Angrily Novels & Stories

Nakagat ko ang ibaba kong labi, ngayon ko lang siya nakitang nagalit kaya nangatog ako. "A-Ayaw ni Lola na ipasabi ko—" "Damn it! THAT'S BULLSH*T! I HAVE ALL THE RIGHT BECAUSE I. AM. THE BABY'S. FATHER!" His words have emphasis and his eyes get bloodshot because of anger. Bakas ang hindi niya na napigilan na bugso ng damdamin na naiintindihan ko dahil kahit na sino naman magagalit kung pinaglilihiman ka.

“Naku, grabe ako sa pag-aliw sa mga tao sa ganitong partikular na paraan, sige. Naiintindihan mo kung ano ang nakukuha ko, oo…?" Naramdaman niya ang hininga nito sa balat niya kaya bumilis ang tibok ng puso niya. Frustrated, tumalikod si Arianne at bumulong, “Ugh! I'm so irritated right now—wala sa mood! ako! poot! Ikaw! Hmph!”

he said bitterly. As I looked at his face, anger was now very evident in his features. Kung kanina ay napipigilan pa niya ito ngayon ay makikita na mismo sa kaniyang mukha ang poot. His brows were furrowed, his jaw clenched, and his eyes seemed to have turned into fiery orbs. I felt a sudden pang of fear within me. Nakaramdam ako ng takot. Alam kong hindi para sa akin ang galit na iyon ngunit ramdam ko mula sa aking kinauupuan ang kaniyang emosyon.

I just missed her. Siguro marami na siyang sugat simula ng magstart siya sa akin. I hated myself of having uncontrolable temper lalo na pag nararamdaman ko ang pagiging imbalido ko. Hindi ko parin matanggap na ganito na ang aking kalagayan at napakababa ng tsansang maibalik pa ang aking paningin. I usually thrown a tantrums and start smashing things lalo na pag nahahawakan ko. I almost lost my temper kanina but she hugged me at napakalma ako ng init na nanggagaling sa kanya. Hindi siya pala salita at feeling ko kailangan ko namang kontrolin ang sarili ko dahil nakakapanakit na ako. And Zarina will never take me back lalo na kung naging mas worst ang ugali ko. Hanggang ngayon ba nasa bargaini

DAVEN Rage is the emotion that rises up inside me right now. The eagerness of smacking Adrianna's head on the wall is all over my system. I feel like I want to hurt her so badly to the point that I'm gonna kill her and no one could ever recognize her appearance anymore. But these ties are keeping me from doing that.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Hindi siya makapaniwala dahil mabilis na nagbago ang mood nito at para itong ibang tao. "Why? Why are you so mad?" Tanong niya. Matagal na niyang napapansin ang ugali nitong iyon, he always mad and gets angry so easily. Hindi siya naniniwala na natural ang ugali nitong iyon, alam niya na may ibang dahilan at yun ang gusto niyang malaman. "Why are you so easily to vent out?" Tanong niyang muli dahil hindi ito sumagot sa una niyang tanong.

Kahit siya na iyong nahihirapan, uunahin pa rin niya comfort ng ibang tao bago sarili niya. He was soft. Gentle. Understanding. At iyon ang dahilan kung bakit sobrang nakakatakot kapag siya na mismo ang nagagalit. Kasi people like Damien don't get angry easily. Hindi sila iyong tipong sasabog agad dahil lang sa maliit na bagay. Hindi sila impulsive. Hindi sila pala-away. In fact, sila pa nga iyong unang umiintindi kapag may mali ka.

Agad na namuo ang luha sa mata ko sari saring emosyon. "Shut up your ass Rad! Hindi na ako ang dating Frixxie na mapapasunod sa gusto mo!" Himutok ko pabalik at hindi nagpatinag sa galit niya. His jaw clenched with anger. His brows furrowed na lalong nagpadilim ng mukha niya. Marahas siyang bumuga ng hangin at hindi na sumagot pa sakin. Na parang ayaw na niyang pahabain ang away namin. Na ikina pasalamat ko naman.

His eyes were so filled with spite, anger, and resentment, that it almost brought me to my knees. I felt anger through Armando Teng’s eyes, and if looks could kill, I would have been dead.