kakain na nga oh. Eto na, nangwa-warshock ka talaga eh, noh?” pambabara ko sa kanya kaya napailing siya at nagpatuloy na lamang sa pagkain.

Matinis na tili ni Araceae. "Aries!" tawag ng ama niya nang walang takot na hinabol niya ang magnanakaw na kumaripas ng takbo. 'Di niya alam kung anong pumasok sa isip niya't hinabol niya ito. Basta bigla na lang kumilos ang katawan niya at ito, kung sino-sino na lang ang nasagasaan niya at naitulak para maabutan ang kawatan.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

"Mamaya pa po sila. Kayo po ang opening, hindi po ba nasabi sa inyo?" Umiling ako at humigpit ang kapit sa bouquet na hawak ko. Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan. Naiba ang production ng hindi ko alam. Nang magsimulang bumukas ang stage ay napatanga ako nang makita ako ang bumungad sa akin. The room is full of white flowers. Habang sa mismong dulo ay may malaking arko ng bulaklak at ang final stage ay may mga bulaklak din sa wall at sa mismong gitna ay may malaking mga letrang nakasulat. NERO AND RAMONA.

"Finally!" I have my basket with me and started to pick strawberries. Sinigurado kong red ang kulay nito bago pitasin at iniiwasan ang mga kulay green. Ikinuha ko na rin si Terrence para pasalubong sa kaniya. "Saan mo pa gustong pumunta?" Imbes na lugar ang isagot ay pasalubong ang nasabi ko. "Ube jam." We go to the famous Ube jam makers in Baguio which was made by the sisters. Pagkatapos noon ay nahinto rin kami sa Mines View kaya naman napakunot ang noo ko kay Zyle.

pinakalakas ko na lang ang sarili ko at muling nag-pokus sa spelling bee. "Your word is Sma- rag- din. The part of speech is Adjective. It means having the color of emeralds, of or relating to emeralds." Emerald. Like the eyes of Padre. Hindi ko na masisilayan iyon. Nakakalungkot talaga. Hindi pa rin mawala sa isipan ko ang nangyari sa kaniya. Pero kung hindi nawala si Padre, makakatuntong kaya ako rito sa stage ngayon? Mas gugustuhin kong huwag na lang sumali kaysa mawala siya.