Novel & Cerita Ang Ama Story

"A-ano pong nangyari?" "Hindi ko rin alam, nagkaroon ng hindi pagkakaunawaan iyong mga papa nila sa negosyo. Tapos kinailangang mag-aral sa Maynila ni Jae tapos si Lauren naman ay dinala ng papa niya sa Amerika. Muntik pa nga silang maglayas noon dahil lang ayaw nilang magkahiwalay. Ganoon sila kadikit sa isa't-isa."

"Nand'yan ba siya?" Umiling si Sab, "Pipi ka ba?" kunot-noong tanong nito. Kinikilatis ang kabuuan ng dalaga. "Magandang bata ka pa naman, sayang hindi ka nakakapagsalita." opinyon nito. Kiming ngumiti si Sab, "H-hindi ho ako pipi," Nagulat man ay ngumiti ito. "Ako si Amanda, pinsan ni Marsha."

Nasaktan ako dahil sa sinabi niya, dahil sa lahat ng nangyayari sa 'kin, siya pala ang may kagagawan. "Hindi ko inaasahang mabubuhay ka pa matapos ang ambush, kaya minabuti kong i-set ang mag-ama para hindi ka na mapunta pa kay Valezarte." Napakunot ang noo ko sa pagtataka. "M-Mag-ama? Sinong mag-ama?" nagtataka kong tanong. Natawa siya sa 'kin. "You're dumb as hell, Seraphina," mahina niyang sabi habang umiiling bago ako muling tignan. "Mag-ama sina Rolando at Jasper."

TAON 1988—HACIENDA VALENCIA DE ALCANTARA SAMANTHA MARGARITA "ISANG MAGANDANG umaga para sa isang hacienderong guwapong tulad ko. Correct me if i'm wrong my dear evil sister?" Pang-aasar na pambungad bati ni Nicolo sa nakababatang kapatid nitong si Lindsay. Kitang-kita sa mukha ang pagkairitable sa kapatid.

Sa entrance pa lamang ng mansion ay kwinento na lahat ni Mara kay Amie ang mga nangyari sa loob ng dalawang araw. Habang nakikinig si Amie sa mga sinasabi ni Mara ay sumisikip ang kanyang dibdib sa kaba. "Mara, anong gagawin ko? Paano kung alam niya na talaga ang tungkol sa mga anak niyo? Kapag pumasok ako sa loob ng mansion ay baka mas lumala pa ang pagkakaalam ni Damon sa tinatago mo."

Mahabang sabi ni Amara. She’s right, kung hindi lang malupit ang tadhana sa kanila, hindi iyon mangyayari sa kanila. Hindi mawawala ang magulang ni Samantha, hindi gagawa ng mali si Diego at hindi magagalit si Samantha sa kanya. But the fate tested them, kung sino lang sigurong kayang labanan ang tadhana hanggang dulo ay siya ang mananalo.

“Mahaba ang kwento, Amara. Pero... kung pagbibigyan mo ako, gusto kong makilala mo rin ako. Ako ang Daddy mo, at mahal na mahal kita.” Napayuko si Amara, kumapit sa yakap ng kanyang stuffed toy. Hindi siya umimik. Pero sa kanyang murang edad, dama niya ang kakaibang lamig ng sitwasyon—malayo sa yakap ng kanyang Mommy. ---

Kinamusta niya rin ang byahe ng kaniyang apo. "Kumusta naman ang naging byahe mo apo?" tanong ng matanda. "Ayos naman po lola” sagot naman ni Amara. "Halika apo, saluhan mo ako.” sabi nito. "Sige po lola, ako'y gutom na gutom na rin po" ang wika nito sabay baba ng kaniyang mga bagahe. Sabay na nanghalian ang mag-lola at masayang nagtatawanan, dahil madaming baong kuwento ang dalaga.

tanong ama " Medyo nakakapagod ang dami kong ginawa" "Kamusta ang branch natin sa Pasay?" "hindi po kami natuloy dahil inayos ko po yung sa Palawan, hindi pa po kasi sila nakakapagsubmit ng report this month," "Uhm, yung bago mong assistant kamusta naman? "Ok naman po, madali namang matuto," "Talagang napakahusay mo," puri ng ama sa kanya "Dad pasok lang po muna ako sa kwarto ko gusto ko munagn magpahinga'"

Kabanata 4 Maaga pa lang ay gising na si Amara. Sa unang pagkakataon mula nang dumating siya sa Blackmoon territory, tahimik ang paligid. Wala ang malamig na presensya. Wala ring mga alulong ng mga nilalang sa labas. Tanging ang mahinang huni ng mga ibon at hampas ng hangin sa mga dahon ang kanyang naririnig.