Novel & Cerita Babysitter In Tagalog

"Ayos lang po ba kayo, may nararamdaman po ba kayo?" Sinapo ng matanda ang kanyang dibdib upang pakalmahin ang kanyang emosyon, huminga ito nang malalim at isinantabi ang kanyang nararamdaman. "Ayos lang ako, nabigla lang ako nang makita ko itong baby, ang cute cute niya kasi." "O diba señora?...... Pero nagtataka lang ako, nasaan kaya ang guardian ng batang to, hindi ba niya naisip na puwedeng mawala ito dito? Napaka iresponsable naman!"

“Vernice, bakit tila ba problemado ang itsura mo?" “Ikaw pala, anong kailangan mo? Kanina ka pa ba diyan?" “Hindi, kanina pa ako naghihintay sa pagbabalik mo. Kaya lang umalis ako." pabalang at mapagbiro pa rin itong sumagot sa tanong ko. “Bakit ba ang tagal mo?" “Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?"

"...but please baby, let daddy make it up to you. I love you and your Mom...so so much. Babawi ako anak, babawi ako sa inyo ni Mommy." "Bakit po hindi mo kami sinundo ni Mommy?Hintay po kita daddy. Matagal po kitang hinahanap. Sabi ni Tato hintay lang daw ako kasi sunduin mo kami ni Mommy pero hindi ka po dumating kaya kami na lang uwi dito."

Paalala ko sa kanya. “Opo, mommy.” Nakangiti na sagot niya sa akin. Tatlo kami ang mag-iikot. Kasama namin si Aling Lita. Siya kasi ang masa nakakaalam sa mga daan at kung saan ang may mga babaeng buntis. Natuwa ako dahil may mga nailista kami. Medyo marami na rin pala ang mga babaeng nakunan dito. Kaya nasaktan ako para sa kanila.

dugtong na lang niya, sabay hinaplos ang maliit na pisngi ng sanggol na parang ayaw niya talagang bitiwan. Natawa naman ang ate niya. “Tumigil ka, Dia. Anong babysitter?” natatawang ani pa ni Thali habang umiiling. "I can be a good baby sitter, Ate," she said and now smiling at her ATe. "Haist, ewan ko sayo," natatawa pa ring sambit ni Thali sa kapatid niya.

“Hello, Madam?” [“Nasaan ka bang bata ka? Your client is calling for a service! Tonight ka magsisimula!”] Nanlaki ang aking mga mata. “P-Po? Wala po akong—” [“Pumunta ka na rito, bilis! Magbibihis ka pa! Magkaka-heart attack ako sa 'yong bata ka.”]

Sinabayan ko ang bawat galaw ng labi niya hanggang maramdaman ko na lang na nakahawak na pala siya sa gilid ng leeg ko na tila ayaw niyang bumitaw sa paghahalikan namin. Sunod sunod na paghinga ang narinig ko matapos ang may kahabaang halikan. "Babalik ka pa sa bahay hindi ba?" biglang tanong niya. Mukhang ang mangyayari, bukod sa maid, magiging babysitter niya pa ako dahil sa magiging relasyon namin. Hay. "Pero hindi bilang maid ko, kung hindi bilang girlfriend ko" "Huh? H-hindi pwede iyon" sagot ko.

gulat na sambit ko at tuluyang lumapit sa kaniya. Isang tipid na ngiti ang pinakawalan niya. "Pasensya ka na, anak. Pero tingin ko ay kailangan mong makasama ang mga bata." "May nangyari ba?" Mabilis na umahon ang kaba sa dibdib ko. Umiling naman si Mama. "Wala namang nangyari sa mga bata. Pisikal," malalim na kahulugang pagtatapos niya.

Simple lang? “Dapat kasi hindi ka na talaga bumaba. Naghalo na iyong pagod mo, stress at masama pa ang lagay ng panahon. Pwede naman kasi natin tawagan ang mga magulang ko at si Kuya Gav upang makisuyo na puntahan muna ang mga bata kung talagang hindi makakapunta ang isa sa kanila doon. Hindi mo inaalagaan ang sarili mo. Alam mo namang hindi ka na bata eh, matanda ka na!” sabog na ni Briel ng kinikimkim na sama ng loob kung kaya wala ng preno ang bibig niya doon.

gigil na aniya dito. Tila nagulat pa sa presensya niya na napalingon sa kanya ito. Ang kanina ay maamong mga mata habang nakatunghay kay Bastian ang nagkaroon ng talim nang sa kanya na nakatingin. “Alam kong may kasalanan ako sa nangyari. Pero hindi ko naman talaga trabaho ang maging babysitter mo. Sekretarya ako, hindi yaya ng makukulit na anak mo,” katwiran nito sa medyo maanghang na boses.