روايات وقصص ضمن Ang Aking Pangarap Sa Buhay

Kaya lang naisip ko rin na bigyang pagkakataon ang aking sarili na maranasan ang ganitong uri ng buhay. Iyong hindi lamang puro sa aking kinabukasan ang iniisip kung hindi ay ang tungkol sa mga bagay na pino-problema rin ng karamihan na kagaya nito. I wanted to experience on how to be a normal person. Normal in terms of different aspects including the lifestyle. Like experiencing on going to a club or bar hopping, partying and such. I wanted to experience those. The things I haven't done before.

Napabuntong hininga ako sa naisip. I want the day to speed up so I can graduate right away and have my own penthouse to live in. Nakakalungkot kasi na mag-isa lang sa bahay lalo na kung ganito kalaking bahay ang tinitirhan ko habang naaalala ang mga magulang na wala naman dito.

Goals. Goals motivate us to aim at our dreams and make it into reality. It pushes us not to daydream. I know we all have goals. Some of you wish to travel the entire world, some of you just want a simple life, some of you need to be married at 26 etc... But mine's different from yours. Mine's to pay off the debts of my aunt. And to LIVE MY OWN DAMN LIFE.

I miss you! Oh! How I long to hear you say my name...long to hear you call me my baby!queen of my heart...long to hear you call me the love of my life.... With every breath I pray to God...with every breath I wish...wish for you to come back to my life....wish to hear you say those sweet nothings to me! All my life I have cried...cried for my wrecked heart...cried for my torn family....cried to be loved and cared...cried for my shattered life...

sabi ko, pinipigilan ang sarili. "Lahat ng pinipilit naiipit at kapag naipit bihira ng makaalis. May mga pangarap pa ako." sabi ko pa. "but you said... forever & always." ────────────────────────────────────────────────────

Walang kasigurahan ang Buhay. Sabi nga nila, ang buhay ay punong puno ng mga pangyayaring hindi natin inaasahan. May mga pagkakataon na ayaw nating mangyari ang isang bagay pero nangyayari pa din. Kagaya ng mga taong hindi mo piniling makilala pero dumating pa din sa buhay mo. May mga tao din naman na kahit anong pilit nating alagaan, kusa nalang aalis at mawawala.

"What do you mean, boy?" "Auntie, I want to live in peace and happiness. Marry the man I love, and he will love me too. Live a happy life. Have children and raise them. It's as simple as that. But why is all of that so hard for me to achieve? Can I not live like that?" cried Angela. "Says who, son? Everyone deserves to be happy, including you. You just need to find your happiness and achieve it, "cried Seruni.

Sana kaya kong ipakita kung gaano ko siya kamahal. Bakit hindi ko naisip ang lahat? Bakit ako umasa na babalik pa siya? Hindi ko akalain na yung araw na pala yun ang huling araw na makikita ko siya. Akala ko makakabalik siya gaya ng pangako niya. At kung hindi man niya ako maabutan ay sana man lang nakahanap siya ng iba. Naging masaya.. nagkaroon rin ng sariling pamilya. Kahit labag sa loob ko o masakit man sakin, tatanggapin ko yun basta nalaman kong naging masaya siya sa buhay niya.

Chapter 1 ""Ako nga pala si Ralph Celozi, ang pangarap ko ay mamatay."" Sulat ko sa aking bagong gawang diary. Dahil hindi ko alam kung kailan ako lalamunin ng aking sarili, kahit na wala naman akong problema ay minimithi kong mamatay. Madalas kong nakikita ang mga hayop karamihan sa kanila ay mabilis mamatay ngunit bakit hindi iyon patas sa tao. Bakit ang tagal kong mamatay.