روايات وقصص ضمن Another World With My Smartphone

Hello Dear Readers! ʕ•́(ᴥ)•̀ʔっ Maraming-maraming salamat po sa pagsubaybay sa kuwentong ito! Actually, ito po ay isang side story para sa mas mahabang kuwento (in English) na 'Phasma' whose story actually takes place in the new world, 10,000 years in the future. Ang Phasma po ay isang young adult fantasy adventure novel na on-going dito sa GoodNovel

Napangiti ako ng mapait. “Perfect,” mahina kong sabi. Parang tinatawanan ako ng universe. Hindi ko na nga alam kung paano haharapin ang lahat ng nangyayari sa buhay ko… Dadagdag pa ito. Napabuntong-hininga ako at ibinaba ang phone sa tabi ko.

Latest edition itong smartphone kaya klarong-klaro ang view. Natigilan ako nang mahagip ng camera ang tatlong tao na nakatayo di kalayuan sa akin. A couple and their child. Nayanig ako nang matukoy ko ang babae. It was Athea. Kasama niya ulit ang bata. Lumakas ang kutob ko na anak niya 'to. Sumikip ang dibdib ko nang matamis na ngumiti si Althea sa kasamang lalaki. They really looked like a happy family.Yakap-yakap ni Althea ang dambuhalang blue teddy bear at naka-piggy back ride naman ang bata sa lalaki. Nanigas ang bagang ko. Ako dapat ang nasa pwesto ng lalaki. Binaba ko ang phone. Naikuyom ng mahigpit ang mga palad at kinontrol ang sarili na h'wag silang sugurin. I'll never give her a da

Bigla siyang napatingin sa paligid. Sa bedside table may isang basong tubig. May gamot. At isang cellphone na hindi kanya. Black. Expensive. Na para bang hindi basta-basta mabibili sa normal na mundo. Kinabahan siya. “Okay… calm down Aly. Think.” Pero mas lalo lang gumulo ang isip niya. Isang bagay ang napansin niya. Sa kaliwang kamay niya. Something cold. Something heavy. Something wrong.

Naisipan kong mag d******d ng isang app na nagta-track ng mga ganoong klaseng device para makasiguro na walang ganoong bagay sa loob ng silid ko. Nakahinga ako ng maluwag ng makita kong sinabi ng app, "The placed is cleared!" sambit ng aking cellphone. Mabilis at nagmamadali akong, nag-empake ng mga gamit, iyong mga mahahalaga lang ang aking binalak na dadalin sa aking pag-alis. Mabuti na lang ay naplano na namin ang aking gagawin kung sakaling dumating ang panahong magkabistuhan na. Ngunit nalulungkot akong hanggang dito na lang. Hanggang dito na lang ba ang aking maitutulong sa iyon Olivia? Ang sakit na wala na yata akong magagawa pa. Paano kung sa pagbabalik mo ay gaya ka pa rin ng dati,

My hands fumbled. Oh, my gosh. Where the hell is my phone?! I tried reaching my phone. Sa bulsa ko, sa paligid ng kama. But my fingers encountered only empty space. The phone was gone, stolen, confiscated. Ewan ko. My heart sank, my hope plummeting. My primary tool, my means of communication, my potential escape route—it was gone. The realization hit me with the force of a physical blow, leaving me breathless, despairing.

Inaalagaan niya iyon para 'di niya makalimutan ang lasa ng kanin. Hindi uso sa immortal ang kanin, buhay na tao prefer nila. Bumalik ako sa kwarto at binuksan ang backpack ko. Ito lang 'yong nadala ko sa mundo ng Enchanta. Kinagatan ko ang mansanas habang inilalabas ang mga notebooks at ang fiction book ko na nasa libro. Nandito rin ang cellphone at charger ko. I wonder if cellphone and gadgets exist here. May maliit naman na tv sa labas pero hindi siya tulad sa amin. Hindi ko nga alam kung paano iyon gagana.

Hinding-hindi ko na ulit ikokonekta ang sarili ko sa mga taong minsan na akong isinuka. As I stepped out into the bright sunlight, the contrast between the grim interior of the prison and the vibrant energy of the outside world was almost overwhelming. The sounds of the city, the bustling energy of the crowds, the warmth of the sun on my skin—it was a sensory overload, a stark contrast to the cold, sterile environment I had just left behind. Then, my phone rang, the familiar melody a welcome distraction from the lingering unease. It was Ruan. His voice, warm and comforting, cut through the lingering shadows of my thoughts.

At bigla nalang naputol ang tawag. Nakahawak ako sa phone ko, parang isang sirang laruan na hindi na maayos. Ang mundo ay parang nagiging malabo. Ang mga tao sa paligid ko ay parang mga anino. At ang puso ko? Parang nabasag na baso na nalaglag sa sahig. ‼️PLEASE READ‼️ THIS IS A BOOK SERIES PERO YOU CAN READ IT WITHOUT READING THE OTHERS. (POSSESSIVE BOYS SERIES )

I was about to put it in my pocket but my fingers accidentally opened the phone and it stunned me. Parang gumuho ang mundo ko at halos manginig ang buong kalamnan ko dahil sa nakikita ko ngayon! "T-This isn't me in his wallpaper. Who i-is she?"