Dito Lang Kami Sa Dilim の小説・ストーリー

wika naman ni Grayson. Iiling iling na lamang ako. Dali dali naman kaming nag tungo sa loob ng dining area at umupo na kaming Lima, Nag dasal muna kami Bago kami nag hapunan. Tiningnan ko naman Sila Isa isa habang nakapikit Sila. This is what I dreamed of, this kind of family.

"Ayokong makipagtalo sa kahit na sino ngayon lalo na kung duwag ang kaniyang ilong. Para kang tinubuan ng maliit na kalabasa sa iyong mukha" "You," akma n'ya kong sasampalin nang may pumigil sa braso n'ya. Pareho naming tiningnan ang pumigil no'n. Ginoong Ibo. "Just get out here. Ayaw kitang makasama dito" seryosong turan n'ya sa dilag. Tumingin nang masama sa kaniya at sa akin ang dilag bago nagmartsa paalis. Nakarinig kami ng buntong-hininga kaya napatingin kami do'n.

Nagkatinginan kami ni Krim bago siya lumapit sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko, saglit na idiniin ang palad niya sa palad ko. "Anuman ang mangyari, huwag kang lalayo sa akin." Tumango ako. At sa isang iglap, nagsimula na kaming kumilos gitna ng dilim. ---

RENATA Madilim. Wala akong makita ni kaunting liwanag man lang sa lugar na ito. "Nasaan ako?" nangangapa sa dilim na sabi ko. hindi ako umalis sa tinatayuan ko nang makarinig ako ng kalansing na nagmumula sa kung saan. "Sino'ng nandiyan? Magpakita ka!" Sumisigaw na sabi ko, ngunit tanging echo lang ng boses ko ang aking naririnig.

Kinuha niya ang kamay ko nang umatras siya at pinagsalikop niya ang mga daliri namin. We won't check-in kaya naman humanap nalang kami ng puno na masisilungan. Hindi lang naman kami ang ganoon. May mga tourist din na sumisilong lang din sa mga puno. "I'm sorry. Ito lang muna ang afford ko sa ngayon."

Palagi akong nababaliw sa matinding pangangailangan. Nasa isip kong naihiga ko agad siya sa ibabaw mismo ng mesa at inaangkin ko siya. Yong uri ng p********k na mapusok. Sumisiklab at malikhain. Yong hindi niya makakalimutan. Pero hindi puede dahil wala ng oras. Kung bakit naman kasi gabi ang hunting ng mga tagarito. Ano ba ang makikita nila sa dilim?

nagtatakang tanong nito saka tumigil ito sa pagbabasa "Nag aya po kasi si Little Dixie na mag laro kami duon sa Playground na nakita niya nung umuwi kayo Tita." "Sige pero dapat bago mag dilim ay umuwi na kayo at huwag mo siyang pababayaan Kylian ah."naka ngiti ngunit seryosong wika nito "Opo,Tita." "Salamat Mom!"masayang wika ni Little Dixie sa Mommy nito

--- Parang nag-blush siya pero hindi ako sure dahil madilim. Lumapit ako ng bahagya, di ko namamalayan. Yung flashlight, hawak pa rin niya pero medyo nakatapat na sa baba namin, kaya mas lumalapit yung mukha namin sa dilim. Konti na lang… konti na lang talaga… --- “Dom…” “Rina…” Ramdam ko ang tibok ng puso ko. Ramdam ko ang init ng hininga niya.

dagdag niya pa at nakarating na kami sa terminal ng jeep. Huminto na kami ni Dami sa paglalakad kaya naabutan na kami nina Isco at Timo. Tumingin ako kay Isco at sinabing, “Pwede naman na kayong umuwi ni Dami, kaya ko na ito.”

Kailangan naming makaligtas. “Ate, kailangan na nating makaalis dito. Baka…baka lumabas na sila diyan at pati dito sa kinaroroonan natin ay suyurin na rin nila. Alis na tayo!” pabulong na wika ni Delilah. Kaagad din naman akong tumango At sa kadiliman ng gabi, kaagad naming binaybay ang mga masusukal na bahagi na kagubatan.