Novel & Cerita Buod Ng Liwanag Sa Dilim

Ngunit ngayon, hindi na ito kasing nakakatakot tulad ng dati. Ang dilim ay hindi mawawala—mananatili ito sa paligid, tulad ng aninong hindi maitataboy ng araw. Pero sa pagitan ng dilim at liwanag, natagpuan nila ang isa’t isa. Hindi man ito masaya sa tradisyonal na paraan, ito ay totoo. At minsan, iyon ang pinakamalapit na maaari nilang makamit.

Unti-unti sinakop ng liwanag ng buwan ang kwarto at nagreflect sa suot na Phinea na wedding ring ang liwanag galing sa buwanm Napunta si Phinea sa isang napakadilim na lugar. Tanging liwanag lang sa lugar na iyon ay ang tinatapakan niya. Bigla lumawak ang liwanag at gumawa ng linya. Out of instinct sinundan niya ang linya ng liwanag at dahil sa dilim tila tumutulay siya doon. "Nasaan ako?" tanong ni Phinea. Tumigil si Phinea sa paglalakad and napatingin si Phinea sa part kung saan hindi nasasakop ng liwanag.

Tahimik na muli niyang kausap sa kawalan habang walang tigil sa malakas na pag kabog ang kanyang puso, pakiramdam niya ay umangat na iyong halos sa kanyang lalamunan sa tuwinang tatama sa kanyang mga paa ang malakas na alon ng dagat o sa tuwinang tatama sa kanyang mukha ang malakas na hangin hatid ng ulan. “Ang mabuti pa siguro ay pumasok ka nalang muna sa loob iha, kanina ka pang basang-basa sa ulan baka ikaw naman ang magkasakit, halos mag kulay talong na rin iyang mga labi mo sa lamig, hayaan moat ako na lamang muna ang mag aabang rito.” Basag ni nanay Mel sa katahimikan, nag pilit naman ng ngiti rito si Faith bago sumagot.

wika nito gamit ang lengguwahe nilang mga lobo. ***** "HINDI ka kasi marunong makinig Simeon, eh! Tingnan mo, inabutan na tayo ng dilim!" reklamo ni Mercy sa asawang si Simeon habang inaayos ang mga gamit sa loob ng bag. Panay ang pagtingin nito sa paligid sa tuwing may maririnig na mga kaluskos. Dahil sa isang lampara at flashlight lamang ang dala nila, hindi niya gaanong makita ang buong paligid.

tumango ito sa naging sagot ko. Pinangko kong muli si Sabina at idinala sa kwarto, pagdating sa kwarto ay madilim na paligid ang sumalubong sa'kin. Binuksan ko ang ilaw kahit na hindi ko pa naibababa sa kama si Sabina. Binalot ng liwanag ang buong paligid, naramdaman ko ang mahinang pagkislot ng buhat ko, napatingin ako dito and I was face to face with her sad and full of longing eyes.

EYA GAMIT ang lakas nila ni Ebo, nasira nila ang malaking bintana salamin. Nagkagulo ang lahat ng mga tauhan ni Dr. Lee ng tuluyan sila makalabas ni Ebo. Naging mabagsik ang anyo nila, lahat ng tao ay inaangilan nila. Kaya naman tumakbo ang lahat sa kung saan-saan. "Tara na. Huwag na tayo magsayang ng oras pa rito at---" putol na wika ni Ebo.

ELENA POV Iba ang gabi rito sa isla kumpara sa Maynila. Doon, nilalabanan ng mga neon lights at ingay ng traffic ang dilim. Pero rito, ang dilim ay buo, malalim, at parang may sariling buhay. Ang tanging source ng light ay ang mga bituin na parang dyamanteng isinabog sa langit, pati yung mahinang apoy na ginawa ni Dante sa harap ng cottage namin.

"Ikaw ay isang kaluluwang naligaw sa dilim." Isang nakakasilaw na pagsabog ng asul at ginintuang liwanag ang bumalot sa kanila. Ang kadiliman ni Malakarion ay nilalamon ng liwanag. Sa kanyang huling sandali, sa mga mata ng demonyo, isang kislap ng pagkaunawa, marahil kahit pagsisisi, ang lumitaw bago siya tuluyang naging alikabok.

Bakit ang dilim at bakit wala siyang nakikitang mga kabahayan? “Walang signal.” Hindi niya maiwasang sambit. “Opo Mam. Wala po talaga! Pero dito lang po iyan, Mam. Pagkalagpas natin sa lugar na ito, magkakaroon ulit.’” Sagot naman kaagad ni Dark. Hindi niya na tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay kasabay ng pag-upo niya ng maayos nang mula sa Liwanag ng buwan, may natanaw siyang dagat

Ngunit bago pa siya makapag-isip ng malalim— May narinig siyang yapak ng takong. Mula sa dilim, isang babae ang lumitaw, dahan-dahang humakbang papasok sa liwanag. Nakataas ang baba, may malisyosong ngiti sa labi, at mapanuyang tingin na parang matagal nang may inipon na galit. Tumingala si Fae at kaagad na natigilan.