Ang Aking Ama Novels & Stories

"Ayokong maging parte ng pamilyang ito, Dad dahil mahal ko si Crayson! I'm sorry but I love him." "Amber Louise!" "I really love him, Dad. I'm sorry! Alam kong marami na kayong nagawa para sa akin at palagi ko 'yon tatanawin na isang malaking utang na loob. Ayoko na hong dayain pa ang sarili ko na hindi ko mahal si Crayson kahit pa alam ko ng hindi niya ako mahal." "Kaya ba, ayaw mong isunod ang pangalan mo sa pangalan ko?" tanong ng ama niya.

Paano nauwi sa ganito ang lahat? Sa kanyang alaala, si Amara ay laging masigla, may tiwala sa sarili, at medyo distant—yung tipong natural na namumukod-tangi sa karamihan. Noon, siya ang uri ng ganda na hinahangaan mula sa malayo pero hindi mo magawang lapitan. Marami ang nagkagusto sa kanya, pero walang may lakas ng loob na umamin.

Ani nya. Hindi na lang ako sumagot. Pero tama naman ang sinabi nya. Ang mama ko kasi ay may lahing American. Kalahating Amarikano daw kasi ang lolo ko, ang unang asawa ni lola na tatay ni mama. Namatay ito bata pa daw si mama dahil nagkasakit. Nag asawa uli si lola at anak nya sa bagong asawa si tiyang Linda na nilagay ako ngayon sa kapahamakan dahil sa pera. Natitiyak kong walang nakakaalam sa mga malalapit sa akin sa buhay ang nangyayari sa akin ngayon. Mama kung nasaan ka man gabayan nyo po ako. Wag nyo po akong hayaang mapahamak. "O pak! S***a ganda mo te! Siguradong pagkakaguluhan ka mamaya." Tuwang tuwang sabi ng babae at binalik na ang make up kit sa lagayan.

“They are handsome. Mukhang maganda ang genes ng ama nila.” Natigilan ako ng bangitin nito ang salitang ama ng kambal pero pinilit kong ngumiti upang hindi niya mahalata. “Sinasabi mo bang pangit ako?” Iniikot nito ang mata. “Hindi ka pangit pero halata namang hindi mo kamukha ang mga anak mo.”

mayabang niyang sabi pero inikutan ko lang siya ng mata. Ako magiging masaya? Asa ka?Hindi porket kulay asul ang mga mata mo, may matangos kang ilong at mapupulang labi ay kikiligin na ako sayo. Hoy mahal na senyorito hindi ako marupok noh. Ibahin mo ako. Shit mo! "Camilla, may tinatago ka pala sa akin." kunwari nagtatampong sabi ni Amor pero alam kong gusto niya lang makichismis.

seryosong wika ng aking ama. Napailing ako. "Dad, huwag mo akong pipilitin sa isang bagay na wala sa dictionary ko! Because, I don't want to experience the sadness and pain that you suffered when mom left you, just to be with that b*tch!" paliwanag ko sa aking ama Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ng aking ama at bigla-bigla na lang siyang nagdesisyon para sa akin.

"Oo nga Mahal ko? Saan mo ba balak tumungo" sagot ni Ama habang nakatingin parin ki ina na may halong pag hahanga, Natatawa nalamang ako ki Ama, dahil kahit itago niya ang kanyang pag hanga ay hindi naitatanggi ng kanyang mga mata. "Hindi bat ngayon ang binigay na araw ng pagpupulong ayon sa mensahe ng Hari?"

"Teka akala ko ba, walang buwaya sa Benguet?" "Meron na mula ng dumating ka!" inis na sabi ni Amara sabay tumayo. Ang totoo nilabhan naman niya ang panty at bra niya at isinampay sa may batalan. Tumayo si Amara sa inis sa lalaki at kukunin na sana niya para isuot na lang kahit basa at balak ng sanang layasan na ang lalaking kaharap. Malas man ang gabi niya ngayon pwede naman siguro siyang bumawi sa ibang araw, bago ang takdang pagpunta niya sa Maynila.

"Nasaan si Ama!? Mahirap bang sagutin ang simple kong tanong!? Nasaan si Ama!?" "Wala na siya!" Umawang ang aking bibig. Nanginig ang aking labi at namuo ang luha sa aking mga mata. Tila isa iyong bomba na sumabog sa aking harapan kaya ganoon nalang ang aking gulat. Parang nilipad ang aking isip dahil sa tatlong salita na iyon. 'Ama?'

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti