Novel & Cerita Dito Lang Kami Sa Dilim

Narinig namin ang pagpihit ng doorknob, ngunit salamat sa Diyos, nakalock iyon. Hindi alam ng taong nasa labas na sa gilid lang ng kanyang paningin, naroon kami—nagtatago sa dilim, magkayakap, at nagbabahagi ng isang bawal ngunit napakasarap na sandali. "Hmm..." Isang banayad na ungol ang kumawala sa aking mga labi nang bumaba ang kanyang mga halik sa aking dibdib.

Sobrang takot talaga ako sa dilim dahil wala talaga akong makita o maaninag sa dilim. "Hey! Hey! Hey!" kilala ko ang boses na ‘to. Unti unti kumakalma ang sistema ko pero naiinis ako dahil kahit ang sistema ko ay hindi pa rin sya nakakalimutan. Agad na napaatras ako pero kinakabahan ako. Nasaan na ba ang mga tao at bakit naka patay ang mga ilaw. Wala akong makita na kahit ano. Sobrang dilim dito sa loob. Gusto ko tuloy magsisi na bakit pa ako pumunta rito.

Nang lumapit ang mga tao sa akin, doon na ako tuluyang nilamon ng dilim. Mamamatay na ba ako?

Hindi ko alam kung nasaan kami. Basta't tahimik lamang akong na sa tabi ni Alas habang naglalakad. At buong akala ko ay madilim din sa loob ng building. Ngunit nang makapasok kami ay may ilaw naman pala, hindi masyadong maliwanag kaya hindi masyadong masakit sa mata kapag kakagaling mo lang sa dilim. Bahagya akong nagulat nang may lalaking sumalubong sa amin. "Where are they?" malamig na tanong ni Alas.

Jelly "Let's go, delikado dito" Gulong gulo ang utak ko habang nakasunod kay Dante. Hindi ko alam kung saang pasikot sikot na kanto ang dinaanan namin, paglabas sa isang eskinita ay saka lang bumungad sa akin ang limang black na magarang sasakyan. Magkakasunod ang mga ito na nakaparada sa gilid ng daan

Lumalabas kasi ang dimple sa magkabilang pisngi. Enjoy reading po! 🩵🌹🫶🏻

Suway ko naman dito. "GRRR!" "ARRG!" "GRRR!" Dinig namin sa mga nilalang na nagtatago sa dilim. Wah! Sa mga tunog nila eh parang gutom na gutom ang mga ito at ano mang iras mula ngayon ay lalapain na nila kami.

“Let's keep going.” Lumabas naman kami kaagad at mabuti na lang at walang nakaabang doon. Pagpasok namin sa pangalawang kuwarto, wala rin iyong laman. “What if they're not here?” tanong sa akin ni Sid.

Hanggang sa, isang kwarto na lamang ang aking nabuksan. Upang hindi nila ako mapansin. Agad na akong pumasok sa kwarto. Hindi ko inaasahan na ang dilim nito. Hindi naman ako takot sa dilim. Kaya, nagawa kong lumakad. Upang, hanapin ang switch ng ilaw. Ngunit sa hindi inaasahan. Bigla na lamang akong, natumba sa malambot na kama. "Ano ba 'to? Kama? Ang dilim dilim naman dito," reklamo ko pa. Kinapa-kapa ko ang kina-uupuan ko. Hayts, hindi nga ako nagkakamali kama nga 'to.

Halos kasin-dilim ito ng mga matang bumisita sa akin kanina. “. Huwag kang magwala. Matindi ang sugat mo” " ang hayop na to. Sino kaya ang may kagagawan?" singhal ko habang kagat ang dila ko. Diyos ko, tumahimik ka, kaya ka laging napapahamak!