Baliw Na Puso Lyrics の小説・ストーリー

Iba ang boses. 🎶🎵'Wag ka nang mawa—la ('wag ka nang mawa—la) 'Wag ka nang mawa—la ('wag ka nang mawa—la) Ngayon....🎶🎶🎶🎶🎶 🎵🎵Dadalhin kita sa aming bahay 'Di tayo mag-aaway Aalis tayo sa tunay na mundo...🎶🎵

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

That's how his voice affect my insides. Bethylia, let me be the one to Lift your heart up and save your life I don't think you even realise Baby, you'd be saving mine, Bethylia Hindi ko ni minsang naisip na mayroong siyang magandang boses. Taliwas sa laki at riin ng bawat bigkas niya sa bawat salitang lumalabas sa bibig ay hindi mo mahahalatang nag-iiba iyon tuwing siya'y nagbibigkas ng mga salitang may tono.

“Napaibig mo akong napakabilis, Kahit kailan naman ‘di kita matitiis. Unang kita ko palang sa’yo ohh ohh Nabihag mo agad itong puso ko.” Sinabayan ko na siya sa pagkanta pagdating sa chorus.. “Sa’yong mga halik, Sa’yong mga pisngi. Dumadampi ang labi na walang kasing tamis, Sa init ng yakap mo, Natutunaw ang puso ko. ‘Di ba Halata na ako’y adik na sa’yo? Ohh...” Sabay kaming natawa sa pagkanta namin. Isang idea ang pumasok sa isip ko. Hiniram ko ang gitara niya.

Bakit kasi nanghihila siya bigla-bigla? Ang bilis ng tibok ng puso ko "Are you, okay? Babe? Breath." Marahan niya ako ng niyugyog. Kumurap ako at nag-alala na siya sa'kin. "You're not breathing." "Bahala ka diyan!" Sigaw ko at tumakbo na paalis. Ang bilis ng tibok ng puso ko. "Don't forget to text me." Habol niya.

ni Yeng Constantino: 🎵 Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw Ang iniisip-isip ko hindi ko mahinto pintig ng puso Ikaw ang pinangarap-ngarap ko Simula ng matanto na balang araw iibig ang puso 🎵

Bahala na, ayoko muna magsalita Hayaan na muna natin ang daloy ng tadhana Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo Dahil ang tanging panalangin Dahil ang tanging panalangin Ay ikaw Ay ikaw Ay ikaw " Whoooaa! Astiggg! Ang galing mo! " narinig niyang boses kaya naman agad niyang naimulat ang mga mata.

Mga lapastangan, ang liliksi pa! "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!"

Bigla namang nagplay sa tenga ko ang kanta ni Ylona. Nakakaba.... Nakakabaliw... Nakakakilig... Buti na lang at hindi gaanong maliwanag ang buwan kaya hindi niya kita ang pamumula ng pisngi ko. "Ikaw kung bagay ang gusto mong ibigay" sabi nito saka ibinaling ang tingin sa lawa. Humawak ako sa dibdib ko kaso wala nga pala kaya naghabol na lang akong hininga dahil sa sinabi niya.

"Oh! I almost forgot, kasal ka nga pala." Lumayo ito ng dalawang hakbang mula sa kanya kuway dinuro siya. "After all this years akala ko nalimutan na kita pero hindi pa pala. Muling bumalik ang lahat ng sakit dito sa puso ko at dahil 'yon sayo!" Tumulo ang mga luha nito habang tumatawa. "Makakahanap din ako ng lalaking ako ang pipiliin..."