Novel & Cerita Bringing Back Memories

salaysay ni nanay Ope. “Ngayon lang po ako nakakilala ng taong may amnesia. Wala po ba talaga siyang maalala?” usisa ko pa. “Merun na, diba mahigit isang linggo rin kami sa Mindoro? Bumalik na ang memorya niya pagkatapos maumpog yung ulo sa batuhan. Pagkatapos nun, nagpaalam agad siya sa amin para balikan ang pamilya niya. Nagulat na lang kami na bumalik din agad siya sa amin…, Pero may nag-iba na sa kanya, medyo sumeryoso at malalim mag-isip.”

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

il may naipundar din naman silang negosyo bago magretiro. "Anak, kailan ang balik ng apo namin. Parang nami-miss ko na ang batang yun, ah. Ilang araw pa lang na wala siya rito, akala ko ay isang buwan na." natatawang tanong ng ama. "Bukas po, Dad, darating na po yun. Ako nga rin po sobrang miss na miss ko na siya. Palagi ko naman po siyang tinatawagan sa telepono at kinukuwento niya lahat ng nangyayari doon. Mukhang nag-eenjoy naman po siya sa piling ng kanyang ama at mga kamag-anak", mahabang kuwento niya sa magulang. "Mabuti naman, anak. Tama lang din naman siguro na makasama niya ang mga ito at ng makilala niya ng lubos ang ama at magkapala-gayang loob sila. Mahirap din kasi kung hindi si

Nahihiwagaan siya sa mga kapatid. "Nah, our team specialist created an antidote to RetroX and it looks like it's working, your memories are coming back." Paliwanag ni Ford. Sinabi din ng mga ito na binigay sa kanya ang antidote na hindi niya nalalaman. Hindi makapaniwala si Eachen sa mga narinig. So his lost memories of Selina were slowly coming back because of the antidote.

May mga bagay na kahit anong pilit nating kalimutan, pilit iwasan pero muling ibabalik at pilit na binabalik ng tadhana. Just like my Angelo. Years passed, things changed. Akala ko bahagi na lang siya ng nakaraan ko na kailangan ko ng kalimutan pero hindi. Muli siyang bumalik at ibinalik sa akin...sa amin ng tadhana. Destiny has it's own way to bring my Angelo back to us. Finally after years of being away, our daddy found his way to us.

"Hindi masyado. Nakaupo siya doon at nakikipag-usap sa telebisyon habang umiinom ako ng kape. Out of nowhere, gusto niyang tawagan kita para tingnan kung okay ka lang. Hindi ako sigurado kung bakit, at nang sinubukan kong tanungin siya, nabalisa lang siya. Ngayon, nasa labas siya pabalik-balik sa beranda." Hindi ako magagalit sa kanyang bahagyang kakulangan ng memorya dahil ang katotohanan na naalala niya ako sa anumang paraan ay mas lalo akong napangiti. “Mabuti ang ginagawa ko. Sabihin mo kay Arzen na nakabalik po ako sa lungsod." "I will," sagot niya. "Hahayaan kitang bumalik sa-"

Every image, every sound, every feeling—it was all too vivid, too real. Those weren’t figments of my imagination. They were memories—memories I thought had been lost to me long ago, buried somewhere deep inside me. And now, they've come back. I’m sure of it. I couldn’t possibly be mistaken. “Fana,” tawag ni Reiner, na nagising dahil sa bigla kong pagsigaw. Ramdam ko ang kamay niyang marahang humaplos sa likod ko, pilit akong pinapakalma habang nanginginig ang katawan ko.

Kita ko kung paano nawala ang mga emosyong nakita ko kanina at napalitan ito ng blanko. "What do you mean?" "Don't... don't do that," I whispered. Inangat ko ang magkahawak naming mga kamay. Humigpit ang hawak ko rito. "You're still in the process of remembering and gathering the memories you forgot after the crash. Y-you might regret this decision of yours once you gained your memories back." "What do you mean?" His brows furrowed.

Sa bawat salita ko, ramdam kong binubuo niya ang puzzle sa isip niya. “Elara,” sabi niya, halos pabulong, “Ang katawan natin, may memory. Kahit pa yung utak natin hindi agad nagpapakita ng buong picture, minsan sa amoy, tunog, o pakiramdam—dun bumabalik ang fragments. Hindi ka baliw. You’re healing.” Napapikit ako. Napasinghap. At sa isang iglap, parang na-flashback ako.

i know na nagtataka kayo kung bakit ngayon ko lamang ito nasabi sa kadahilanang kailan lamang ito bumalik sa aking isipan. karamihan kasi ng nangyari sa akin dati ay nakalimutan ko dahil nagkaroon ako ng trauma.naging tulala ako ..basta nagising na lamang ako nun na walang maalala sa mga nangyayari and this past few weeks nga lagi akong binabangungot at iyon ang dahilan ng pagbabalik ng aking mga ala ala .. kahit hindi ko maalala ang iba sa mga ala ala ko ay tumanim naman sa aking isipan na isa akong masamang babae.