Amnesia In Tagalog Novels & Stories

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Hindi ko naituloy ang binabalak na pagsubo. "PTSD? Ano naman 'yon?" "Post-traumatic stress disorder. Simula noong namatay si dad, doon din nagsimula ang sakit niya, kapag may naalala siyang mga pangyayari nagwawala siya, kapag may nakikita siyang parte ng kahapon umiiyak, nagagalit o 'di kaya'y nanakit si mom. Kaya nga sa tuwing aalis siya palagi siyang may kasamang mga nurse para mabantayan siya." huminga na muna si Greg at uminom ng tubig.

Maya-maya pa ay lumabas na siya, bakas ang bigat ng loob sa kaniyang mukha. "Tita, ano pong nangyari? Bakit ganoon siya?" "It’s a condition called Retrograde Amnesia, hija," malungkot na paliwanag niya. "The trauma from the gunshot and the prolonged coma affected his long-term memory. It seems like his brain reset to a point three years ago… before he even met you. Sa isip niya, fiancé pa rin niya si Beatrice at wala ka sa buhay niya."

hindi maitago ang ngiti sa labi ng binata. Umiling si Tati, “I-Im sorry pero hindi kita kilala.” Nagtatakang tinignan ng lalaki si Tati, nakanganga pa ito. Umatras bahagya si Tati. “I am sorry but I don’t know you. I-I had an accident a month ago,” wika niya pa. “Are you my friend?” Kumunot ang noo ng lalaki, “You what?!” “I got in an a car accident. I have an amnesia kaya I am sorry. I can't remember anything. Are we friends?”

Si Aiden ay nakasandal at nakapikit ng mariin. “So you are his girlfriend?” Mahinahong tanong ng Doctor. “Opo,” mahinang sagot ni Cheska. Huminga ng malalim ang doctor at saka tinignan siya ng seryoso. “Ang pasyente ay nakararanas ng amnesia—o pagkawala ng alaala—dahil sa tinamong injury. Sa kasong ito, hindi lamang ang mga alaala bago ang insidente ang nawala. He doesn’t remember anyone, not even his own mother. That’s quite severe, dahil kadalasan, ang ganitong klase ng amnesia ay limitado lang sa mga alaala bago ang trauma.” Bumuntong-hininga ang doktor bago muling tumingin kay Cheska.

Natulala ako. "Ha?" So… hindi pala guni-guni ‘yung mga biglang nagfa-flash na alaala sa isip ko. Totoo pala. "Eh doc, paano ko maibabalik ang memorya ko? Psych consult ba? Gamot? O baka naman… operasyon?" Umiling siya. "Sa kasamaang palad, ang amnesia mo ay dahil sa physiological brain damage. Hindi na ito nababalik."

“PARTIAL amnesia. Meaning ‘yung mga huling nangyari sa kanya ang naapektuhan at hindi niya maalala. Posibleng bumalik, pero hindi natin masasabi kung kailan. Depende iyon sa pasyente.” Iyon ang naging simple subalit malinaw na pagpapaliwanag ng doktor kay Andrew kasama siya at ang asawa nitong si Lana.

“Gusto mo kain tayo sa labas, Ma?” “Huwag na, Anak, baka mapagod ka pa. Dalawang taon kang na-coma at ng magising ka nagkaroon ka naman ng amnesia. Ayoko nang maulit pa iyon.” wika na Mama na naiiyak. Napahinga ako ng malalim saka pilit na winawaksi ang nakaraan.

Ramdam ko ang kaniyang malalim na paghinga, tila ba nasasaktan din siya sa bawat salitang binitawan ko. "Aella, look at my eyes," pakiusap niya habang hinahawakan ang aking mukha gamit ang kaniyang dalawang mainit na palad. "Ang amnesia ko five years ago was a physical failure ng system ko dahil sa car crash, hindi 'on isang voluntary option para iwan ka. Every single day nung nasa BGC hospital ako, my brain was fighting to retrieve your identity profile dahil pakiramdam ko ay may kulang sa core configuration ng buhay ko."

" gulong-gulo niyang tanong pa rito. Hindi talaga maunawaan ni Caelum kung paanong nagkaroon siya ng amnesia. Bakit hindi niya alam? Bakit walang nakapagsabi sa kanya? Bakit naaalala naman niya ang lahat? Bumuntong-hininga si Doc Jamie saka matamang pinagmasdan siya. "May iba't ibang uri ng amnesia na maaaring maranasan ng isang tao. Ang pinakakaraniwan ay Anterograde Amnesia, kung saan nahihirapan ang pasyente na mag-form ng bagong memories pagkatapos ng injury. Mayroon ding Retrograde Amnesia, kung saan nawawala ang alaala ng mga pangyayaring nangyari bago ang injury."