Asawa Ni Donya Consolacion Novels & Stories

Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay" ♪ ♪ Pagdating sa chorus ay sinabayan niya itong kumanta. ♪ ♪ "Oh~ binata/dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno ng saya Sa mundo na walang sakit at hapdi Sa mundo na puwede kang umiyak Oh~ binata/dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno saya Sa pag ibig na tapat, sasamahan kita Sa mundo na malaya ka" ♪ ♪ Her voice was so soft and hit my heart that's why it's beating fast.

“Asawa?” Nabaling at napahinto ang sasabihin niya nang tumawa ang Donya. Pinunasan niya ang magkabilang pisngi. “Alam na ‘ting. . . you not mean it. I know you, Samuel. More than anyone, ako ang mas nakakakilala sa ‘yo. Kami ni Berdon.”

Whatever happens, happens. Pagkapasok na pagkapasok ko sa loob, sumalubong agad sa akin ang mga Sandoval. The Don looked at me without any ounce of humor. Isang napakatapang at mapang-aping titig naman ang ibinato sa akin ni Donya Mercilita, habang si Kenji naman ay halatang gulat na gulat and at the same time... may labis na pag-aalala sa kanyang mga mata nang makita ako.

Pumalit si Sophie sa kanyang kapatid upang magpakasal sa isang lalaking kilala lamang bilang tambay at barumbado. Namumuhay sila sa matinding kahirapan. Ngunit hindi niya inaasahan na ang kanyang asawa ay isa pa lang misteryosong bilyonaryo na may hawak ng napakalaking kapangyarihan at impluwensya. Hindi makapaniwala si Sophie sa kanyang natuklasan; nagmadali siyang bumalik sa kanilang maliit na inuupahang bahay at sumugod para yakapin ng kanyang asawa. “Sinasabi ng lahat na ikaw daw si Young Master Creighton… totoo ba ‘yon?” Hinaplos ng lalaki ang kanyang buhok. “Magkamukha lang kami.” Sumimangot si Sophie. “Napakasama ng ugali ng lalaking iyon! Pinipilit niyang ako daw ang asaw

Sabi niya. “Ay naku. Ayos long po sir.” “Please don’t call me sir. Butler Noli ang itawag mo sa akin,” ang sabi niya. Alanganin akong ngumiti. Hindi ko alam anong iri-react. Tumingin siya kay Henry na kumakain na ngayon ng mansanas. Saan niya nakuta ito? “El Don ya viene. Por favor tome asiento. Gracias por traer a la heredera a su casa, señorito Henry.” (The Don is coming. Please have a seat. Thank you for bringing the heiress to her home, senyorito Henry.)

Hindi rin iyon ang totoong asawa ng Papa ko kundi kabit lang siya. "You can tell your story to Charo Santos.At pumunta kana sa guestroom na pina ayos ko at magpapahatid ako sa mga tauhan ng pagkain.Don't forget to give me back my clothes.Kung gusto mong magtagal at mag enjoy dito sa isla mag pakabait ka.Kung hindi isang tawag ko lang kay Don Leonardo darating ang private helicopter niyo para sunduin ka at para iyuwi ka sa mansiyon." "Hindi ako aalis.Makakaya mong gawin sa akin yon pagkatapos mo akong maagrabyado ng todo-todo?Sa palagay ko kahit paano may puso ka pa."

Umatras naman nang bahagya si Donya Rehina para bigyan siya ng espasyo. Tumikhim si Lia. “Maraming salamat sa mainit na pagtanggap. Tunay na karangalan ang tanggapin ang tungkulin bilang Pangalawang Pangulo ng Ashton Group of Companies. Ito ay isang kompanyang may matatag na legasiya at mas masiglang kinabukasan—and I am truly honored to be a part of it. I look forward to working closely with all of you, learning from you, and contributing to the continued success of this amazing company. Maraming salamat muli sa pagkakataong ito—handa na akong simulan ang hamong ito. To our Chairwoman, to our lola…" Tumingin siya kay Donya Rehina. "Maraming salamat po sa tiwala. Asahan niyo pong hindi ko ka

Isa pa, nandito kami sa pamamahay nila kaya dapat lang na maging maayos ang pakikiharap ko sa kanilang lahat. “Iha, Congratulations.” muling wika ni Donya Celestina. Ang katabi niyang si Don Amador ay narinig ko din ang mahina niyang pag congratulate sa akin. At sapat na iyun para kahit papaano, napangiti na din ako.

Hindi ko naman kasalanan kung pinalaki ako ng mga magulang ko na kuntento sa kung ano lang meron at tinuruang maging masaya sa kung ano ang natatanggap ko sa buhay? Napatigil ako sa pagdedepensa ng sarili ko tungkol sa damit kong suot ngayon nang mahagip ng mga mata ko ang larawan ni Don Samson kasama ang anak at asawa na si donya Mellina. Sobrang saya nilang magpamilya sa larawan, nakakainggit nga sila tingnan. Ang ganda pala ni Donya Mellina sa kuha nilang iyon, saying nga lang at hindi ko na nakilala pa ang donya. Iniisip ko kung ano bang ugali mayroon ang donya, dahilan para halos gumuho ang buhay ng Don nang mawala ang Ginang.

Hanggang sa Biglang bumaba ang lalaking nasa hagdanan,Kaya nagkaroon ito nang pagkakataong lumapit sa pintuan nang donya. Madam Buenavista' ! Please tulungan niyo ako! Isa ako sa mga bisita niyo rito! N-akatakas lang ako. Ang mahinang saad ni dave sa pinto nang donya. Habang ang donya ay,Abala sa pagpapakalma sa kanyang apo. Nang bigla niyang marinig ang mahinang salitang iyon. S-ino ka?!! Ang tanong nang donya.