Emotionally Tired Quotes Mga Nobela at Kwento

Hindi man nito sinasabi sa akin pero alam kong matagal na niyang hinihintay na hanapin sila ng daddy nila. "Please Babe..."pagmamakaawa niya sa akin. Aawayin ko na naman sana siya ulit pero hindi ko inaasahan ang sunod niyang gagawin.Inabot niya ang kamay ko at mahigpit itong hinawakan. Pagkatapos nagmamakaawa ang mga mata niyang tumingin sa akin. "Please Babe, I'm so tired of this life." his voice broke. "I'm so tired living alone. I'm tired waking up in the morning feeling alone. I'm tired working not knowing who I am working for. I'm so tired of everything, Babe."

Sobrang sakit na ngayon ko pa naranasan sa buong buhay ko. "I'm so drained. I don't know what to do anymore. I love you, I love you so damn much but I'm so tired. I'm so tired of everything. I'm so tired of all the people around." He sobbed harder. Yumuyogyog na ang balikat niya. Sobrang dami na ng mga luhang namalisbis sa magkabilang pisngi niya.

His lips, it still looks soft, squishy. "You said, you've been waiting for me for years. Bakit hanggang ngayon hindi ka pa rin napapagod? How can you not get tired of me, despite me being broken countless times?" bigla ay hindi ko napigilan maging emosyonal. Tears starting flowing down from my eyes.

At ang hirap balewalain. Ang sakit isipin na ang dali nilang gumawa ng estoryang wala namang pruweba. Ano bang naging kasalanan ko at ginaganito ako ng mga tao. Pinahiran ko ng aking daliri ang nagbabadyang luha na kanina pa gustong kumawala. Ayaw kong maging mahina. Ayaw kong malaman nila na naapektuhan ako sa pambubully nila ngayon. When you’re feeling tired, dare to keep going.

Kung patuloy pa siyang lalayo, kung patuloy niyang tatanggalin ang kamay nito, baka lalo lang silang mawalan ng tulog at magdamag na silang mag away. And after all, she is also tired...sobrang pagod sa buong araw, sa mga emosyon niya, sa mga walang katapusang pagtatalo nila ni Paul na tila hindi nauubos, lalo na ngayong naguluhan siya nang todo tungkol sa bawat nararamdaman niya.

Pero sinabi ko pa rin, pabulong: “Love, when you’re tired, you can come back. You can check on us again. It’s okay if it’s not perfect right away. I’m not perfect either.” “But we need you now.”

Inalalayan niya akong tumayo. The exhaustion of letting out too heavy emotions consumed me. I feel tired. Nagpatianod ako ng hilahin ako ni mamshie pabalik sa bahay. Nilingon ko si Marcus. Hindi pa rin ito gumagalaw. Bagsak ang mga balikat at tila pinaparusahan ang sarili dahil sa labis na pagsisisi.

Kaso hindi. Marahas na napabuga sa hangin ang dalaga. This tiredness is probably the most tiring tiredness in the world. 'Yung tipong gusto mo na lang mag-shutdown dahil sa sobrang pagod. I am tired not only with one thing. I am tired with my entire life. Like, bakit ba kasi s-in-et pa ako na mag-exist kung puro ganito lang naman 'yung mararanasan ko? I can hardly remember the last thing na naging masaya ako. O kung naging masaya nga ba talaga ako? Panandaliang nalihis ang tuon ng pansin ni Ezaiyah nang aksidente siyang mapatingin sa isang cell phone na nakapatong sa bedside table niya.

Kahit pag-aaway ay hindi namin maagawa ng maayos dahil nasa publikong lugar kami, ano lang ang pwede naming gawin? Minsan nakakapagod, nahihirapan na akong pagsabay-sabay lahat intindihin ang mga bagay sa bahay, sa trabaho, at maging sa relasyon na meron kami. Para na akong mababaliw, gusto kong saktan ang sarili ko. “I’m tired, pwede ba akong humingi ng half-day off today?” Walang lakas na tanong ko. “B-But—”

“Mag swimming kaya ako? Baka sakaling may mga mabubuting engkanto sa tubig at alisin ang sama ng pakiramdam ko?” Wala sa sariling malakas niyang sabi saka tumawa ng mapakla da kalokohang naisip. “I am so hungry, and tired... So tired I just wanna crash...” She whispered and smiled bitterly again. Nobody cares, Amara... No one gives a shit about how you feel anymore so quit being a baby and deal with your own problems! Tahimik na sermon niya sa sarili saka pilit pinigil ang luhang kanina niya pang pinipigil.