Amnesia In Tagalog Novels & Stories

How I miss this girl so much. "Nagmature lang mukha mo ng kaunti Ana ha? Sabi sa'yo babalik ako eh," anas ko kahit wala naman talaga akong intensyon dati pa na bumalik dahil sa mga mapapait na memorya ko rito. "Nang-aasar ka pa! Na-miss kita sobra ang tagal mo ng nawala," sabi niya habang nakayakap sa'kin. "Hindi na ako makahinga sa yakap mo sakin, A- ana."

Hindi ko maintindihan kung matatawa ba ako o maiinis sa tanong niyang iyon sa akin. “Are you sure, you wanna help me little by little? Eh, mukhang atat ka pa na makaalala ako kaysa sa akin mismo, eh. Wala akong mga bagay na maalala tungkol sa sarili ko at sa paligid ko. But I am not that dumb to not know na ang amnesia ay isang seryosong medical condition. Hindi po makakaalala ang pasyente sa simple at wala pang halos sampung minuto mong pagkukwento.” sarkastikong saad ko sa kanya tsaka ko siya inirapan. Gaya ng kanina ay tumawa lang siya. Hindi ko naman na siya pinagtuunan ng pansin. Sa halip ay ibinaling ko ang tingin ko sa pintuan ng malaking kwartong kinaroroonan ko.

“Bakit... Bakit wala akong maalala?” “May mga pagkakataon na nagkakaroon ng amnesia pagkatapos ng aksidente,” paliwanag ko, ngunit ang sakit ay tila kumikirot sa aking puso. “Pero nandito ako para sa iyo. Kaya mong bumangon. Gagawin natin ang lahat.” Ngunit hindi siya sumagot. Tila nalulumbay siya sa kanyang sitwasyon. “Aleyah, why does it seems like I can't process and remember everything?” tanong niya, puno ng pag-aalala.

Mahigit ilang oras din siyang tulog kaya naging madali lang para sa akin ang kunan siya nang mga test. At ganoon na lamang nanlaki ang mga mata ko nang mabasa ang kalagayan ni Dante. Partial Amnesia: Ito ay inilalarawan bilang pagkawala ng alaala para sa mga partikular na karanasan o yugto ng panahon, habang may natitira pa ring alaala. Pero bakit? Ano ang sanhi? Ano ba talagang nangyari sa kanya makalipas nang ilang taon? Ano ba?

Maluha luha pa siya marahil sa sakit. Napangiti naman ako sa huling sinabi nia, pero nandon parin ang pagka guilty, “Ganon ba? Naku sorry sorry Remy, hindi ko talaga sinasadya.” Sincere kung hingi ng tawad sa kanya. Teka teka lang , ano ba kasing nangyari, pasensya na naalimungatan kasi ako, pati yata ulo ko naalog sa pagkakauntog”? “Ay, nakaidlip ka lang naman jan sa kaha then nagka amnesia kana kaagad?”

Del Fuego sa doktor. "In his case Mr. Del Fuego, base in his result, he has an Anterograde amnesia, meaning the person cannot remember new information. Things that happened recently and information that should be stored into short-term memory disappear. This usually results from a brain trauma, when a blow to the head causes brain damage," diretsang tugon ng doktor. "Ano bang pwede naming gawin doc?"

"What? B-But, but I thought it only exists in the television and movies, Doc." "Amnesia really exists in real life, Mr. Falcon." Doctor Santiago clarifies. "And it's the effect and the result of her car accident. The injury is on her brain area and tissues, that is vital for memory processing. Real-life amnesia is different from the movies. Kung sa telebisyon, hindi nila kilala ang sarili nila, sa totoong buhay naman ay kabaliktaran. Because they really know who they are, it doesn't generally cause a loss of self-identity," he explains. "P-Paano maibabalik ang memorya ng kaibigan ko, Doc?" Brianna asks the doctor.

Panimula niya na siyang ikinasinghap ko. "A-Amnesia?" Hindi makapaniwalang tanong ko. "I think dala ito ng malakas na pagkakabunggo niya nang mangyari ang Car Accident." Paliwanag niya. "Here, may broken part dito sa part ng brain niya kung saan nakalagay ang mga memories niya. But dont worry maybe after a week, month or maybe a year ay bumalik rin siya sa dati. As of now, kailangan pa namin siyang obserbahan and after three days ay pwede na siyang lumabas ng hospital."

Na palagi niyang binabanggit sa tuwing hinihilot ang ulo ko. “Hindi na anak, diyan na siya habang buhay dahil peklat na siya.” Sabi ni Nardo, kaya ako nagkaroon ng malaking peklat o tahi sa ulo ko ay dahil sa isang malagim na aksidente. Kaya rin nagkaroon ako ng amnesia ay dahil sa aksidente na iyon. Kaya rin hanggang ngayon, marami sa alaala ko ay hindi pa nagbabalik. Ang tagal na nga, e. Halos lima o anim na taon ko nang limot ang nakaraan ko. Sabi ng iba, bumabalik naman daw ka agad ang memorya ng isang tao kapag nagka-amnesia. Pero kasi ‘yung akin, sobrang tagal na, pero wala, wala pa rin akong maalala sa nakaraang buhay ko.

"K-drama lang ang peg? My Amnesia Girl ganern?" Kumunot ang noo ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang pinagsasabi niya. Wala akong Amnesia! Malakas pa ako sa kalabaw kaya paanong magkakasakit ako at may amnesia pa nga. "Ryza..." Nilingon ko ang lalaking ngayon ay nagtataka ng nakatitig sa akin. "Are you alright? Tell me, ano ang nararamdaman mo?"