Coffee Mate Price List Philippines Mga Nobela at Kwento

And I got out of the car before he could change his mind. "I'll just visit you once I'm done dealing with the problem at the company. If you need anything, just call me," aniya, at tumango na lamang ako bilang sagot. Kaagad na rin siyang umalis, samantalang ako ay pumasok muna saglit sa coffee shop para makapagpahinga at makakain na rin. I'm hungry. "That will be 485 pesos in total, ma'am," wika ng babaeng cashier. At agad ko namang inabot sa kaniya ang bayad.

Tanging maputlang kulay ng umaga ang unti-unting lumilitaw sa langit. Inilapag ko ang mga gamit para sa kape. Coffee beans. Tasa. Kettle. Tubig. At syempre, ang paboritong tasa ni Don Rafael. Hindi ko alam kung bakit kabisado ko na ang mga iyon. Mas nakakainis dahil pati ang timpla ng kape niya ay kabisado ko na rin. Walang asukal. Walang gatas. Matapang.

“Coffee. Black. No sugar.” Tumango ako at lumabas. Okay, coffee lang. Kaya ko ‘to. Pero pagdating ko sa pantry, halos mabaliw ako sa dami ng options ng coffee machine. Espresso? Americano? Cappuccino? Ano ba ‘to, may exam ba sa barista course? Pinili ko na lang yung plain black. Binalik ko agad sa kanya, sabay lagay sa table niya. Tinanggap niya ito, uminom ng isang lagok… tapos napahinto.

Coffee - ₱25 Hot Chocolate - ₱30 Clubhouse Sandwich - ₱65 Pancit Canton - ₱55 Chicken Sandwich - ₱60 Napangiti ako. Mura ang presyo. Kaya siguro maraming empleyado ang dito na lang kumakain. Habang nakatingin ako sa mga pagkain ay may nakita akong tray ng bagong lutong cinnamon rolls. Napasinghap ako. "Wow..." Mukhang masarap.

Napailing na lang ako sa kaniya. Napaawang naman ang labi ko nang makita ang presiyo ng mga inumin dito sa café na ‘to. Kung mamahalin sa pinuntahan naming café noon nina Ate Reena, doble niyon ang presyo sa café na ‘to. Aba, ginto ba ang inumin nila dito, ha? “Mukhang mas maganda ata na sa labas na lang ako maghintay.” Alanganin pa akong tumawa sa kanila. Napatingin naman sila sa akin dahil dito. Agad namang ngumiti si Samuel sa akin.

Nang matapos kami ay inayos ko na ang lahat at ni-compute kung magkano ang lahat. "Four hundred sixty pesos po lahat," sabi ko at iniabot na ang order niya, iniabot niya naman sa'kin ang bayad niya. "Keep the change," sabi niya at nagmamadali nang lumabas. Nagkibit-balikat na lang ako. Buong hapon ay naging abala kaming lima sa café. Masaya naman dahil madalas magpatawa si Dienvel. Baka kunin ko na siyang entertainer dito sa café. Charot!

Sa bawat oras na ang aking ulo ay nakayuko upang makita ang mga mapangahas na presyo, ako ay nahihilo. Iinom na lang siguro ako ng coke, baka may cola sila dito at hindi naman masyadong magastos. Naghanap ako ng cola sa mga inumin at masuwerte akong nakahanap ng coke sa isang lata. “Let’s see...” Naramdaman kong unti-unting nanlaki ang mata ko dahil sa nakita ko. 32 DKK para lang sa isang lata ng cola? Seryoso ba ito? $5 para lang sa cola?

"Doon tayo dati pumupunta. Nostalgic at sentimental itong si Hamilton." Sa nakaraan, hindi pa sila nakaupo sa kasalukuyang posisyon. Mas nakaranasan pa si Sevv. Hindi pa nga siya isang heneral. Ayaw niyang ipakita ang kanyang marangal na katayuan. Ang lugar kung saan madalas kumain ang tatlong kaibigan ay ang uri ng mid-range restaurant. Ang House Coffee Shop ang pinakamalaki at pinakamataas na klase ng coffee shop sa kanilang lugar. Sa paligid nito, maging ang mga tindahan ng damit o restaurant, hindi masyadong mababa ang presyo.

Amoy na purong-puro, matapang na may bahid ng kaunting asukal. "Ako mismo ang nagtimpla niyan mula sa coffee beans pa lamang. Tikman mo, medyo mapait siya na may bahid ng matamis na arnibal. Kung natatapangan ka o napapaitan, pwede mo siyang lagyan ng cream o kaya ay dagdagan ng arnibal." magiliw na tugon ng tatay ni Joem nang mapansin na inamoy ko ang kape.

“Good morning, sir. How may I help you today?" nakangiting bati ng start ng coffee shop kay Uno. “Miss, what's your best selling coffee?" Uno asked while looking at the menu. “Sir, we have La Colombe Coffee but you may also want to try Chicago French Press—”