Novel & Cerita Ang Ningning At Ang Liwanag

Hindi niya alintana ang pagtawag ng mga tao at paghabol ng ilan sa mga ito. "Miss, teka! Sandali lang! Bumalik ka rito!" Binalewala rin ni Jamilla ang walang sapin na mga paa. Nang makalayo na siya at napansing hindi na siya nasundan ay saka lang siya tumigil. At sumabay sa paghahabol niya ng hininga ang liwanag mula sa kalangitan nang gumuhit doon ang kidlat.

Sa kanyang panaginip… Naroon ang isang babae—pamilyar, ngunit hindi niya maipaliwanag kung bakit. Kasama nito ang isang batang babae. Masaya sila. Tumatawa. Naghahabulan sa ilalim ng maliwanag na araw, habang umaalingawngaw ang kanilang masasayang awit. Pakiramdam niya… bahagi siya ng eksenang iyon.

Napaluha ako, nami-miss ko na sila. "Babantayan namin kayo, hindi namin kayo pababayaan..." "Mahal na mahal ko rin po kayong dalawa, lolo at lola! Muaahhh. Payakap naman po!" Lumapit sila sa akin at tumulo ang luha ko nang mahawakan ko muli sila. Pero mabilis lang iyon dahil may liwanag , malaking liwanag. Masakit iyon sa mata kaya napapikit ako. Nang imulat ko ang mata ko ay wala na sila sa harapan ko

🌞 Ang Lihim ng Haligi Ayon sa pagsusuri ni Juan, ang haliging liwanag ay may kaugnayan sa sikat ng araw. Kahit guho na ang lugar na ito, tila may mga natitirang kayamanang gumagana pa rin. Kapag sapat na ang liwanag na naipon, ina-activate nito ang kakayahan ng haligi. At malinaw na alam ito ng maraming mabangis na hayop. Sa loob ng isang araw, nakakita si Juan ng mahigit dalawampung sugatang hayop na pumupunta sa haligi upang magpagaling.

Sindami din ng buhangin ang mga bituin na nagkalat sa kalangitan na dumagdag ang ningning sa liwanag na dulot ng haring buwan. "Naalala mo pa ang sinabi ko noon saiyo, Naikkah?" Noong dalawa lang tayo at parehong nakatingin sa mga ulap isang gabi na maliwanag din ang buwan." Ngingiti-ngiti niyang wika na hindi tinitingnan ang kausap. Hindi niya inaalis ang mga mata sa kalangitan. "Ganitong-ganito din iyon, marami din ang bituin at maliwanag ang buong paligid." __________

Malapit ng magkross ng landas ang buwan at araw. Masisilayan na ng mga taong nasa igloo ang paghahalikan ng dalawang nagbibigay liwanag sa lupa. Napatingala ang lahat. Kitang kita nila ang tila pagsasalpukan na ng buwan at araw. 11:59 Tumingala na rin ang kambal.

Naghihintay. Kasabay ng paglaho ng kaniyang pag-asa ay ang pagbagsak ng ulan buhat sa madilim na kalangitan. Kasunod niyon ay ang pagpatak ng luha sa kaniyang mga mata. "Bessy..." Unti-unting iminulat ni Sunshine ang kaniyang mga mata at gayon na lang ang pagkasilaw niya dahil sa liwanag na nagmumula sa ilaw. Kumurap-kurap siya upang sanayin ang paningin sa liwanag.

This is what Angelo had seen that night after the crumbling of thunders and lightnings. "Sa muling pagtatago ng araw sa buwan, ang kalangitan ay mayayanig Masasadlak ang lahat sa isang trahedyang walang kasing bagsik. Magtutuos ang liwanag at ang dilim sa isa pang pagkakataon Titigil ang oras at ang lahat ay hihinto, dadagundong ang katapusan

“Sa ilalim ng maliwanag na buwan, dalawang anino ang naglalakad.” Masayang inulit ni Anri, “Sa ilalim ng maliwanag na buwan, dalawang anino ang naglalakad.” Nagpatuloy siya, “Isa malaki, isa maliit.” Inulit ni Anri, “Isa malaki, isa maliit.” “Isa matangkad, isa maikli.” “Isa matangkad, isa maikli.” “Isa mabuti, isa masama.”

Kinuha ko ang isang binti niya at ipinatong sa pangalawang railings mula sa sahig. Tang*na! It would be a breathtaking view kung maliwanag at bukas ang ilaw. But of course, We can't do that... Hindi pweding bukas ang ilaw. Tama na ang mapusyaw na liwanag mula sa sa buwan. Baka maging head lines kami bukas kapag nagkataon! Sinalat ko ang basang-basa na niyang hiwa. I took some juices on it and wipe it on my hard rod!