Ang Aking Ama Novels & Stories

dagdag pa ni Reyman. Humanga ang lahat nang makilala ako. Ganoon pala kakilala ang ama ko, hindi ko akalain na kahit saan pala ako umapak ay dala-dala ko pa rin ang dugo nang pamilyang Fabolosa.

sabi nito. "Nangyari sa 'yo noon? Huwag mong sabihin na naranasan mong pahirapan ng mga tao?" hindi makapaniwalang tanong niya. Tumango ito. "Bata pa ako noon, Lana. Sa totoo lang, hindi ko naman talaga noon gusto ang nakikita kong kalupitan ng mga bampira sa mga tao. Katulad ko, malupit din sa mga tao ang aking ama at hindi lang iisang beses na may napatay siyang tao noon at ginagawa lamang laruan. Para sa akin noon, isang demonyo lang sa paningin ko ang amang hari kaya naman naglayas ako noon sa palasyo. Sampung taong gulang lang ako noon nang mahuli ako sa labas ng mga tao. Isang pamilya ng dating naging alipin ng ama kong pinatay niya ang nakakita sa akin

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

“Pero sabi ni Mommy, yun daw ‘yung totoo…” “Hindi mo ba napapansin? Lagi kang pinagtatago. Hindi mo alam kung sino talaga ang ama mo.” Liam, nanginig sa takot. “Gusto ko lang po umuwi...” Samantala, si Alyana ay halos mawalan na ng lakas sa loob. Umiiyak siya sa waiting room habang nakaakap sa panyo ni Liam. “Patawad, anak. Kasalanan ko ‘to…”

“Bukod pa rito, hindi ko naman alam kung nagmahal ka na ba noon o kung anong klase ng tao ang gusto mo!” Hindi alam ni Mama ang tungkol sa nararamdaman ko para kay Ninong? Naisip ko. Paano kung malaman niya ito? Magagalit ba siya sa akin? Huminga ako nang malalim, at napansin agad ito ni Mama kaya ibinaling niya ang buong atensyon sa akin. Siguro ito na ang tamang pagkakataon para sabihin ko sa kanya ang totoo. “Ma,” tawag ko sa kanya, at tumingin siya sa akin na naghihintay. “Hindi pa rin ako tuluyang gumagaling.”

“Sumama siya kay Ameira. May sakit daw si Ameira kaya dinala niya sa condo niya. Inaalagaan niya.” Nanlaki ang mga mata ni Adam at namula ang mukha sa galit. “ANO?! Yung babaeng ‘yon?! Nagpapanggap lang ‘yon! Alam kong nagpapanggap lang ‘yon! Eh ikaw nga itong halos mamatay na dito!”

Ito ang pamilya ko sa dugo? Napangisi ako sa hapdi ng katotohanan, sinubukan kong lumayo—kaso bigla kong na-realize, hindi ko kaya. Nakagapos pa rin ako sa lugar na ‘to, nakagapos sa sarili kong bangkay. Wala akong magawa kundi panoorin silang nagpapa-sweet sa harap ko, na parang isang telenovela na nagpakirot lalo sa puso ko.

Marahang tumango bilang sagot si Andi Moon "Magkaibang mukha at ugali, pero magkapareho ang pangalan." Tumango si Yesha bilang tanda ng pagka intindi, at pagkatapos ng ilang saglit, tahimik niyang sinabi na, "Simula ngayon, hindi niyo ako tatawaging Angel, kundi Yesha. Ayoko gamitin ang parehong pangalan ng iba."

wika nangangalang Ash sa aming lahat mas matured ito para sa akin kaysa sa kakambal niya. Shit! Nung aksidenteng nagka-banggaan si Aisha at Ysa sa mall...sa nakikita ko ngayon sa kanya parang ibang tao ang kaharap ko ngayon at nung araw na 'yon. "This is your first time coming back to America?" curious nasambit ng kaibigan ko sa dalawang pamangkin ni Odelia. Hinanap ko nang paningin ko si Odelia at wala na siya.

pagmamakaawa niya "So, pag sa ibang lalaki ibibigay mo ang sarili mo. Ilan na ba ang nagdaan diyan siguro nahihiya kang malaman ko kung gaano na yan ka-" "Bastos!" Nagpumiglas siya saka ako sinampal. Malakas iyon halos mamanhid ang panga ko. "Bastos. Ako pa talaga..kung di kita inilayo roon baka hindi mo na makilala ang sarili mo kinabukasan. Or you usually do this thing.." Sasampalin niya ako ulit pero hinuli ko ang mga kamay niya. Ngayon wala na siyang kawala sa akin.