Novel & Cerita Azriel

"Hindi pwedeng basta usapan lang natin ito nang walang pinanghahawakang patunay." "Hindi ka ba talaga naniniwala sa akin?" sarkastikong ngumiti si Azrael habang pabalik-balik ang tingin sa kanya. "Ang pangalan ko, ang pangalang Azrael, ay sapat na garantiya para sa kredibilidad ko." "Azrael, ang kredibilidad mo sa akin ngayon ay zero na," malamig na sagot ni Shuvee sabay ngiti nang matamis sa kanila.

“Daddy Sir, are you being mean to my mommy?” Azrael knelt down in front of Aiden. Si Azrael Laurent, ang CEO ng isa sa pinakamalaking kompanya sa bansa, ay lumuhod sa harapan ng isang anim na taong gulang na bata. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. “I’m not being mean to your mommy, Aiden,” malumanay na sabi ni Azrael. “I’m trying to ask her something important.” “What?” tanong ni Aiden.

Ang sakit palang itanong sa harapan nya yung mga tanong na gustong gusto ko nang masagot, hindi ko manlang napaghandaan to, ni hindi ko naisip na iiyak pala ulit ako because of him. Well yes, umalis si Azriel, umuwi sya ng pilipinas kagaya ng gusto ko, maayos naman syang nag paalam may Xavi at sinabi nya na babalik sya para iuwi si Xavi sa pilipinas.

"B-Bakit mo ako tinutulak na maging isang bayani? W-Why do you always push me to do things that was beyond my likings?" Nanatili s'yang nakatitig sa akin habang ngumunguya. Katulad dati, halatang ayaw n'yang sagutin ang aking katanungan. Ni hindi ko alam ang pinanggalingan nya. All I know is his name. Zero Quelite Galand. Bukod doon ay parang mabababaw na.

paliwanag ni Erica. "T-Teka teka, teka... ano ang pinagsasabi mo? And who is that guy, ba ha?" Tanong ni Teresa. "Ewan... sa apps.com column ko lang nakita ang pangalan niya at larawan, nakatuwan kong i-chat," sambit ni Erica. "O, ikaw naman pala ang nag chat, eh," tugon ni Teresa. "Kaso ay pangalan mo at larawan ang ipinadala ko sa kanya... Madam Teresa Concepcion," Usal ni Erica.

ALIPIN C31 ANTHONY POV I just realize na tama si Abegail. Panahon na nga siguro para tanggapin kung wala na si Judy. Mahigit isang taon na rin na wala siya at kahit katawan niya ay hindi ko man lang nakita. I know she can’t swim, kaya malabo na mabuhay pa siya. “Love..” Nilingon ko si Abegail habang papalapit siya sa akin.

He didn't even recognize her if not for Gabriel's memory. "You're always ruining my plans, Rain. You should shut yourself forever and let me drive this chaotic life you had," may diing bigkas ni Azrael na humila sa kanyang diwa mula sa pagbabalik tanaw. Azrael was about to give him a hard blow when his fist was being blocked by someone. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin at marahang napailing. Ah, he knew he would come but it was a bit late.

“S-Salamat po.” Hindi na umimik pa ang kasambahay at tumalikod na. Si Ninong Azrael naman ay tumutok na ulit sa laptop niya. Habang abala siya, hindi ko mapigilan ang sarili ko na titigan siya. Gwapo talaga si Ninong. Sa edad niyang twenty-six ay mature na siyang tingnan. O baka matured naman na talaga dapat ang edad na twenty-six? Ah, basta. Matangkad din siya—sa tantya ko ay lagpas ng six feet ang height niya. Moreno pero hindi masyadong dark ang kulay, sakto lang. Sakto lang din ang kapal ng kilay niya pero perpekto ang arko noon. Dinaig pa nga yata ang sa akin na sabug-sabog. Iyong mga mata niya naman… ang hirap i-describe. Para siyang singkit pero hindi. Dark brown ang kulay ng lenses n

pinto ng kwarto ko nung sabihin kong kailangan kong isipin ang direksyon namin pagkatapos ng animnapung araw. Ang lamig at ang riin ng boses niya nung sabihing 'let me handle the rest' ay patuloy na nag-e-echo sa utak ko. Gusto kong maniwala na puro pagmamalasakit lang ang lahat ng ito, pero kailangan kong gisingin ang sarili ko. Si Azriel ay isang Monteverde. Ang mundong kinagisnan niya ay malayo sa mundong pinagmulan ko. Ang proteksyong ibinibigay niya ngayon ay nakatali sa kaso ni Zander, sa kahihiyang gustong iwasan ng pamilya nila, at sa responsibilidad niya bilang panganay. Kapag natapos ang trial at tuluyan nang nakuha ang hustisya para kay Zion, ano p