Bxb Novels & Stories

ใบบัวถอนหายใจออกมาเบาๆกับเมนูอาหารที่อีกฝ่ายบอก เธอทำของแบบนั้นไม่เป็นหรอก ถ้าแค่อาหารพื้นๆก็พอทำได้ “ สปาเก็ตตีซอสมะเขือเทศหมูสับ”

Rrrrrrr สัญญาณเตือนจากเครื่องสื่อสารข้างหูผมดังขึ้น เสียงของนักวิจัยลอดผ่านเข้ามาพร้อมกับโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาจ้องมองผมด้วยสายตาเย็นชา แต่ในแววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความหิวกระหายข้อมูล "เอ็กซ์ ภารกิจถัดไป มนุษย์ลูกครึ่งกบในหนองน้ำเขตปิดตาย น้ำเชื้อของพวกมัน มีเอนไซม์พิเศษที่ช่วยเรื่องการคงสภาพยีนส์ในอุณหภูมิสูง รีบหน่อยมันจะเปลี่ยนที่อาศัย"

“กูอยากมาดูบัญชีก่อนไม่ได้รึไงวะ” “อ้อ...เอาบุหรี่ไหม?” ขาบถามพร้อมกับยื่นบุหรี่ที่ตนเองเพิ่งดูดไปส่งให้เพื่อน

ขอบตาเริ่มปวดแสบปวดร้อนขึ้นมา ดวงตาแดงก่ำราวกับคนกำลังร้องไห้ "มึงห้ามร้องนะเว๊ย แม่งเสียโหมดพี่ว้ากหมด" บอมเอื้อมมือไปหยิบทิชชูให้เป้ แล้วหยิบแก้มเหล้าออกจากมือเขา เมื่อเห็นเพื่อนกำลังบีบมันแน่น

ซินซินตื่นเต้นมากถึงมากที่สุด “เบาได้เบา” แพกซ์ถือของที่ซินซินซื้อมาให้เดินเข้ามาในบ้านแล้วให้แม่บ้านเอาไปเก็บ “นี่ของขวัญรับขวัญหลาน” เขาส่งถุงกระดาษสีแดงให้อีริค ซึ่งของข้างในคือกำไลข้อเท้าเด็กที่สามารถปรับขนาดและถอดได้

} ว่าแล้วชายหนุ่มก็กรอกเสียงลงไปในสาย {"มึงขอร้องหรือมึงขู่บังคับกูกันแน่วะ"} >>{"ขอโทษที่กูใส่อารมณ์มากเกินไป"}

Su Foam incredible looking at Shen Yi: "Why to me? In the end what happened? " Next Chapter

สีหน้าของชายหนุ่มสงบนิ่งดั่งผืนน้ำราบเรียบ ดูก็รู้ว่าเขากำลังโกรธจัด ฆ้องส่งสัญญาณถูกทุบทำลายไปเสียแล้ว การติดต่อสื่อสารระหว่างค่ายกับสนามรบจะล่าช้า มือเกาทัณฑ์แห่งหลี่จึงน้าวคันศรขึ้นเล็งสูง ยิงออกไปรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด ศรของเขาพุ่งไปได้ไกลกว่านักเกาทัณฑ์ธร

ส๊วบ! ตับ! ตับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ