Daglat Ng Minute Novels & Stories

kaya pinandilatan Niya ito ng mata. "Hahaha sorry jas nakakatuwa ka kasi. Pero Jas Mali Yong tanung mo dapat ilang oras hindi ilang minuto." natatawang Sabi nito. kaya naman hindi Niya maiwasan makunot ang noo Niya sa sinabi nito. "what do you mean?" nagtatakang tanung Niya dito.

"Ayan na.. malapit na sila. Etuloy mo pa po.. saglit na lang..." Request ng dalagang ayaw magpabitin sa nararamdaman. Lumingon ang lalaki sa dagat, ayon sa kanyang tantya ay may 45 minuto pa ito bago makalapit ng pangpang. Kaya mas lalo pa niyang idiniin ang dalawang daliri, naglabas pasok ito sa mabasang bibengka ng dalaga. "Ahh.. Kuya.. Malapit na..."

Isama pa na nanginginig na ako sa lamig. Napalayo ako ng tingin ng hindi man lang ito makapagsalita. Bubuka at sasara lang ang labi nito, at yun lang ginawa niya sa loob ng isang minuto. Oo. Bilang na bilang ko. Bakit ba, maganda ako at alam ko kung paano bilangin ang minuto. Para nga akong nabunutan ng tinik dahil sa ginawa ko. Nilabas ko ang lahat ng sakit dito sa dibdib ko. Pwera lang sa may kalakihan kong dibdib, okay. Kaya ang tawag diyan ay small things, bes'.

Makakabili din siya ng ganiyan, dalawa pa ang bibilhin niya. Bahagyang tumaas ang isang kilay ng lalaki na para bang hindi naniniwala sa sagot niya. "You've been staring at it for almost a minute." Napakurap siya. Ganun na ba katagal niyang tinitigan yon? Hindi niya namalayan. "I wasn't." angal niya. Minsan din kasi paladesisyon din tong si Tyron. Kahit ten seconds lang ay ginagawa nitong one minute. Apaka talaga! Wala ng sinabing tama.

"Niloloko lang kita, one-way glass 'yan." Inilabas ni Elara ang kanyang ulo. "Huh! Salamat naman." Sinulyapan niya ang relo sa kamay ng lalaki, at laking gulat niya nang makitang apatnapung minuto na pala siyang nasa itaas! Diyos ko, napakabilis ng takbo ng oras. Ang apatnapung minuto na madalas ay parang matagal, ngayon ay parang isang kurap lang ng mata!

Sandaling tumingin si Yohan sa kanya bago sumagot. “Pwede na.” Napaisip si Adelaide. Kung ang “okay lang” ay mataas na rating ang “pwede na” ay medyo magandang rating din. Dahil doon, bahagyang lumakas ang loob niya. Bahagya siyang lumapit at maingat na nagtanong, “Kung ganoon… Yung sinabi nating tatlong minuto…” Ngumiti siya nang bahagya. “Pwede bang gawing limang minuto na lang?”

"Masyadong matagal ang sampung minuto. Wala akong stamina na katulad ng sa ‘yo. Pwede bang bawasan natin ang oras?" Nagbigay ng konsiderasyon si Thorn. "Five minutes." "Hindi ko rin kaya ang five minutes. Pwedeng one minute na lang?" His lips curled slightly. "Less than five minutes is no fun." Umawang ang kanyang labi sa narinig. “Sobrang tagal ng five minutes para sa akin, hindi ko talaga kaya." “Do you know how to squat?” tanong nito. “Oo.” Agad siyang tumango.

Ano ba itong napasukan ko, first time kong nakisilip at wala talaga sa bokabularyo ko na gawin sana ito! "Saglit lang! One minute na lang! Promise!" ngiting-ngiting sagot niya sa akin! Iyun nga lang, ang one minute na pangako niya ay umabot na yata ng halos limang minuto! Hangang sa muli akong nakisilip at hindi ko mapigilang mapatakip ng aking bibig nang mapansin ko na may babaeng naglakad palapit kay Sir Bryan at naupo sa kandungan nito sabay lingkis!

Napamura siya ng mahina nang makitang kalahating oras na lamang ay mali-late na siya. Dali-dali siyang tumakbo papasok sa kanyang banyo at mabilis na naligo. Wala pang limang minuto ay tapos na siya. Kadalasan ay inaabot siya ng halos isang oras sa pagligo pero dahil mali-late na siya ngayon kaya ilang minuto lamang ay tapos na siyang maligo.

Malapad ang ngiti nilang tatlo. "Ito ang patakaran. Una- kailangan ninyo akong mapabagsak sa loob ng sampung minuto. Pangalawa- libre kayong gumamit ng kahit ano. Pagtatlo- kung mapabagsak ninyo ako hindi pagtapos ang 10 minuto ay malaya kayong makaalis sa lugar na ito. Panghuli, pang-apat ngising paghinto ko sa pagsasalita. "Pang-apat, kayo ang aking papatayin at papahirapan lalo kana."