Baguio Quotes Novels & Stories

tanong ni Lucas naka-loud voice. "Do you know the location of Manor?" tanong ni Ace. Tumango si Lucas at sumenyas. Nauna na naman ito at talagang dinala sila sa lugar na tinutukoy ng boyfriend niya. Masasabi niyang amazing place talaga ang Baguio. Sabit-sabit sa bangin kasi ang mga building, ang mga kalsada ay talagang parang roller-coster. Pagkatapos ng isang liko, another liko na naman.

sabi ni Martina sa akin habang tinitignan yung mga pinamili niya sa supot na bitbit niya. “Dahh!... I'm a famous business man in the Philippines, sa dami kong pera ay gusto ko nang bawasan. Kaya pupunta tayo ng Italy pagkatapos natin libutin ang tourist trap dito sa Baguio, maliwanag!”mando kong sambit. “Ang hangin mo, baka tangayin ka, mag-ingat ka?!”sarkastiko na usal niya pa sa akin.

Sagot niya mula sa likod ko. Yakap niya ako habang ang baba niya ay nakapatong sa tuktok ng ulo ko. "Mag bike tayo... Sumakay tayo ng bangka at maglakad tayo habang kumakain..." Nakangiting sabi ko. Humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. "Lahat 'yan ay gagawin natin baby....." "Diba, sabi nila may sumpa raw ang Baguio?" Sabi ko bago sulyapan ang kasama ko.

Sophia Our stay in Baguio is memorable for all of us. Masaya ang lahat at hindi naalis ang asaran at biruan while we are sitting near the fireplace. Kahit walang partner si Marcus ay game naman ito na nakikipagbiruan sa amin kahit pa minsan nakikita ko na malalim ang iniisip niya.

MIRABELLA ABALA AKO SA PAGLULUTO ng paborito kong ulam nang biglang may yumakap sa akin mula sa likuran. Napahinto ako sa paghahalo at saka asar na ngumiti. "Na-miss kita, asawa ko. Sobrang busy ko lang talaga sa business trip kaya hindi ako nakapag-message sa iyo." Gusto kong matawa ng malakas. Tangina talaga ng lalaking ito. Ubod ng sinungaling! Huwag nga ako! Malamang panay ang kantután nilang dalawa ni Sheena!

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

tanong niya ng umihip ang malamig na hangin. "No thank you," tipid kong sagot. I closed my eyes and try to reminisce the gold old days I had in the city of Pines. In my hometown. Baguio is home. I breathe in and out heavily dahil unti-unti ring bumabalik sa isip ko ang mga gabing lumalatay sa mura kong katawan ang bawat hagupit ng aking ina. "You okay?" Napakurap-kurap ako.

"Opo. Simula po bata pa lang kami ay magkaibigan na po kaming dalawa." "Anong trabaho mo? Nakapagtapos ka ba ng pag-aaral?" Umiling siya. "High school graduate lang po ako. Hindi ko na rin po kasi ninais na mag-aral pa simula nang mamatay ang mga magulang ko. Sa ngayon po ay nagtatrabaho ako sa isang bakeshop na malapit sa amin. Dalawa na lang po kami ng kuya ko ang magkasama sa buhay dahil wala na po kaming mga magulang."

Baguio City, Summer Capital of the Philippines... Bago pa man ako bumaba ng bus ay nag-deactivate na ako ng aking social media accounts at tinanggal ko na rin ang sim card na nakakabit sa aking phone. Kailangan kong masiguro na sa aking pagbabagong buhay ay walang makakatunton sa akin. "Bakla ka talaga kahit kailan!" inis na salubong sa akin ng aking kaibigan na si Heaven. "Ano ba ang nangyari sa iyo at hindi mo na nagawa pang sagutin ang aking tawag?"

‘’Kung mangyari man na humingi ng tawad si Sheila sa ‘kin, baka sampung bagyo ang sabay-sabay na mag-landfall sa pinas,’’ bulong niya sa kanyang sarili. Sumulyap siya kay Christian at nakitang nakatitig pala ito sa kanya. Umiwas siya ng tingin, bahagyang nailang dahil baka narinig nito ang sinabi niya. Maya-maya ay narinig niyang muli ang malalim na boses ng lalaki. ‘’Hindi mo dapat basta-basta ginagawa ang sinasabi ng iba. Matuto kang tumanggi.’'